معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران

۱۴۰۵/۰۱/۰۵- ۰۸:۰۰ - مشاهده: ۸۰

بحران انرژی در بنگلادش

بحران اخیر انرژی ناشی از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، با افزایش عدم ‌قطعیت در بازارهای جهانی نفت و گاز، به‌ طور مستقیم امنیت انرژی بنگلادش را تحت تأثیر قرار داده است. وابستگی بالای این کشور به واردات انرژی، آن را در برابر شوک‌های قیمتی آسیب‌پذیر کرده و افزایش قیمت سوخت، به ‌ویژه گازوئیل، موجب رشد هزینه‌های تولید، حمل‌ و نقل و کشاورزی و در نتیجه تشدید فشارهای تورمی‌شده است. هم‌زمان، افزایش هزینه واردات انرژی فشار قابل ‌توجهی بر ذخایر ارزی و تراز تجاری وارد کرده و ریسک بی‌ثباتی نرخ ارز را افزایش داده است. از سوی دیگر، تداوم سیاست یارانه‌های انرژی برای کنترل قیمت‌ها، بار مالی سنگینی بر بودجه دولت تحمیل کرده و چالش ایجاد تعادل میان مهار تورم و حفظ ثبات مالی را پیچیده‌تر ساخته است. بروز نشانه‌های داخلی بحران از جمله اختلال در عرضه سوخت، تعطیلی جایگاه‌ها و نگرانی‌های امنیتی در زنجیره تأمین نیز بیانگر تعمیق این بحران است. در چنین شرایطی، اتخاذ رویکردی راهبردی شامل تنوع‌ بخشی به منابع واردات، تقویت زیرساخت‌های ذخیره‌ سازی، بهبود بهره‌ وری انرژی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و افزایش اکتشاف منابع داخلی، برای ارتقای تاب‌آوری و پایداری امنیت انرژی بنگلادش ضروری است.

بحران اخیر انرژی ناشی از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، با افزایش عدم ‌قطعیت در بازارهای جهانی نفت و گاز، به‌ طور مستقیم امنیت انرژی بنگلادش را تحت تأثیر قرار داده است. وابستگی بالای این کشور به واردات انرژی، آن را در برابر شوک‌های قیمتی آسیب‌پذیر کرده و افزایش قیمت سوخت، به ‌ویژه گازوئیل، موجب رشد هزینه‌های تولید، حمل‌ و نقل و کشاورزی و در نتیجه تشدید فشارهای تورمی‌شده است. هم‌زمان، افزایش هزینه واردات انرژی فشار قابل ‌توجهی بر ذخایر ارزی و تراز تجاری وارد کرده و ریسک بی‌ثباتی نرخ ارز را افزایش داده است. از سوی دیگر، تداوم سیاست یارانه‌های انرژی برای کنترل قیمت‌ها، بار مالی سنگینی بر بودجه دولت تحمیل کرده و چالش ایجاد تعادل میان مهار تورم و حفظ ثبات مالی را پیچیده‌تر ساخته است. بروز نشانه‌های داخلی بحران از جمله اختلال در عرضه سوخت، تعطیلی جایگاه‌ها و نگرانی‌های امنیتی در زنجیره تأمین نیز بیانگر تعمیق این بحران است. در چنین شرایطی، اتخاذ رویکردی راهبردی شامل تنوع‌ بخشی به منابع واردات، تقویت زیرساخت‌های ذخیره‌ سازی، بهبود بهره‌ وری انرژی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و افزایش اکتشاف منابع داخلی، برای ارتقای تاب‌آوری و پایداری امنیت انرژی بنگلادش ضروری است.

زمینه‌های ژئوپلیتیکی و بازار جهانی انرژی

جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه کشورمان و گسترش تنش‌های ژئوپلیتیکی در کل منطقه  خاورمیانه، عدم قطعیت در بازار جهانی انرژی را افزایش داده است. خاورمیانه مدت‌هاست که به‌ عنوان مرکز اصلی تأمین انرژی جهان شناخته می‌شود.  بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، روزانه حدود 20 میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی از تنگه هرمز عبور می‌کند که تقریباً یک ‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان را تشکیل می‌دهد. در عین حال، قطر و امارات متحده عربی از تأمین‌کنندگان اصلی گاز طبیعی مایع (LNG) هستند. بنابراین، درگیری یا تنش نظامی در این منطقه نه ‌تنها بازار نفت بلکه ثبات کل زنجیره تأمین جهانی انرژی را تهدید می‌کند.

