معاونت دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران

۱۴۰۵/۰۸/۲۸- ۰۸:۰۰

اخبار اقتصادی هند - مومبای

گزیده اخبار و تحولات اقتصادی هند - مومبای در هفته چهارم آبان ۱۴۰۵ مندرج در رسانه‌های این کشور به شرح زیر ارائه می‌گردد.

بحران پنبه در ایالت گجرات؛ کاهش قیمت‌ها، افزایش هزینه‌های تولید و تشدید بدهی کشاورزان

کاهش قیمت پنبه در کنار افزایش هزینه‌های تولید، کشاورزان ایالت گجرات هند را با بحران اقتصادی فزاینده‌ای مواجه کرده است. افت درآمد حاصل از فروش محصول، در شرایطی که هزینه بذر، کود و نیروی کار روندی صعودی دارد، توان مالی کشاورزان برای بازپرداخت تسهیلات، تأمین مخارج خانوار و سرمایه‌گذاری در کشت فصل آینده را به‌شدت کاهش داده است.پنبه که سال‌ها یکی از منابع مهم درآمد کشاورزان در ایالت گجرات به شمار می‌رفت، اکنون برای بسیاری از تولیدکنندگان به فعالیتی کم‌بازده و حتی زیان‌ده تبدیل شده است. کاهش قیمت فروش محصول از یک سو و افزایش مستمر هزینه‌های کشت از سوی دیگر، موجب شده است شمار بیشتری از کشاورزان نتوانند حتی سرمایه اولیه خود را از محل فروش محصول بازگردانند.بر اساس آمار وزارت کشاورزی هند، میانگین قیمت مبنای پنبه در سال زراعی ۲۰۲۲-۲۰۲۳ به ازای هر کوینتال (۱۰۰ کیلوگرم) ۸ هزار و ۸۲۹ روپیه بود؛ اما این رقم در سال زراعی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ به ۷ هزار و ۲۴۹ روپیه کاهش یافت. به این ترتیب، قیمت پنبه طی چهار سال، هزار و ۵۸۰ روپیه به ازای هر کوینتال افت کرده است.بیشترین کاهش قیمت در سال زراعی ۲۰۲۳-۲۰۲۴ رخ داد؛ به‌گونه‌ای که میانگین قیمت به ۷ هزار و ۳۸ روپیه رسید. اگرچه در دو سال بعد روندی از بهبود نسبی مشاهده شد، این افزایش نتوانست قیمت‌ها را به سطح سال ۲۰۲۲-۲۰۲۳ بازگرداند. در نتیجه، کشاورزان همچنان با فاصله قابل‌توجهی میان قیمت‌های پیشین و نرخ‌های فعلی فروش محصول مواجه‌اند.این کاهش قیمت در شرایطی رخ داده است که هزینه‌های تولید نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز پیدا کرده است. کشاورزان برای تأمین بذر، کود و دستمزد نیروی کار ناچارند مبالغ قابل‌توجهی هزینه کنند و بخش عمده این مخارج را پیش از برداشت محصول بپردازند. بنابراین، زمانی که پنبه به بازار عرضه می‌شود، پایین بودن قیمت فروش ممکن است درآمد حاصل را حتی از مجموع هزینه‌های کشت نیز کمتر کند.کشاورزان همچنین از ناکافی بودن میزان خرید تضمینی دولت انتقاد دارند و معتقدند سازوکارهای موجود نتوانسته است حمایت مؤثری از تولیدکنندگان به عمل آورد. برخی از آنان نیز مدعی‌اند که هماهنگی میان شماری از معامله‌گران بر قیمت‌های پیشنهادی بازار تأثیر منفی گذاشته است. به اعتقاد این کشاورزان، قیمت‌های حمایتی نیز تناسب کافی با هزینه‌های واقعی تولید ندارند و نمی‌توانند از زیان اقتصادی آنان جلوگیری کنند.

