آمار مربوط به وضعیت اقتصادی کلمبیا در سال 2018

تولید ناخالص داخلی کلمبیا در سال گذشته میلادی 2.7 % رشد داشته و عامل اصلی آن نیز مصرف داخلی ارزیابی شده و صنعت ساخت و ساز بیشترین سهم را در این افزایش داشته است. نرخ بیکاری حدود 12% تخمین زده شده و مهمترین شرکای تجاری کلمبیا همچنان کشورهای آمریکا و چین می‌باشند. مهم ترین اقلام صادراتی کلمبیا را نفت، ذغال سنگ، قهوه و طلا تشکیل می دهد.

 

          خوان دانیل اویئدو[1]، رئیس سازمان ملی آمار کلمبیا[2]، 9 اسفندماه (28 فوریه) آخرین آمار مربوط به فعالیت‌ها و عملکرد اقتصادی کشور در سال 2018 را منتشر نمود:

          بر اساس این گزارش، تولید ناخالص داخلی کلمبیا در سال 2018 شاهد رشد2.7% بوده که در مقایسه با سال‌های 2016 و 2017 عملکرد بهتری را به نمایش گذاشته است. تولید بخش‌های دولتی و دفاعی، درآمد ناشی از ارائه خدمات اجتماعی، آموزش، درآمدهای ناشی از بخش بهداشت و سلامت رشد 4.1 % ،  تجارت داخلی (چه در بخش عمده‌فروشی و چه در خرده‌فروشی)، حمل و نقل، هتلداری و میهمان‌پذیرها، رستوران‌داری و اغذیه فروشی‌ها رشد 3.1% و درآمدزایی ناشی از فناوری اطلاعات، فعالیت‌های خلاقانه علمی، فنی و حرفه‌ای و ارائه خدمات اداری رشد 5 % را تجربه کرد. لازم به ذکر است که رشد  تولید ناخالص داخلی کلمبیا در سال 2016 برابر با 2 % و در سال 2017 حدود 1.4 % بوده است.

          در سال 2018 صنایع تولیدی کلمبیا از بحران چند ساله‌ای که گرفتار آن شده بودند خارج شده و توانستند در مقایسه با سال قبل آن 2 % رشد نمایند.

          طبق این گزارش، موتور محرک رشد اقتصادی کلمبیا در سال گذشته میلادی "تقاضا و مصرف داخلی" بوده و بر اساس ارزیابی سازمان ملی آمار کلمبیا، از هر 100 پزو درآمد این کشور در سال 2018، 91 پزو آن به دلیل مصرف داخلی بوده است. لازم به ذکر است که بیشترین نقش در افزایش تولید ناخالص داخلی در بخش ساخت و ساز بوده است؛ در حالی که سهم بخش کشاورزی در رشد اقتصادی نسبت به سال قبل کمتر و در بخش معدن (کشف و استخراج) رشد منفی 0.8%را تجربه کرد. از دلایل اصلی رشد منفی بخش معدن، کاهش 12.1 % استخراج ذغال‌سنگ و تمرکز شرکت‌های فعال در این عرصه بر افزایش صادرات نفت و محصولات تولیدی از صنایع وابسته به آن ذکر شده است.

          در سال گذشته میلادی، از جمعیت حدود 50 میلیون نفری کلمبیا، 24 میلیون و 300 هزار نفر در سنین مستعد برای اشتغال در بازار کار تخمین زده شدند که از این میزان 21 میلیون و 400 هزار نفر دارای شغل بوده و آمار بیکاران حدود 2 میلیون و 850 هزار نفر ارزیابی شده و نرخ بیکاری را به مرز 12% تا پایان ماه دسامبر 2018 رسانیده است.