آسیب‌پذیری ساختاری بنگلادش در حوزه انرژی

این وضعیت به‌ ویژه برای بنگلادش نگران‌کننده است، زیرا این کشور به‌ شدت به انرژی وارداتی وابسته است. تولید برق، صنعت، حمل‌ و نقل و کشاورزی همگی به‌ طور قابل‌توجهی به نفت خام و فرآورده‌های نفتی وارداتی، و همچنین LNG از خاورمیانه وابسته هستند. ادامه‌دار شدن درگیری در منطقه می‌تواند امنیت انرژی بنگلادش را به‌شدت تضعیف کند، بر ذخایر ارزی فشار وارد آورد، تورم را افزایش دهد و در بلندمدت ثبات اقتصادی را تهدید کند.

درگیری‌های اخیر پیشاپیش باعث نوسانات قابل‌توجهی در قیمت جهانی نفت شده‌اند. در پی نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه، قیمت نفت برنت به‌طور موقت به حدود 119 دلار در هر بشکه رسید، هرچند بعدها تا حدی کاهش یافت. چنین افزایش قیمتی فشار اقتصادی فوری بر کشورهای وابسته به واردات ایجاد می‌کند. برای بنگلادش، این تأثیر حتی شدیدتر است، زیرا گازوئیل نقش حیاتی در بخش‌های مختلف اقتصاد ایفا می‌کند.

یکی از پیامدهای فوری برای اقتصاد بنگلادش می‌تواند افزایش تورم باشد. بر اساس آمار اداره آمار بنگلادش، نرخ تورم نقطه ‌به‌ نقطه در ماه فوریه حدود 9.13 درصد بوده است. افزایش قیمت سوخت می‌تواند هزینه‌های حمل ‌و نقل، کشاورزی، تولید برق و صنعت را بالا ببرد و در نتیجه قیمت مواد غذایی و سطح کلی تورم را افزایش دهد. با توجه به استفاده گسترده از گازوئیل در حمل‌ و نقل مواد غذایی، آبیاری و تولید صنعتی، این تأثیر می‌تواند به ‌سرعت در سراسر بنگلادش گسترش یابد.

دومین اثر مهم، افزایش هزینه‌های واردات و فشار بر ذخایر ارزی است. طبق اعلام بانک مرکزی بنگلادش، تا تاریخ 12 مارس، کل ذخایر ارزی کشور (بر اساس روش BPM6) برابر با 29.64 میلیارد دلار بوده است. افزایش ناگهانی قیمت جهانی نفت می‌تواند هزینه‌های واردات را به ‌شدت بالا ببرد، فشار بیشتری بر ذخایر وارد کند و خطر بی‌ثباتی نرخ ارز را افزایش دهد. همچنین، کسری تجاری می‌تواند بیشتر شود.

بخش مالی دولت نیز با فشار قابل‌توجهی مواجه خواهد شد. بنگلادش در گذشته برای محافظت از مصرف‌کنندگان در برابر نوسانات قیمت جهانی، از یارانه سوخت استفاده کرده است. با این حال، این یارانه‌ها هزینه مالی قابل‌توجهی دارند. با افزایش قیمت سوخت، بار مالی بر بودجه دولت افزایش می‌یابد.

افزایش یارانه‌ها برای حمایت از مصرف‌کنندگان می‌تواند کسری بودجه را بیشتر کرده و انعطاف‌پذیری مالی را کاهش دهد. در سال‌های اخیر، ظرفیت مالی دولت کاهش یافته است. نسبت مالیات به تولید ناخالص داخلی از 7.4 درصد به 6.8 درصد در سال مالی 2026–2025 کاهش یافته است.در همین حال، کل هزینه یارانه‌ها همچنان بالا باقی مانده و در سال مالی 2026–2025 به حدود 2.2 درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است. بخش انرژی، به‌ویژه هیئت توسعه برق بنگلادش، سهم بزرگی از این یارانه‌ها را دریافت کرده است.

