جیاس (GIAHS) یا نظام های کشاورزی مهم میراث جهانی که در سال 2002 از سوی فائو مطرح شده مختص سیستم های کشاورزی است که ریشه در آیینهای باستانی یک کشور داشته و با هدف تامین امنیت غذایی مردم و در سازگاری کامل با اکوسیستم منطقه طراحی شده اند. در کنار صیانت پویا و پایدار[1] از نظام های میراث کشاورزی، حفظ و حراست از فرهنگ، سبک زندگی، آداب و رسوم و زبانهای بومی و محلی نیز از جمله اهداف جیاس است. تا کنون سه نظام کشاورزی کشورمان به عنوان میراث مهم جهانی در فائو ثبت شده و 6 پیشنهاد دیگر نیز در دست بررسی هستند. یکی از شاخصههای اصلی این میراث های جهانی جذابیت های گردشگری و برنامههای ویژه جهت جذب جهانگرد در طرح های پیشنهادی ثبت نظام ها میباشد. با عنایت به تاکید فائو بر موضوع گردشگری کشاورزی طی سالیان اخیر می توان از فرصت کار داوطلبانه در مزارع و باغات برای تقویت گردشگری کشاورزی و شناساندن میراث کشاورزی کشور استفاده کرد. این ابتکار علاوه بر انجام وظیفه صیانت پایدارتوسعه روستاها و افزایش درآمد روستاییان، تعاملات فرهنگی هدفمند را نیز افزایش می دهد.