اخبار اقتصادی هند - مومبای

گزیده اخبار اقتصادی هند - مومبای در هفته سوم مرداد ماه 1405مندرج در روزنامه‌ها و سایر رسانه‌های این کشور به شرح زیر ارائه می‌گردد:

هند به‌دنبال تأمین یک‌چهارم واردات LPG از آمریکا تا سال 2027  است

بر اساس گزارش منابع آگاه، دولت مرکزی هند قصد دارد سهم واردات LPG از آمریکا را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد تا ریسک‌های ناشی از اختلالات منطقه‌ای (بویژه غرب آسیا) را کاهش دهد. این تصمیم پس از بروز کمبود شدید گاز مایع در اوایل سال جاری میلادی اتخاذ شده است؛ کمبودی که در پی تنش‌های منطقه‌ای و اختلال در تردد از تنگه هرمز به‌وجود آمد و دولت را ناگزیر به اتخاذ تدابیر اضطراری برای تأمین نیاز خانوارها کرد.

در حال حاضر، بخش عمده واردات LPG هند از کشورهای خاورمیانه تأمین می‌شود، به‌طوری‌که در سال 2025 حدود 90 درصد از واردات این محصول از این منطقه صورت گرفته است. همچنین واردات، سهمی نزدیک به دو‌سوم از مصرف کل LPG در هند را تشکیل می‌دهد که نشان‌دهنده وابستگی بالای این کشور به بازارهای خارجی است.

در همین راستا، شرکت‌های بزرگ پالایشی دولتی هند از جمله «ایندین اویل»، «بهارات پترولیوم» و «هندوستان پترولیوم» در نظر دارند طی ماه‌های آینده مناقصه‌هایی برای تأمین LPG از آمریکا در سال 2027 منتشر کنند. همچنین پیش‌بینی می‌شود هیأتی از این شرکت‌ها برای مذاکره با تأمین‌کنندگان آمریکایی به این کشور سفر کند.

افزایش خرید انرژی از آمریکا می‌تواند به کاهش مازاد تجاری هند با این کشور کمک کرده و روند مذاکرات برای دستیابی به یک توافق تجاری دوجانبه را تسهیل کند. دو کشور هدف‌گذاری کرده‌اند حجم مبادلات تجاری خود را تا سال 2030 به 500 میلیارد دلار برسانند.

در پی کاهش عرضه از خاورمیانه، واردات و مصرف LPG هند در نیمه نخست سال 2026 با افت مواجه شد. با این حال، انتظار می‌رود با بهبود شرایط عرضه، تقاضا در سال 2027 مجدداً افزایش یافته و واردات به حدود 20 میلیون تن برسد.مقامات هندی تأکید کرده‌اند که تنوع‌بخشی به منابع واردات انرژی، راهبردی کلیدی برای تضمین امنیت عرضه و کاهش آسیب‌پذیری در برابر تحولات ژئوپلیتیکی به‌شمار می‌رود.

https://www.reuters.com/business/energy/india-plans-up-quarter-2027-lpg-imports-us-sources-say-2026-07-28/

گرایش صنعت نیشکر ماهاراشترا به برداشت مکانیزه در پی کمبود نیروی کار

صنعت نیشکر ایالت ماهاراشترا با تداوم کمبود نیروی کار فصلی، به‌طور فزاینده‌ای به سمت استفاده از ماشین‌آلات برداشت روی آورده و سرمایه‌گذاری در این بخش را افزایش داده است؛ روندی که با هدف ارتقای بهره‌وری و کاهش وابستگی به نیروی انسانی دنبال می‌شود.بر اساس گزارش‌های منتشرشده، دستگاه‌های مدرن برداشت نیشکر و برش‌دهنده‌های هیدرولیکی به‌تدریج جایگزین روش سنتی برداشت دستی شده‌اند؛ روشی که پیش‌تر متکی بر حضور گسترده کارگران مهاجر فصلی بود. فعالان این صنعت معتقدند این تحول، در کنار کاهش نیاز به نیروی کار سنتی، فرصت‌های شغلی جدیدی در حوزه‌های فنی نظیر اپراتوری ماشین‌آلات، رانندگی و نگهداری تجهیزات ایجاد کرده است.

