چهار ولایت مشرقی افغانستان—ننگرهار، کنر، نورستان و لغمان—دارای ذخایر معدنی قابلتوجهی هستند که از نظر نوع و ارزش اقتصادی متفاوتاند. در ننگرهار، تمرکز اصلی بر تالک است که در کمربند سپینغر و نقاطی مانند اچین به صورت عدسیهای دگرگونی ظاهر شده و ذخایر آن بین 8 تا 15 میلیون تن با عیار 85–92 درصد برآورد میشود. نفرایت و زغالسنگ نیز موجود است، اما حجم آنها محدود است و عمدتاً نقش اقتصادی کمتری دارند. در کنر، زون پگماتیتی نورستان–کنر شامل رگههای روبیدیم، لیتیوم و قلع است که حجم روبیدیم حدود 0.5 تا 1.2 میلیون تن و قلع 20 تا 50 هزار تن فلز برآورد میشود. ذخایر نفرایت نیز در کنر کیفیت صادراتی دارند اما استخراج صنعتی عناصر کمیاب هنوز آغاز نشده است. نورستان دارای بیشترین تراکم پگماتیتهای نوع LCT است که حاوی تانتالیم، نیوبیم و لیتیم هستند؛ ذخایر تانتالیم حدود 10 تا 25 هزار تن Ta₂O₅ و لیتیم بالقوه چند میلیون تن سنگ معدنی است، اما به دلیل دسترسی سخت و نبود زیرساخت، استخراج صنعتی عملاً صورت نمیگیرد. لغمان زون انتقالی بین ننگرهار و کنر است که رگههای پگماتیتی آن شامل سزیم، روبیدیم و تورمالین است، اما استخراج فعلی محدود و سنتی است و ذخایر عمدتاً بلااستفاده باقی ماندهاند.