جهان در حال ورود به مرحلهای تازه از رقابت ژئوپلیتیکی است؛ رقابتی که دیگر تنها بر نفت و گاز متمرکز نیست، بلکه مواد معدنی راهبردی مانند لیتیوم، مس، نیکل، گرافیت و عناصر نادر خاکی را به محور اصلی اقتصاد جهانی، امنیت فناوری و گذار انرژی تبدیل کرده است.گسترش خودروهای برقی، توسعه هوش مصنوعی، صنایع نیمههادی، انرژیهای تجدیدپذیر و فناوریهای دفاعی موجب شده دسترسی به این منابع، به مسئلهای حیاتی برای قدرتهای بزرگ تبدیل شود. در این میان، آمریکای لاتین به دلیل برخورداری از ذخایر عظیم مواد معدنی حیاتی، به یکی از مهمترین مناطق ژئوپلیتیکی جهان بدل شده است.
ایالات متحده و اتحادیه اروپا تلاش میکنند وابستگی خود به چین را در زنجیره تأمین مواد معدنی راهبردی کاهش دهند؛ در حالی که چین طی دو دهه گذشته حضور اقتصادی، معدنی و زیرساختی گستردهای در منطقه ایجاد کرده و بخش مهمی از ظرفیت جهانی استخراج، فرآوری و تجارت این مواد را تحت نفوذ خود قرار داده است. در نتیجه، رقابت بر سر مواد معدنی راهبردی دیگر صرفاً یک رقابت اقتصادی نیست، بلکه به مسئلهای مرتبط با امنیت ملی، برتری فناوری، قدرت صنعتی و نفوذ ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. رقابت اصلی نیز تنها بر سر استخراج منابع نیست، بلکه بر کنترل زنجیرههای فرآوری، فناوری و تأمین جهانی این مواد متمرکز شده است. در این چارچوب، آمریکای لاتین دیگر صرفاً صادرکننده سنتی مواد خام نیست، بلکه به یکی از میدانهای اصلی رقابت قدرتهای بزرگ جهانی و بازآرایی زنجیرههای راهبردی تأمین در قرن بیستویکم تبدیل شده است که در گزارش حاضر به ابعاد مختلف این موضوع پرداخته شده است.