فشارهای مالی ناشی از این شرایط به‌ویژه در مناطق پنبه‌خیز سوراشترا و شمال گجرات محسوس است. بسیاری از کشاورزان برای تأمین هزینه‌های کشت به دریافت تسهیلات از بانک‌ها و مؤسسات تعاونی روی آورده‌اند؛ اما کاهش درآمد حاصل از فروش پنبه، بازپرداخت این بدهی‌ها را با دشواری بیشتری مواجه کرده است.از سوی دیگر، خسارت‌های ناشی از حوادث طبیعی و افزایش عمومی هزینه‌های کشاورزی نیز بر مشکلات تولیدکنندگان افزوده است. در واقع، کشاورزان هم‌زمان با چندین چالش روبه‌رو هستند: افزایش هزینه‌های تولید، نوسان و کاهش قیمت فروش، درآمدهای نامطمئن و بدهی‌های انباشته.تداوم این وضعیت می‌تواند چرخه تولید در فصل‌های آینده را نیز تحت تأثیر قرار دهد. کشاورزانی که قادر به تسویه بدهی‌های قبلی خود نیستند، ممکن است برای تأمین سرمایه موردنیاز کشت بعدی با مشکل مواجه شوند. افزون بر این، هزینه‌های زندگی و مخارج خانوار همچنان پابرجاست و نمی‌توان پرداخت آن‌ها را تا زمان بهبود قیمت پنبه به تعویق انداخت.

در چنین شرایطی، برخی تولیدکنندگان ممکن است ناچار شوند سطح زیر کشت خود را کاهش دهند یا درباره ادامه تولید پنبه تجدیدنظر کنند؛ زیرا سرمایه‌گذاری مجدد در محصولی که بازده اقتصادی مناسبی ندارد، ریسک مالی بیشتری برای آنان به همراه خواهد داشت.اهمیت این بحران نیز فراتر از وضعیت معیشتی کشاورزان است. پنبه به‌عنوان یکی از محصولات مهم کشاورزی، حلقه‌ای از زنجیره گسترده فعالیت‌های اقتصادی و تولیدی به شمار می‌رود و هرگونه اختلال در روند کشت و عرضه آن می‌تواند سایر بخش‌های وابسته را نیز تحت تأثیر قرار دهد.در مجموع، بحران پنبه در گجرات صرفاً مسئله‌ای مربوط به افت قیمت در بازار محصولات کشاورزی نیست، بلکه نشانه‌ای از فشار فزاینده بر اقتصاد روستایی و کاهش توان مالی تولیدکنندگان است. تداوم شکاف میان هزینه‌های تولید و درآمد حاصل از فروش، این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که کشاورزان تا چه زمانی می‌توانند به کشت محصولی ادامه دهند که دیگر بازدهی متناسب با سرمایه‌گذاری و تلاش آنان ندار

https://www.vibesofindia.com/gujarat-cotton-farmers-crisis-falling-prices-rising-cultivation-costs/

احیای آموزش مهندسی معدن در ایالت گوا با اختصاص ۱.۶ کرور روپیه بورسیه تحصیلی

صندوق توسعه معدنی منطقه شمال گوا با تصویب بسته حمایتی ۱.۶ کرور روپیه‌ای، زمینه ازسرگیری فعالیت گروه مهندسی معدن در کالج مهندسی گوا را فراهم می‌کند؛ اقدامی‌که با هدف تربیت نیروی متخصص بومی و پاسخ‌گویی به نیازهای صنعت معدن این ایالت در پی آغاز مجدد فعالیت‌های معدنی صورت می‌گیرد.صنعت استخراج سنگ‌آهن برای دهه‌ها یکی از ارکان اصلی اقتصاد ایالت گوا در هند به شمار می‌رفت و نقش مهمی در ایجاد اشتغال، رونق فعالیت بنادر و توسعه صنایع مناطق داخلی این ایالت داشت. با این حال، توقف گسترده فعالیت‌های معدنی در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۸، پیامدهای اقتصادی قابل‌توجهی برای این منطقه به همراه داشت و علاوه بر کسب‌وکارهای وابسته و جوامع محلی، نظام آموزش تخصصی مرتبط با این صنعت را نیز تحت تأثیر قرار داد.

در پی این تحولات، گروه مهندسی معدن کالج مهندسی گوا در منطقه فارمگو‌دی که با هدف تربیت متخصصان بومی در سال ۲۰۱۱ تأسیس شده بود، با کاهش شدید شمار دانشجویان مواجه شد. سرانجام، در سال ۲۰۱۹ و به دلیل نامشخص بودن چشم‌انداز بازگشت فعالیت‌های معدنی، پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی این رشته با ظرفیت ۶۰ نفر متوقف شد. کاهش استقبال از این رشته به‌اندازه‌ای بود که در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ تنها یک درخواست پذیرش به این گروه آموزشی ارائه شد.