در فصل بهره‌برداری که معمولاً از ماه نوامبر تا مارس ادامه دارد، هر دستگاه برداشت در دو شیفت فعالیت کرده و به‌طور متوسط به تیمی حدود 10 نفره شامل اپراتور، راننده و نیروی پشتیبان نیاز دارد. یک دستگاه در شرایط عادی قادر است روزانه تا 150 تن نیشکر برداشت کند که معادل کار نزدیک به 100 کارگر در روش دستی است.

با این حال، ماهیت فصلی این فعالیت چالش‌هایی را نیز به همراه دارد؛ به‌طوری‌که ماشین‌آلات برداشت در حدود هفت ماه از سال بلااستفاده می‌مانند و مالکان ناچارند هزینه‌های نگهداری و بازپرداخت تسهیلات را در بازه زمانی محدود فصل برداشت تأمین کنند.

برآوردها نشان می‌دهد ماهاراشترا برای پاسخگویی به سطح زیر کشت فعلی نیشکر به حدود 3 هزار دستگاه برداشت نیاز دارد. در فصل گذشته حدود 500 دستگاه جدید خریداری شد، اما انتظار می‌رود در سال جاری به‌دلیل کاهش بارندگی ناشی از پدیده ال‌نینو و افت انگیزه سرمایه‌گذاری، این روند کند شده و تنها بین 100 تا 150 دستگاه به ناوگان موجود افزوده شود.

در این میان، برخی کارخانه‌های قند به‌طور مستقیم اقدام به خرید ماشین‌آلات کرده‌اند و برخی دیگر نیز با اعطای تسهیلات به کشاورزان عضو، روند مکانیزاسیون را تسهیل می‌کنند.افزایش استفاده از ماشین‌آلات برداشت، الگوی اشتغال در مناطق روستایی را نیز دستخوش تغییر کرده است. هرچند تقاضا برای کارگران سنتی کاهش یافته، اما در مقابل، مشاغل جدیدی با نیاز به مهارت‌های فنی شکل گرفته است. به‌طور کلی، مکانیزاسیون به کاهش وابستگی صنعت به کارگران مهاجر فصلی و پیمانکاران نیروی کار انجامیده و به‌عنوان راهکاری کلیدی برای مقابله با کمبود نیروی انسانی در سال‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته است.

https://www.chinimandi.com/maharashtra-sugar-industry-turns-to-harvesters-as-labour-shortage-persists/

  موافقت اصولی دولت هند با دو پروژه بزرگ دریایی در گجرات؛ ایجاد خوشه کشتی‌سازی در پوربندر و مرکز تعمیرات در وادینار

وزارت بنادر، کشتیرانی و آبراه‌های هند با اعطای موافقت اصولی به دو پروژه کلان در ایالت گجرات، گام مهمی در مسیر تقویت توانمندی‌های داخلی صنعت کشتی‌سازی و تبدیل این کشور به یکی از بازیگران اصلی این حوزه در سطح جهانی برداشته است.

بر اساس اعلام این وزارتخانه، احداث یک خوشه کشتی‌سازی گرین‌فیلد در منطقه پوربندر و ایجاد یک مرکز مدرن تعمیرات کشتی در وادینار، در چارچوب «طرح توسعه کشتی‌سازی» به تصویب اولیه رسیده است. این طرح بخشی از راهبرد کلان هند برای ارتقای ظرفیت‌های بومی در حوزه کشتی‌سازی و تعمیرات دریایی در راستای «چشم‌انداز دریایی 2047» به‌شمار می‌رود.

پروژه نخست شامل توسعه یک خوشه یکپارچه تولیدات دریایی در منطقه کوچهادی واقع در پوربندر است که در زمینی به مساحت حدود 2 هزار ایکر اجرا خواهد شد. این مجموعه با بهره‌گیری از زیرساخت‌های مدرن، کارخانجات وابسته، مراکز توسعه مهارت و تأسیسات مشترک، امکان ساخت کشتی‌های تجاری بزرگ با ظرفیت سالانه 1.2 تا 1.5 میلیون تُن ناخالص را فراهم می‌کند و به‌طور قابل توجهی ظرفیت داخلی کشتی‌سازی هند را افزایش خواهد داد.

