نیکاراگوا به دلیل وابستگی شدید به واردات انرژی، سوخت و نهادههای کشاورزی، به شدت از نوسانات بازار جهانی نفت و اختلال در زنجیره تأمین بینالمللی آسیبپذیر است. بسته شدن تنگه هرمز و ممانعت از عبور نفتکشها از این آبراه موجب افزایش هزینه بیمه و حملونقل دریایی و هزینه واردات در این کشور شده است. دولت نیکاراگوا از سال ۲۰۲۲ قیمت رسمی سوخت را بهطور دستوری ثابت نگه داشته است، لذا در عمل و از ابتدای جنگ در خاورمیانه هزینه واقعی سوخت و مشتقات آن در نیکاراگوا افزایش یافته و دولت مجبور است برای جبران اختلاف قیمت، فشار مالی گستردهای را متحمل شود. از طرف دیگر نیز طی این مدت قیمت نهادههای کشاورزی و مواد شیمیایی مورد استفاده در بخش زراعت و دامداری نظیر کودهای شیمیایی (25 درصد)، سموم کشاورزی (20 درصد)، داروهای دامپزشکی، ویتامینها و ضدانگلها (15درصد) افزایش یافته است. متعاقب انسداد تنگه هرمز قیمت جهانی نفت رشد شدیدی را تجربه کرد و همزمان، نفت خام وستتگزاس اینترمدیت (WTI) که مبنای تعیین قیمت سوخت در نیکاراگوا است، ظرف مدت کوتاهی از حدود ۶۷ دلار به بیش از ۹۶ تا ۱۰۲ دلار در هر بشکه رسید و در برخی مقاطع افزایش بیش از ۴۴ درصدی را تجربه کرد. در نتیجه، هزینه حملونقل، تولید برق، صنایع کشاورزی و فعالیتهای اقتصادی در نیکاراگوا، به همان نسبت افزایش یافت. از سوی دیگر و در بخش تجارت خارجی نیز احتمال اعمال تحریمهای جدید علیه نیکاراگوا به دلیل نزدیکی سیاسی این کشور به ایران، خطر کاهش صادرات و محدودیت دسترسی به بازارهای بین المللی را افزایش داده است.