اکنون هم‌زمان با آغاز فعالیت مجدد چند بلوک معدنی سنگ‌آهن در گوا، برنامه‌ای تازه برای احیای آموزش مهندسی معدن و تأمین نیروی انسانی متخصص مورد نیاز این صنعت در دستور کار قرار گرفته است. در همین راستا، شورای حکمرانی بنیاد توسعه مواد معدنی منطقه شمال گوا با اختصاص یک بسته حمایتی به ارزش ۱.۶ کرور روپیه (معادل ۱۶ میلیون روپیه هند) به طرح پیشنهادی کالج مهندسی گوا موافقت کرده است.

بر اساس این مصوبه، دانشجویان پذیرفته‌شده در دوره احیاشده مهندسی معدن طی یک برنامه حمایتی هفت‌ساله از بورسیه تحصیلی برخوردار خواهند شد. این طرح برای چهار ورودی متوالی، از سال تحصیلی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ تا ۲۰۳۱-۲۰۳۲، پیش‌بینی شده و سالانه هزینه تحصیل ۱۰ دانشجو از مناطق آسیب‌دیده از فعالیت‌های معدنی را پوشش می‌دهد.این حمایت مالی با استناد به مقررات طرح «کالیان کشترا پردان مانتری خانِج» (PMKKKY) و دستورالعمل‌های مربوط به آن صورت می‌گیرد؛ مقرراتی که استفاده از منابع بنیادهای توسعه معدنی منطقه‌ای را برای حمایت از جوانان مناطق متأثر از فعالیت‌های معدنی در مسیر تحصیلات عالی در مؤسسات دولتی و مراکز آموزش عالی مورد حمایت دولت مجاز می‌داند.

کالج مهندسی گوا پیش‌تر درخواست تأمین اعتباری بیش از سه کرور روپیه را از صندوق‌های توسعه معدنی مناطق شمال و جنوب گوا ارائه کرده بود. با این حال، تخصیص اولیه اعتبار از سوی منطقه شمال گوا می‌تواند زمینه مالی لازم برای بازگشایی دوره چهارساله مهندسی معدن و افزایش جذابیت تحصیل در این رشته را فراهم کند. مسئولان کالج نیز در جریان بررسی این طرح تأکید کرده‌اند که تضمین حمایت مالی، عاملی تعیین‌کننده برای ترغیب دانشجویان به انتخاب مشاغل تخصصی در حوزه فناوری معدن، به‌ویژه با توجه به چشم‌انداز توسعه این صنعت، خواهد بود.

اجرای این برنامه آموزشی با تحولات جدید بخش معدن گوا هم‌زمان شده است. از آوریل ۲۰۲۴ تاکنون، فعالیت عملیاتی هفت بلوک معدنی سنگ‌آهن در این ایالت آغاز شده و پنج بلوک دیگر نیز در مراحل آماده‌سازی و برنامه‌ریزی برای بهره‌برداری قرار دارند. صنعت معدن گوا در این دوره در حال ورود به مرحله‌ای جدید است که با قراردادهای معدنی تازه، ضوابط به‌روز زیست‌محیطی و بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته استخراج همراه خواهد بود.احیای رشته مهندسی معدن در فارمگو‌دی می‌تواند به تأمین نیروی متخصص مورد نیاز این تحولات از میان دانش‌آموختگان بومی‌کمک کند و وابستگی واحدهای معدنی به کارشناسان خارج از ایالت را کاهش دهد. همچنین، تربیت نیروهای متخصص آشنا با ویژگی‌های زمین‌شناختی گوا و چارچوب‌های قانونی و نظارتی حاکم بر فعالیت‌های معدنی، از اهداف مهم این برنامه به شمار می‌رود.

در کنار این طرح آموزشی، بنیاد توسعه معدنی منطقه شمال گوا بیش از ۶ کرور روپیه اعتبار نیز برای اجرای مجموعه‌ای از پروژه‌های رفاهی و توسعه اجتماعی در مناطق داخلی این ایالت تصویب کرده است. ایجاد کلاس‌های هوشمند و مرکز تخصصی آموزش دیجیتال در پلی‌تکنیک دولتی بیچولیم، ارائه یارانه نصب سامانه‌های خورشیدی پشت‌بامی در چارچوب طرح «پی‌ام سوریا گار» و اختصاص کمک‌های مستقیم کشاورزی به فعالان بخش کشاورزی در مناطق معدنی، از جمله برنامه‌های مصوب در این چارچوب هستند.