این پروژه از طریق نهاد ویژه‌ای با عنوان «پارک ملی کشتی‌سازی و صنایع سنگین گجرات» و با مشارکت وزارت بنادر و هیئت دریایی گجرات اجرا می‌شود و انتظار می‌رود جایگاه این ایالت را به‌عنوان یکی از مراکز اصلی ساخت کشتی‌های سنگین تثبیت کند.پروژه دوم، ایجاد یک مرکز تعمیرات کشتی به ارزش 1570 کرور روپیه در وادینار است که با مشارکت شرکت کشتی‌سازی کوچین و اداره بندر دیندایال توسعه می‌یابد. این طرح که پیش‌تر به تأیید کمیته امور اقتصادی کابینه رسیده بود، اکنون در چارچوب طرح توسعه کشتی‌سازی از حمایت مالی تا سقف 25 درصد هزینه‌های زیرساختی واجد شرایط برخوردار شده است.

این مرکز شامل توسعه اسکله‌ای به طول 650 متر، دو حوض خشک شناور بزرگ، کارگاه‌های تخصصی و زیرساخت‌های دریایی پشتیبان خواهد بود. بهره‌گیری از عمق طبیعی مناسب آب‌های وادینار، موقعیت راهبردی در مسیرهای اصلی کشتیرانی بین‌المللی و نزدیکی به بنادر مهمی همچون موندرا و دیندایال، این مجموعه را به یکی از قطب‌های مهم تعمیرات کشتی در هند تبدیل خواهد کرد.

پیش‌بینی می‌شود این تأسیسات امکان تعمیر کشتی‌های بزرگ تا طول 300 متر را در داخل کشور فراهم کرده و وابستگی هند به مراکز تعمیراتی خارجی را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد.مقامات دولتی تأکید کرده‌اند اجرای این دو پروژه علاوه بر افزایش رقابت‌پذیری صنعت دریایی هند، به ایجاد اشتغال گسترده، تقویت زنجیره‌های تأمین داخلی و توسعه زیست‌بوم تولیدات دریایی کمک خواهد کرد. همچنین «طرح توسعه کشتی‌سازی» به‌عنوان یکی از ارکان اصلی سیاست‌های صنعتی دولت، با هدف جذب سرمایه‌گذاری، افزایش ظرفیت تولید و ارتقای مشارکت بخش خصوصی در این حوزه دنبال می‌شود.

https://thenewsmill.com/2026/07/ministry-approves-greenfield-shipbuilding-cluster-in-porbandar-and-ship-repair-facility-in-vadinar/

گجرات در مسیر تبدیل به قطب برتر دریایی و تولیدی هند

دولت ایالت گجرات با رونمایی از «سیاست کشتی‌سازی و تعمیرات دریایی 2026» گام تازه‌ای برای تبدیل این ایالت به قطب پیشرو دریایی و صنعتی کشور برداشته است؛ طرحی که با هدف توسعه زیرساخت‌های پیشرفته، جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد اشتغال گسترده تدوین شده است.

دولت گجرات در مراسمی در شهر گاندیناگار، سیاست جدید کشتی‌سازی و تعمیرات دریایی را معرفی کرد؛ برنامه‌ای راهبردی که با هدف تقویت جایگاه این ایالت در صنعت دریایی و تولیدی هند طراحی شده است. «بوپندرا پاتل» وزیر ارشد گجرات، در این مراسم اعلام کرد که این سیاست در راستای تحقق چشم‌انداز «خودکفایی هند» و برنامه «چشم‌انداز دریایی 2047» تدوین شده و بر ایجاد یک زیست‌بوم هوشمند و پایدار در حوزه کشتی‌سازی تمرکز دارد.

بر اساس این سیاست، افزایش ظرفیت کشتی‌سازی، ایجاد دو پارک بزرگ کشتی‌سازی و توسعه مهارت‌های تخصصی برای بیش از 500 هزار نفر از اهداف اصلی به‌شمار می‌رود. همچنین پیش‌بینی شده است یک خوشه بزرگ کشتی‌سازی گرین‌فیلد در منطقه کوچهادی واقع در شهرستان پوربندر ایجاد شود که می‌تواند سرمایه‌گذاری‌هایی در حدود 23 هزار و 700 کرور روپیه را جذب کند.این سیاست با ارائه مشوق‌های متنوع و راه‌اندازی سازوکار «پنجره واحد» برای تسهیل فرآیندهای اداری، درصدد جذب سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی و تسریع توسعه این بخش کلیدی است.

