در سال ۲۰۲۶، ویتنام با وجود رشد سریع مصرف برق، توانسته است از طریق افزایش ظرفیت تولید داخلی، واردات برق از لائوس و چین و اجرای سیاستهای مدیریت شبکه، تعادل نسبی میان عرضه و تقاضای برق را حفظ کند. هرچند در دورههای اوج مصرف، بهویژه در مناطق شمالی، همچنان خطر کمبودهای مقطعی وجود دارد، اما دولت با اجرای «برنامه توسعه برق شماره ۸» (Power Development Plan VIII)، راهبردی جامع برای تضمین امنیت انرژی در پیش گرفته است. این راهبرد بر توسعه گسترده انرژیهای تجدیدپذیر، گسترش نیروگاههای گاز طبیعی و LNG، احیای برنامه انرژی هستهای، توسعه شبکه انتقال و ذخیرهسازی انرژی، افزایش واردات برق از کشورهای همسایه و کاهش تدریجی وابستگی به زغالسنگ استوار بوده و در راستای تأمین نیازهای ناشی از رشد اقتصادی و دستیابی به هدف انتشار خالص صفر کربن تا سال ۲۰۵۰ دنبال میشود.