احیای آموزش مهندسی معدن در گوا، فراتر از بازگشایی یک رشته دانشگاهی، بخشی از تلاش این ایالت برای پیوند دادن رونق مجدد فعالیت‌های معدنی با توسعه سرمایه انسانی و بهبود شرایط اقتصادی جوامع محلی است. با این حال، موفقیت این برنامه تنها به تأمین بورسیه و افزایش شمار دانشجویان وابسته نیست؛ بلکه مستلزم ایجاد اطمینان پایدار در میان جوانان و خانواده‌ها درباره آینده شغلی این صنعت، رعایت الزامات زیست‌محیطی و ثبات سیاست‌های معدنی خواهد بود.در صورت اجرای مؤثر این طرح، گوا می‌تواند هم‌زمان با بهره‌برداری مجدد از ذخایر معدنی خود، زمینه تربیت و به‌کارگیری نسل تازه‌ای از مهندسان بومی را فراهم کند؛ نیروهایی که نقش مهمی در آینده صنعت معدن این ایالت ایفا خواهند کرد.

منبع: مجله Business Goa، گزارش منتشرشده در ۹ نوامبر ۲۰۲۶.

https://businessgoa.in/what-lies-beneath/

صنایع گوا برای جلوگیری از قطعی برق، خرید برق با نرخ ۱۸ روپیه را بررسی می‌کنند

هم‌زمان با افزایش تقاضای برق در آستانه فصل پررونق گردشگری، صنایع تولیدی ایالت گوا با کسری حدود ۸۰ مگاواتی برق در ساعات اوج مصرف عصرگاهی مواجه شده‌اند؛ وضعیتی که نگرانی‌ها درباره اختلال در فعالیت واحدهای صنعتی را افزایش داده است. در واکنش به این بحران، تشکل‌های صنعتی طرحی را برای خرید اضطراری برق از بازار آزاد با مشارکت مالی مصرف‌کنندگان بزرگ صنعتی مطرح کرده‌اند.به گزارش بیزینس گوا، انجمن صنایع ایالت گوا (GSIA) اعلام کرده است که مذاکراتی برای تأمین برق موردنیاز واحدهای صنعتی خارج از محدودیت‌های شبکه توزیع دولتی در جریان است. بر اساس پیشنهاد مطرح‌شده، مصرف‌کنندگان صنعتی متصل به شبکه ۳۳ کیلوولت باید هزینه اضافی خرید برق از بازار آزاد را برای دوره اکتبر تا دسامبر سال جاری میلادی تقبل کنند. نرخ پیشنهادی برای این برق اضطراری حدود ۱۸ روپیه به‌ازای هر واحد (کیلووات‌ساعت) برآورد شده است.پرادیپ دا کوستا، رئیس انجمن صنایع ایالت گوا، با تأیید کسری حدود ۸۰ مگاواتی برق در ساعات اوج مصرف عصرگاهی، اعلام کرد که تشکل‌های صنعتی در حال بررسی این راهکار هستند تا از توقف خطوط تولید و خسارت‌های ناشی از قطعی برق جلوگیری شود.

افزایش هزینه برق برای تداوم فعالیت صنایع

اجرای این طرح به معنای پرداخت تعرفه‌ای نزدیک به دو برابر نرخ معمول برق صنعتی خواهد بود. با این حال، صنایع بزرگ تولیدی، کارخانه‌های فولاد و واحدهای مجهز به خطوط تولید خودکار، پرداخت این هزینه اضافی را در مقایسه با زیان‌های ناشی از قطع برق، گزینه‌ای اقتصادی‌تر ارزیابی می‌کنند.به گفته دا کوستا، هدف اصلی این پیشنهاد جلوگیری از خسارت‌های تولیدی و هزینه‌های سنگین استفاده از ژنراتورهای برق در زمان خاموشی است.قطع ناگهانی برق برای صنایعی که به فرایندهای تولیدی پیوسته وابسته‌اند، می‌تواند خسارت‌هایی فراتر از توقف موقت خطوط تولید به همراه داشته باشد. در صنایع شیمیایی و پلاستیک، برای مثال، اختلال در تأمین برق ممکن است موجب سرد و جامد شدن مواد مذاب در داخل تجهیزات و ماشین‌آلات صنعتی شود؛ مشکلی که رفع آن مستلزم پاک‌سازی پیچیده، تعمیرات پرهزینه و حتی تعویض برخی قطعات است.از سوی دیگر، استفاده گسترده از ژنراتورهای دیزلی نیز راهکار اقتصادی مناسبی برای تأمین برق کارخانه‌های بزرگ محسوب نمی‌شود؛ چراکه هزینه بهره‌برداری از این تجهیزات بالاست و انتشار آلاینده‌های کربنی آن‌ها با الزامات زیست‌محیطی شرکت‌ها همخوانی ندارد.