https://newsonair.gov.in/gujarat-aims-to-become-countrys-leading-maritime-manufacturing-hub/

افزایش قیمت سی‌ان‌جی در گجرات، بار دیگر هزینه‌های حمل‌ونقل را بالا برد

شرکت «آدانی توتال گس» بار دیگر قیمت گاز طبیعی فشرده را در احمدآباد و سایر نقاط گجرات افزایش داد. بر اساس این تصمیم، بهای هر کیلوگرم سی‌ان‌جی با افزایش 4 روپیه‌ای به 94.02 روپیه رسیده است. این افزایش، مجموع رشد قیمت این سوخت در سال 2026 را به 12 روپیه در هر کیلوگرم رسانده است.

این روند صعودی هزینه‌های سوخت، فشار مضاعفی بر اقشار مختلف از جمله مسافران روزانه، رانندگان ریکشا و تاکسی وارد کرده و احتمال افزایش کرایه‌های حمل‌ونقل عمومی را تقویت کرده است. منابع صنعتی علت این افزایش را نوسانات قیمت جهانی گاز، محدودیت عرضه داخلی و برخی اختلالات زنجیره تأمین عنوان می‌کنند. با این حال، تداوم افزایش قیمت‌ها نگرانی مصرف‌کنندگانی را که به امید کاهش هزینه‌ها به استفاده از سی‌ان‌جی روی آورده بودند، تشدید کرده است.

https://english.gujaratsamachar.com/news/anand/kheda-anand-receive-heavy-rainfall-waterlogging-disrupts-life-in-nadiad-34107439241

گجرات با ثبت بیش از 16 هزار مگاوات ظرفیت نصب‌شده در صدر تولید برق بادی هند قرار دارد

ایالت گجرات با ثبت ظرفیت نصب‌شده 16٬086 مگاوات در حوزه انرژی بادی تا پایان ژوئن 2026، جایگاه نخست این بخش در هند را به خود اختصاص داد و همزمان با تولید 33٬706 میلیون واحد برق بادی در سال مالی 2025–2026، نزدیک به یک‌سوم کل تولید این انرژی در کشور را تأمین کرد.

بر اساس داده‌های رسمی وزارت انرژی‌های نو و تجدیدپذیر هند، مجموع ظرفیت نصب‌شده انرژی بادی در کشور به 57٬443 مگاوات رسیده و میزان تولید سالانه آن نیز در سال مالی مذکور به 106 میلیارد واحد افزایش یافته است. در این میان، سهم گجرات در تحقق این دستاورد ملی قابل توجه ارزیابی می‌شود و نقش مهمی در تقویت امنیت انرژی و پیشبرد اهداف توسعه پایدار ایفا کرده است.

مقامات محلی گجرات، این موفقیت را حاصل ترکیبی از سیاست‌گذاری‌های حمایتی، توسعه زیرساخت‌ها و جذب سرمایه‌گذاری عنوان می‌کنند. هم‌راستایی سیاست‌های ایالتی با برنامه‌های ملی از جمله توسعه کریدورهای انرژی سبز، تسهیل انتقال برق تجدیدپذیر، و اجرای برنامه‌های نوسازی و افزایش عمر پروژه‌های بادی، زمینه‌ساز رشد سریع این بخش بوده است. همچنین تدوین مقررات مرتبط با انرژی بادی فراساحلی و ارائه مشوق‌های مالی، افق‌های جدیدی برای گسترش ظرفیت‌های تولید در آینده ایجاد کرده است.

تمرکز بر نوآوری، بهبود محیط کسب‌وکار و تسهیل حضور سرمایه‌گذاران، از دیگر عوامل کلیدی در شکل‌گیری یک زیست‌بوم پویا برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در گجرات به شمار می‌رود. این رویکرد نه‌تنها به افزایش ظرفیت نصب‌شده انجامیده، بلکه رکوردهای جدیدی در تولید برق بادی نیز به ثبت رسانده است.

https://energy.economictimes.indiatimes.com/news/renewable/gujarat-tops-indias-wind-energy-charts-with-16086-mw-installed-capacity/132707389   

پنجمین دوره کنفرانس دریایی گوا با حضور 14 کشور آغاز می‌شود

پنجمین دوره «کنفرانس دریایی گوا» از 21 نوامبر با حضور فرماندهان نیروی دریایی و نمایندگان ارشد 14 کشور منطقه اقیانوس هند در ایالت گوا هند برگزار می‌شود؛ رویدادی که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بسترهای گفت‌وگوی منطقه‌ای در حوزه امنیت دریایی شناخته می‌شود.