افزایش هزینه واردات انرژی، هزینه تولید برق را بالا برده است، اما برای کنترل تورم، قیمت برق برای مصرف‌کنندگان تغییر نکرده است. دولت همچنین بخشی از بدهی‌های معوق به تولیدکنندگان مستقل برق را پرداخت کرده است. در همین حال، یارانه کودهای شیمیایی همچنان بالا باقی مانده و مشوق‌هایی برای افزایش ورود ارز از طریق حواله‌ها ارائه شده است.در شرایط قیمت بالای جهانی انرژی، اگر دولت قیمت سوخت داخلی را با قیمت‌های جهانی هماهنگ کند، این امر می‌تواند به ‌سرعت تورم و هزینه زندگی را افزایش دهد. بنابراین، سیاست‌گذاران باید بین حفظ ثبات مالی و کنترل تورم تعادل برقرار کنند.

نشانه‌های بروز بحران در داخل کشور

در همین راستا، نشانه‌های عینی بحران انرژی در داخل بنگلادش نیز به ‌تدریج آشکار شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که بخش قابل‌توجهی از جایگاه‌های سوخت در پایتخت تعطیل شده‌اند و مالکان نسبت به کمبود عرضه و تشدید نگرانی‌های امنیتی هشدار داده‌اند. کاهش عرضه در کنار افزایش تقاضا، به ایجاد صف‌های طولانی، خریدهای مکرر و حتی بروز اختلال در نظم توزیع سوخت منجر شده است.

هم‌زمان، فشار بر دولت برای مدیریت بازار داخلی سوخت افزایش یافته است. در حالی که مقامات از افزایش واردات سوخت و تلاش برای تثبیت عرضه خبر داده‌اند، کارشناسان هشدار می‌دهند که تداوم این وضعیت می‌تواند به سهمیه‌بندی گسترده، افزایش بیشتر قیمت‌ها و تشدید نارضایتی عمومی منجر شود. این تحولات در مجموع نشان می‌دهد که بحران جهانی انرژی، اکنون به‌طور مستقیم به سطح داخلی بنگلادش سرایت کرده و چالش‌های سیاست‌گذاری در حوزه انرژی و اقتصاد کلان را پیچیده‌ تر کرده است.

در این شرایط، بررسی منابع جایگزین انرژی ضروری است. بنگلادش عمدتاً نفت و LNG را از عربستان سعودی، امارات، کویت و قطر وارد می‌کند. برای کاهش این وابستگی، تنوع‌بخشی به منابع واردات ضروری است. در کوتاه ‌مدت، واردات گازوئیل تصفیه ‌شده از هند و چین می‌تواند گزینه‌ای مناسب باشد. خط لوله دوستی هند-بنگلادش نیز می‌تواند نقش زیرساختی مهمی در این زمینه ایفا کند.

تأمین مالی واردات پرهزینه انرژی نیز می‌تواند به یک چالش بزرگ تبدیل شود. در این زمینه، سازوکارهای تأمین مالی تجارت بین‌المللی می‌توانند نقش مهمی ایفا کنند. توان مالی شرکت‌های پتروبنگلا و شرکت نفت بنگلادش اهمیت زیادی دارد. پتروبنگلا به ‌طور کامل خودکفا نیست و به دلیل کمبود ارز خارجی با مشکلات وارداتی مواجه شده است. هرچند شرکت نفت بنگلادش وضعیت بهتری دارد، اما پیش‌تر به دلیل محدودیت‌های ارزی، بدهی‌هایی به تأمین‌کنندگان بین‌المللی انباشته کرده است. بنابراین، تداوم قیمت‌های بالای انرژی می‌تواند فشار بیشتری بر این نهادها وارد کند.

در این چارچوب، حمایت 350 میلیون دلاری بانک جهانی برای واردات LNG از سال 2026 می‌تواند نقش مهمی ایفا کند، زیرا بانک‌های تجاری را از طریق ارائه ضمانت‌ها به تأمین مالی تشویق می‌کند. علاوه بر این، توافق‌های اعتباری دولت‌به‌دولت با کشورهای تأمین‌کننده نیز می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.