افزایش انتقاد صنایع از زیرساخت‌های برق

بحران پیش‌رو در شرایطی شکل گرفته که نارضایتی فعالان اقتصادی گوا از عملکرد شبکه برق این ایالت رو به افزایش است. اتاق بازرگانی و صنایع گوا (GCCI) نیز چند روز پیش از انتشار برآورد کسری برق، با ارسال درخواستی به دولت ایالتی، خواستار رسیدگی فوری به خاموشی‌های مکرر و بی‌برنامه شده بود.شرکت‌های بزرگ صنعتی، از جمله شرکت بین‌المللی تولید تایر ام‌آر‌اف (MRF) و شرکت ماندوی ریور پلتس (MRPPL)، نیز شکایت‌های رسمی خود را درباره ناپایداری شبکه برق در برخی مناطق ثبت کرده‌اند؛ مشکلی که به گفته این شرکت‌ها، بر کیفیت و میزان تولید تأثیر منفی گذاشته است.مقام‌های دولتی افزایش فصلی تقاضای برق در دوره رونق گردشگری و استفاده گسترده از سیستم‌های سرمایشی را از عوامل اصلی رشد مصرف در ساعات عصرگاهی می‌دانند. با این حال، نمایندگان بخش صنعت معتقدند زیرساخت‌های توزیع برق متناسب با رشد اقتصادی و افزایش نیاز واحدهای تولیدی توسعه نیافته است.

به اعتقاد فعالان صنعتی، اگرچه دولت پیش‌تر از نبود کسری برق در ساعات اوج مصرف بر اساس تخصیص‌های کلان شبکه سخن گفته بود، اما واقعیت میدانی همچنان با مشکلاتی نظیر فرسودگی خطوط انتقال، اضافه‌بار پست‌های برق و ناتوانی شبکه توزیع در رساندن پایدار برق به کارخانه‌ها همراه است.

راهکار موقت برای بحرانی ساختاری

پیشنهاد خرید برق از بازار آزاد برای ماه‌های اکتبر، نوامبر و دسامبر به‌عنوان راهکاری موقت و نه جایگزینی برای اصلاحات اساسی شبکه مطرح شده است. بر این اساس، صنایع با پذیرش هزینه بالاتر تأمین برق، تلاش می‌کنند تا زمان اجرای برنامه‌های توسعه و نوسازی زیرساخت‌های شبکه از سوی اداره برق ایالت، از اختلال گسترده در تولید جلوگیری کنند.با وجود آن‌که این همکاری میان بخش خصوصی و دولت می‌تواند استمرار فعالیت کارخانه‌ها را تا پایان سال تضمین کند، پذیرش هزینه تأمین برق توسط صنایع، نگرانی‌هایی درباره آینده فضای کسب‌وکار در گوا ایجاد کرده است.فعالان اقتصادی هشدار می‌دهند که تداوم وابستگی صنایع به خرید برق گران‌قیمت از بازار آزاد برای برخورداری از حداقل پایداری در تأمین انرژی، می‌تواند قدرت رقابت‌پذیری گوا را در مقایسه با ایالت‌های همجوار کاهش دهد.در شرایط کنونی، طرح خرید اضطراری برق مهم‌ترین راهکار پیش‌روی صنایع گوا برای جلوگیری از توقف فعالیت کارخانه‌ها در پی کمبود برق به شمار می‌رود؛ هرچند حل پایدار این مشکل مستلزم سرمایه‌گذاری و اصلاح ساختاری در شبکه انتقال و توزیع برق ایالت است

https://businessgoa.in/pay-up-or-power-down/

گوا با سرمایه‌گذاری ۲۵۰ کروری، مسیر تازه‌ای برای تبدیل‌شدن به قطب هوش مصنوعی هند ترسیم کرد