          کلمبیا در سال 2018 شاهد کسری تجاری  6.8 % بوده، چرا که با وجود افزایش 1.2% میزان صادرات این کشور منطقه آمریکای جنوبی در مقایسه با سال قبل، میزان واردات آن طی همین مدت حدود 8% افزایش داشته است. مهم‌ترین شرکای تجاری کلمبیا در حوزه صادرات به ترتیب ایالات متحده آمریکا، پاناما و چین می‌باشند و در عین حال این کشور بیشترین واردات خود را از آمریکا، چین و مکزیک انجام می‌دهد. بیشترین اقلام صادراتی کلمبیا شامل : نفت خام و تصفیه شده، ذغال‌سنگ، قهوه و طلا بوده و مهم‌ترین اقلام وارداتی آن را خودرو، دارو، هواپیما و ماشین‌آلات صنعتی تشکیل می داده است .

          73 % از فعالیت‌های صنعتی کلمبیا در نواحی مرکزی کشور، در استان‌های آنتیوکیا[3]، وایه دِ کاوکا[4]، بوگوتا و کوندینامارکا[5]به ارزش تقریبی 169 میلیارد دلار انجام شده و کماکان یکی دیگر از شاخص‌های فعالیت اقتصادی بوگوتا، واسطه‌گری یا دلالی مالی بوده است. قطب فعالیت‌های بازرگانی کلمبیا نیز دو استان شرقی کشور یعنینورته دِ سانتاندر[6] و بویژه کوکوتا[7] با ثبت گردش مالی تقریبا 164 میلیارد دلار بوده‌اند. در این گزارش تصریح شده که بوگوتا، پایتخت کشور به تنهایی 25 % از تولید ناخالص داخلی کشور را به ثبت رسانده و استان‌های مرکزی با تولید ناخالص 22.1 % در رده دوم قرار گرفتند.

سازمان ملی آمار کلمبیا، در سال 2019 میزان نرخ تورم را 3.6 %، قیمت نفت را 65 دلار، افزایش میزان صادرات را 0.7 % و افزایش میزان واردات را 5.1 % پیش‌بینی نموده‌است.

بر اساس ارزیابی انجام شده توسط دولت کلمبیا، این کشور در سال 2019 امیدوار به ثبت نرخ رشد اقتصادی 3.6 % می‌باشد. کارشناسان نهادهای اقتصادی دولتی بر این باورند که با توجه به مهار تورم، افزایش واقعی حقوق کارکنان و نرخ پائین سود بانکی، چنین ارزیابی دور از انتظار نیست. ولی برخی دیگر از تحلیل‌گران با اشاره به دو دسته عوامل داخلی و خارجی، امکان دستیابی کلمبیا به رشد بالای 3 % را دور از دسترس می‌بینند:

1. عوامل داخلی: نرخ بالای بیکاری و کاهش قدرت خرید و تقاضا؛
2. عوامل خارجی: شامل؛ تاثیرات پدیده جوی ال‌نینیو و کاهش تولید محصولات گلخانه‌ای و کشاورزی (گل، قهوه، شکر، موز و پالم)؛ - کاهش سرعت رشد اقتصادی جهانی، به ویژه برای شرکای تجاری و سرمایه‌گذاری کلمبیا (چین و آمریکا) و بحران فزاینده ونزوئلا (افزایش ورود مهاجرین و پناهجویان ونزوئلایی، هزینه ‌بالای رسیدگی به آن‌ها و احتمال درگیری نظامی).

 

نرخ رشد اقتصادی کلمبیا طی یک دهه گذشته

نرخ رشد اقتصادی  (به درصد)	سال
3/4	2010
9/5	2011
4	2012
3/4	2013
6/4	2014
1/3	2015
2	2016
8/1	2017
7/2	2018
*6/3	2019

* پیش‌بینی نهادهای دولتی

 

 

 

 

[1]. Juan Daniel Oviedo

[2]. Departamento Administrativo Nacional de Estadística: DANE

[3]. Antioquia

[4]. Valle de Cauca

[5]. Cundinamarca

[6]. Norte de Santander

[7]. Cúcuta