در این شرایط، اتخاذ یک سیاست متعادل قیمت‌گذاری انرژی ضروری است. افزایش ناگهانی قیمت سوخت می‌تواند تورم در حمل‌ونقل، کشاورزی و تأمین مواد غذایی را به ‌شدت افزایش دهد. از سوی دیگر، تداوم یارانه‌ها در بلند مدت موجب افزایش کسری بودجه می‌شود. تعدیل تدریجی قیمت‌ها می‌تواند راه ‌حلی مؤثر باشد؛ به‌طوری‌که مصرف‌کنندگان پرمصرف هزینه بیشتری بپردازند و در عین حال بخش‌های حیاتی مانند کشاورزی و حمل‌ونقل عمومی از حمایت هدفمند برخوردار شوند.درک ساختار مصرف انرژی در بنگلادش نیز اهمیت دارد. گازوئیل عمدتاً در آبیاری کشاورزی، حمل‌ونقل، ژنراتورهای صنعتی و برخی نیروگاه‌ها استفاده می‌شود. بنزین معمولی و سوپر بیشتر در خودروهای شخصی مصرف می‌شوند.نفت کوره در برخی نیروگاه‌های خاص استفاده می‌شود، در حالی که LNG و گاز طبیعی برای تولید برق، صنعت و تولید کود بسیار حیاتی هستند. بنابراین، هرگونه اختلال در تأمین گازوئیل می‌تواند به‌ سرعت بر کشاورزی، حمل‌ونقل و سیستم تأمین مواد غذایی تأثیر بگذارد.درگیری در خاورمیانه بار دیگر آسیب‌پذیری‌های چارچوب امنیت انرژی بنگلادش را آشکار کرده است. ساختار وابسته به واردات، محدودیت ذخایر ارزی و ظرفیت محدود مالی، اقتصاد این کشور را نسبت به نوسانات بازار جهانی انرژی بسیار حساس کرده است.

در این شرایط، بنگلادش باید مجموعه‌ای از سیاست‌ها را در کوتاه ‌مدت و میان‌ مدت اتخاذ کند. در کوتاه‌مدت، افزایش ذخایر استراتژیک سوخت، تضمین منابع جایگزین تأمین و اولویت ‌بندی تخصیص انرژی به بخش‌های حیاتی ضروری است. همچنین باید وابستگی به بازارهای لحظه‌ای کاهش یافته و قراردادهای بلند مدت تأمین گسترش یابد. در میان‌مدت، تقویت زیرساخت‌های ذخیره ‌سازی انرژی، بهبود بهره ‌وری انرژی و افزایش سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر ضروری است. این بحران همچنین یک مسئله مهم دیگر را برجسته می‌کند: بنگلادش باید اکتشاف منابع انرژی داخلی خود را افزایش دهد. به‌ ویژه، فعالیت‌های اکتشافی در خلیج بنگال باید تقویت شده و همکاری‌های مشترک با شرکت‌های بین‌المللی انرژی گسترش یابد. دولت پیش‌تر برنامه‌هایی برای حفاری چاه‌ های اکتشافی جدید اعلام کرده است. اگر این اقدامات به‌طور مؤثر اجرا شوند، وابستگی به واردات در بلندمدت کاهش خواهد یافت. درگیری در خاورمیانه بار دیگر آسیب‌پذیری‌های چارچوب امنیت انرژی بنگلادش را آشکار کرده است. ساختار وابسته به واردات، محدودیت ذخایر ارزی و ظرفیت محدود مالی، اقتصاد این کشور را نسبت به نوسانات بازار جهانی انرژی بسیار حساس کرده است. بنابراین، این بحران نباید صرفاً به ‌عنوان یک مشکل موقتی تلقی شود، بلکه باید به ‌عنوان فرصتی برای بازنگری در راهبرد بلند مدت انرژی در نظر گرفته شود. با تنوع ‌بخشی به منابع انرژی، تقویت نظام مالی و افزایش سرمایه‌گذاری در اکتشاف داخلی و انرژی‌های تجدیدپذیر، بنگلادش می‌تواند در برابر بحران‌های آینده انرژی جهانی مقاوم‌تر و پایدارتر شود.

منابع :

https://cpd.org.bd/middle-east-war-what-will-happen-to-bangladeshs-energy-security/

https://www.tbsnews.net/bangladesh/most-petrol-pumps-shut-owners-warn-shortage-security-concerns-1393571

https://www.tbsnews.net/bangladesh/energy/fuel-prices-not-be-raised-information-and-broadcasting-minister-swapan-1393616

https://www.thedailystar.net/environment/natural-resources/energy/news/fuel-supply-shortage-strains-petrol-pumps-4133976?utm_source=chatgpt.com

https://www.reuters.com/business/energy/bangladesh-eyes-more-than-2-billion-fresh-funds-mitigate-fuel-lng-crisis-2026-03-20/?utm_source=chatgpt.com

متن دیدگاه
نظرات کاربران
تاکنون نظری ثبت نشده است

امتیاز شما