ایالت گوا در هند با رونمایی از سیاست جامع هوش مصنوعی به ارزش ۲۵۰ کرور روپیه طی سه سال، برنامه‌ای بلندپروازانه برای توسعه اقتصاد دانش‌بنیان و کاهش وابستگی به گردشگری و صنعت هتلداری آغاز کرده است. این طرح با هدف گسترش کاربرد هوش مصنوعی در کسب‌وکارها، حمایت از استارتاپ‌ها، ارتقای مهارت نیروی انسانی و توسعه آموزش‌های مرتبط با این فناوری در مدارس تدوین شده است.دولت ایالت گوا روز ۲۲ اکتبر از سیاست جدید هوش مصنوعی خود رونمایی کرد؛ برنامه‌ای که هدف آن تبدیل این ایالت به یکی از مراکز اصلی توسعه و کاربرد هوش مصنوعی در هند است.این ابتکار بخشی از راهبرد گسترده‌تر گوا برای تغییر ساختار اقتصادی و حرکت از یک مقصد گردشگری و تفریحی به سمت اقتصاد مبتنی بر دانش، فناوری و نوآوری به شمار می‌رود.بر اساس این سیاست، طی یک دوره سه‌ساله از سال مالی ۲۰۲۷، حدود ۲۵۰ کرور روپیه برای توسعه زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های هوش مصنوعی اختصاص خواهد یافت. سهم بودجه در نظر گرفته‌شده برای سال نخست اجرای این برنامه ۵۰ کرور روپیه است.

از مهم‌ترین محورهای این طرح می‌توان به ترویج استفاده از هوش مصنوعی در بنگاه‌های اقتصادی، توسعه مهارت‌های تخصصی، حمایت از شرکت‌های نوپا و گسترش آموزش این فناوری در مدارس اشاره کرد. همچنین، تسهیل دسترسی کسب‌وکارهای کوچک و متوسط به راهکارهای هوش مصنوعی از دیگر اهداف این سیاست محسوب می‌شود.تغییر رویکرد اقتصادی گوا در شرایطی دنبال می‌شود که گردشگری و صنعت هتلداری حدود ۱۶ درصد از تولید ناخالص داخلی ایالت را تشکیل می‌دهند و سهم کل بخش خدمات به حدود ۴۷ درصد می‌رسد. دولت ایالتی امیدوار است با توسعه صنایع فناوری‌محور، منابع جدیدی برای رشد اقتصادی و اشتغال‌زایی ایجاد کند.گوا با تدوین این سیاست به جمع ایالت‌های پیشرو هند در زمینه برنامه‌ریزی اختصاصی برای توسعه هوش مصنوعی پیوسته است؛ ایالت‌هایی نظیر ماهاراشترا، کارناتاکا، تامیل نادو، تلانگانا و اودیشا نیز پیش‌تر سیاست‌ها و برنامه‌های ویژه‌ای در این حوزه تدوین کرده‌اند.اجرای این برنامه می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری اکوسیستم فناوری و نوآوری در گوا و تقویت جایگاه این ایالت در اقتصاد دیجیتال هند باشد؛ مسیری که در صورت تحقق، ساختار اقتصادی آن را از اتکای سنتی به گردشگری به سمت فعالیت‌های دانش‌بنیان و فناوری‌های پیشرفته سوق خواهد داد.

https://www.business-standard.com/technology/artificial-intelligence/goa-s-ai-leap-state-charts-a-new-course-from-tourism-to-technology-126110502209_1.html

راه‌اندازی نخستین قرارداد آتی ضایعات فولاد در هند با هدف مدیریت ریسک نوسانات قیمت

