در شرق آسیا و اقیانوسیه، جهش جهانی در فعالیت‌های مرتبط با هوش مصنوعی، رشد اقتصادی را در کشورهایی که در زنجیره‌های تأمین هوش مصنوعی مشارکت دارند افزایش می‌دهد، در حالی که هزینه‌های بالای انرژی بر رشد اقتصادی در سایر نقاط، به‌ویژه در اقتصادهای جزیره‌ای اقیانوس آرام، فشار می‌آورد. رشد اقتصادی در این منطقه در حال کاهش است اما این کاهش بسیار کمتر از حد انتظار قبلی بوده و پیش‌بینی می‌شود که همچنان قوی و پایدار باقی بماند. تأثیر هوش مصنوعی در بخش صنعتی این منطقه غیرقابل‌انکار است، اما در سایر بخش‌های اقتصاد کمتر نمایان است. همانند بسیاری دیگر از بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال توسعه، استفاده از هوش مصنوعی در شرق آسیا و اقیانوسیه شیوع کمتری نسبت به اقتصادهای پیشرفته دارد. شرکت‌ها هزینه‌ها، عدم داشتن دانش مرتبط و نگرانی‌های مربوط به امنیت و حریم خصوصی را به عنوان موانع پذیرش هوش مصنوعی مطرح می‌کنند. با این حال، پذیرش هوش مصنوعی در حال بازشکل‌دهی به تقاضای مهارت‌ها است، چرا که نیازهای شرکت‌ها به مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی اغلب با مهارت‌های تحلیلی و نرمِ مکمل همراه می‌شود. وابستگی این منطقه به فعالیت‌های صنعتی مرتبط با هوش مصنوعی منبع قدرت بوده است، اما اگر فعالیت‌های جهانی هوش مصنوعی کند یا معکوس شود، این امر می‌تواند به یک نقطه ضعف تبدیل گردد. همچنین اگر کمبود انرژی یا خسارات ناشی از پدیده به‌طور غیرعادی شدید ال‌نینو باعث افزایش تورم و هزینه‌های استقراض شود، رشد اقتصادی می‌تواند ضعیف‌تر گردد. برای حفظ رشد و ایجاد مشاغل با بهره‌وری بالاتر، می‌توان از طریق سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و مهارت‌ها از هوش مصنوعی بهره‌برداری کرد؛ امری که علاوه بر حمایت از رشد اقتصادی، استفاده از هوش مصنوعی را نیز تشویق می‌کند. افزایش ظرفیت تولید انرژی، به‌ویژه از منابع تجدیدپذیر، می‌تواند به پاسخگویی به تقاضای شدید برق و کاهش خطرات وابستگی به سوخت‌های فسیلی وارداتی کمک کند.