گزارش «برنامه حمل‌ونقل هوشمند اندونزی ۲۰۲۰–۲۰۳۰» نشان می‌دهد که اندونزی با توجه به ساختار مجمع‌الجزایری، رشد سریع شهرنشینی و افزایش تقاضای جابه‌جایی، در حال گذار از توسعه صرف زیرساخت‌های فیزیکی به سمت ایجاد یک نظام حمل‌ونقل یکپارچه، هوشمند و داده‌محور است. سیاست دولت بر توسعه همزمان شبکه‌های جاده‌ای، ریلی، دریایی و هوایی، افزایش سهم حمل‌ونقل عمومی، دیجیتالی‌سازی مدیریت ترافیک و لجستیک و استفاده از فناوری‌هایی نظیر ATCS، ETLE، GPS، CBTC، Inaportnet و ADS-B استوار است. نقشه راه طرح جامع سیستم حمل‌ونقل هوشمند اندونزی (ITS) در دو مرحله ۲۰۲۱–۲۰۲۵ و ۲۰۲۶–۲۰۳۰ اجرا می‌شود و در مرحله دوم، نوآوری، نسل جدید سیستم‌های هوشمند و حرکت به سوی حمل‌ونقل خودران مورد توجه قرار گرفته است. با وجود پیشرفت‌هایی مانند قطار سریع‌السیر Whoosh، اتوماسیون LRT جابودبک و گسترش سامانه‌های دیجیتال، چالش‌هایی چون وابستگی بالا به خودروهای شخصی، سهم پایین حمل‌ونقل عمومی در بسیاری از کلان‌شهرها، ازدحام، هزینه بالای لجستیک و ضعف اتصال بین‌وجهی همچنان پابرجاست.