بورس کالای ملی هند (NCDEX) با راه‌اندازی نخستین قرارداد آتی ضایعات فولاد مبتنی بر داده‌های یک نهاد مستقل گزارش‌دهنده قیمت، گام تازه‌ای برای سامان‌دهی بازار این محصول و فراهم کردن امکان پوشش ریسک نوسانات قیمت برای فولادسازان، معامله‌گران و تولیدکنندگان پایین‌دستی برداشت.بورس کالای ملی هند (NCDEX) نخستین قرارداد آتی ضایعات فولاد این کشور را با هدف ایجاد سازوکاری شفاف و سازمان‌یافته برای مدیریت ریسک قیمت مواد اولیه راه‌اندازی کرد. این قرارداد بر اساس شاخص قیمتی ضایعات سنگین فولاد با ترکیب HMS 80:20 طراحی شده است و قرار است خلأ موجود در زمینه کشف قیمت و ابزارهای پوشش ریسک در بازار پراکنده ضایعات فولاد هند را برطرف کند.ترکیب HMS 80:20 شامل ۸۰ درصد ضایعات سنگین فولاد درجه یک و ۲۰ درصد ضایعات سنگین فولاد درجه دو است؛ گریدی که از شاخص‌های پرکاربرد در بازارهای بین‌المللی به شمار می‌رود و به‌عنوان یکی از معیارهای وارداتی در بازارهای آسیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.راه‌اندازی این قرارداد در پی امضای تفاهم‌نامه همکاری میان NCDEX و شرکت BigMint Technologies انجام شده است. بر اساس این توافق، شرکت BigMint به‌عنوان نهاد مرجع گزارش‌دهی قیمت، مسئول ارائه شاخص قیمتی مورد استفاده در این قرارداد خواهد بود. این همکاری، زیرساخت معاملاتی بازار مشتقه NCDEX را با تخصص BigMint در ارزیابی و پایش قیمت کالاها تلفیق می‌کند.

بر اساس مشخصات اعلام‌شده، حجم هر قرارداد ۱۰ تن متریک، حداکثر حجم هر سفارش ۵۰۰ تن و حداقل تغییر قیمت آن ۱۰ روپیه به‌ازای هر تن خواهد بود. تسویه قرارداد نیز به‌صورت نقدی انجام می‌شود و منطقه ماندی گوبیندگر در ایالت پنجاب به‌عنوان مرکز مبنای قیمت‌گذاری تعیین شده است. مالیات بر کالا و خدمات (GST) در قیمت مبنا لحاظ نمی‌شود.ویکاس گویل، مدیرعامل NCDEX، با اشاره به اهمیت فزاینده ضایعات فولاد در زنجیره تولید این صنعت گفت: با حرکت صنعت فولاد به سمت روش‌های تولید پایدارتر و بهره‌وری بیشتر از منابع، اهمیت این ماده اولیه افزایش یافته است؛ با این حال، تاکنون ابزار معاملاتی بورسی مناسبی برای مدیریت ریسک نوسانات قیمت آن وجود نداشته است.وی افزود که قرارداد جدید با اتکا به استانداردهای بین‌المللی در حوزه داده و حاکمیت بازار و با پیروی از چارچوب‌های منطبق با الزامات سازمان بین‌المللی کمیسیون‌های اوراق بهادار (IOSCO)، درصدد رفع این خلأ است.

رشد تولید ضایعات داخلی و کاهش واردات

هند در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با تولید حدود ۱۶۸.۴ میلیون تن فولاد خام، جایگاه دومین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان را حفظ کرد. بر اساس داده‌های انجمن جهانی فولاد که از سوی NCDEX مورد استناد قرار گرفته، تولید فولاد خام هند در این دوره نسبت به سال قبل ۱۰.۷ درصد افزایش یافته است؛ این در حالی است که تولید جهانی فولاد خام در همین بازه حدود ۲ درصد کاهش داشته است.همچنین، تولید داخلی ضایعات فولادی هند با رشد سالانه ۲۲ درصدی به ۳۲ میلیون تن رسید، در حالی که واردات ضایعات آهنی و فولادی این کشور ۲۰ درصد کاهش یافت.کدار دشپانده، مدیر ارشد کسب‌وکار NCDEX، با اشاره به پراکندگی بازار ضایعات فولاد هند اظهار کرد که تفاوت قیمت‌ها بر اساس مناطق جغرافیایی و نوع ضایعات، همچنان یکی از چالش‌های اصلی فعالان این بازار است. به گفته وی، قرارداد جدید با تکیه بر شاخص قیمتی HMS 80:20 شرکت BigMint می‌تواند به بهبود فرآیند کشف قیمت و ایجاد بستری منظم برای پوشش ریسک نوسانات بازار کمک کند.وی همچنین تأکید کرد که این ابزار معاملاتی می‌تواند به فعالان خوشه‌های صنعتی فولاد در مناطق مختلف هند، از جمله دهلی و مناطق پیرامونی آن، پنجاب، راجستان، گجرات، ماهاراشترا، بنگال غربی، چاتیسگر، اودیشا و تامیل نادو در مدیریت نوسانات قیمت یاری برساند.