پنجمین دوره کنفرانس دریایی گوا (GMC-26) با هدف بررسی چالش‌های مشترک امنیت دریایی در منطقه اقیانوس هند و تقویت همکاری‌های منطقه‌ای آغاز به کار می‌کند. این نشست که از سال 2017 به‌صورت دوسالانه برگزار می‌شود، طی سال‌های اخیر به بستری معتبر برای تبادل نظر، ارتقای ظرفیت‌ها و هماهنگی میان کشورهای ساحلی و ذی‌نفع تبدیل شده است.

در این دوره، موضوعاتی همچون مقابله با صید غیرقانونی و گزارش‌نشده، قاچاق مواد مخدر و سایر فعالیت‌های غیرقانونی دریایی در دستور کار قرار دارد؛ مسائلی که تأثیر مستقیمی‌بر امنیت اقتصادی، پایداری زیست‌محیطی و ثبات منطقه‌ای دارند.برای نخستین‌بار، این کنفرانس در مجموعه «چولا بهاوان» واقع در دانشکده جنگ نیروی دریایی در گوا برگزار می‌شود؛ اقدامی‌که نشان‌دهنده تلاش هند برای تقویت بنیان‌های علمی و نهادی همکاری‌های دریایی است.

در این رویداد، کشورهایی از جمله بنگلادش، اندونزی، مالزی، مالدیو، موریس، سیشل، سریلانکا، سنگاپور، تایلند و شماری از کشورهای شرق آفریقا حضور دارند.این کنفرانس در چارچوب ابتکار «ماهاساگار» (پیشرفت متقابل و همه‌جانبه برای امنیت و رشد در مناطق مختلف) برگزار می‌شود که بر مسئولیت مشترک کشورهای منطقه در تأمین امنیت دریایی از طریق گفت‌وگو، اعتمادسازی و همکاری تأکید دارد.

https://newsonair.gov.in/fifth-edition-of-goa-maritime-conclave-to-begin-on-21st-november-in-goa/

دولت گوا صادرات مواد معدنی جزئی را مجاز اعلام کرد

دولت ایالت گوا هند با هدف ساماندهی بازار معادن و تقویت فعالیت‌های اقتصادی، صادرات مواد معدنی جزئی را مجاز اعلام و هم‌زمان چارچوب مشخصی از عوارض و هزینه‌های مرتبط با این حوزه را تعیین کرد.

دولت گوا در تصمیمی جدید، صادرات مواد معدنی موسوم به «جزئی» را تحت ضوابط مشخص آزاد کرده و جزئیات هزینه‌ها و عوارض قابل اعمال بر این صادرات را اعلام کرده است. این اقدام به فعالان حوزه معدن اجازه می‌دهد محصولات خود را در بازارهای بین‌المللی عرضه کنند، در حالی‌که فرآیندها تحت نظارت و چارچوب‌های تنظیم‌گری دقیق قرار خواهد داشت.

بر اساس این سیاست، تعیین نرخ‌های مشخص برای عوارض و هزینه‌های صادراتی با هدف افزایش شفافیت، جلوگیری از تخلفات و تضمین وصول درآمدهای دولتی صورت گرفته است. این رویکرد همچنین بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر دولت برای مدیریت بهینه منابع معدنی و ایجاد تعادل میان توسعه اقتصادی و الزامات نظارتی به‌شمار می‌رود.

تصمیم جدید در شرایطی اتخاذ شده که بخش معدن گوا طی سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی از جمله محدودیت‌های زیست‌محیطی و نوسانات سیاستی مواجه بوده است. انتظار می‌رود این اقدام با فراهم کردن مسیر قانونی برای صادرات، به رونق فعالیت‌های معدنی، افزایش درآمدها و بهبود فضای کسب‌وکار در این ایالت کمک کند.

https://timesofindia.indiatimes.com/city/goa/govt-allows-export-of-minor-minerals-specifies-charges/articleshow/132775911.cms