کاربرد قرارداد جدید در زنجیره ارزش فولاد

قرارداد آتی ضایعات فولاد با هدف پوشش ریسک برای طیف گسترده‌ای از فعالان زنجیره ارزش این صنعت، از جمله فولادسازان، تولیدکنندگان شمش و میلگرد، معامله‌گران و تولیدکنندگان آهن اسفنجی طراحی شده است.بر اساس داده‌های شرکت BigMint، همبستگی قیمت ضایعات فولاد با گرید HMS 80:20 با قیمت شمش حدود ۹۰ درصد و با قیمت میلگرد حدود ۸۹ درصد است. این ارتباط قیمتی می‌تواند امکان استفاده مشترک از یک ابزار معاملاتی را برای گروه‌های مختلف فعال در صنعت فولاد فراهم کنددر این چارچوب، فولادسازان می‌توانند با خرید قراردادهای آتی، هزینه تأمین ضایعات مورد نیاز خود را پیش از خرید فیزیکی تثبیت کنند. در مقابل، تولیدکنندگان شمش و میلگرد و همچنین معامله‌گران می‌توانند با فروش قراردادهای آتی، بخشی از زیان احتمالی ناشی از کاهش قیمت محصولات خود را پوشش دهند. تولیدکنندگان آهن اسفنجی نیز قادر خواهند بود از این قرارداد برای مدیریت ریسک افت قیمت استفاده کنند.

ضایعات فولاد علاوه بر نقش مهم در تأمین مواد اولیه صنعت فولاد، از نظر زیست‌محیطی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. استفاده مجدد از این ماده در فرآیند تولید، به تقویت اقتصاد چرخشی و کاهش مصرف منابع اولیه کمک می‌کند. همچنین، تولید فولاد با استفاده از ضایعات در مقایسه با روش کوره بلند و کوره اکسیژنی پایه، انتشار کربن کمتری به همراه دارد.در مجموع، راه‌اندازی نخستین قرارداد آتی ضایعات فولاد در هند را می‌توان گامی در جهت توسعه ابزارهای مالی مدیریت ریسک، افزایش شفافیت قیمت‌گذاری و تقویت زیرساخت‌های معاملاتی بازار ضایعات فولاد این کشور ارزیابی کرد.

https://economictimes.indiatimes.com/markets/commodities/news/ncdex-launches-indias-first-steel-scrap-futures-contract-to-help-industry-hedge-price-risks/articleshow/135740932.cms

تمدید مالیات ترجیحی سوخت هواپیما در ایالت ماهاراشترا تا آوریل ۲۰۲۷

دولت ایالت ماهاراشترا هند با تمدید پنج‌ماهه نرخ ترجیحی مالیات بر ارزش افزوده (VAT) سوخت هواپیما، موافقت کرد این مالیات تا ۱۴ آوریل ۲۰۲۷ همچنان با نرخ ۷ درصد محاسبه شود؛ تصمیمی‌که با هدف تداوم کاهش هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های هواپیمایی اتخاذ شده است.دولت ایالت ماهاراشترا هند اعتبار نرخ ترجیحی ۷ درصدی مالیات بر ارزش افزوده سوخت توربین هواپیما (ATF) را به مدت پنج ماه دیگر تمدید کرد. بر اساس این تصمیم، شرکت‌های هواپیمایی تا ۱۴ آوریل ۲۰۲۷ از این نرخ مالیاتی برخوردار خواهند بود.وزارت دارایی ایالت ماهاراشترا در اطلاعیه‌ای که ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ صادر کرد، از تمدید این معافیت مالیاتی خبر داد. مطابق مصوبه پیشین، نرخ ترجیحی مالیات قرار بود در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ به پایان برسد؛ اما با اصلاح دستورالعمل قبلی، تاریخ پایان اجرای آن به ۱۴ آوریل ۲۰۲۷ تغییر یافته است.نرخ ۷ درصدی مالیات بر ارزش افزوده سوخت هواپیماهای مشمول پرداخت عوارض گمرکی، نخستین‌بار از ۱۵ مه ۲۰۲۶ به اجرا درآمد. پیش از آن، نرخ این مالیات در ماهاراشترا ۱۸ درصد بود.این کاهش مالیاتی با هدف حمایت از شرکت‌های هواپیمایی و کاهش فشار ناشی از هزینه بالای سوخت بر صنعت هوانوردی اعمال شد. سوخت هواپیما یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های هزینه‌ای شرکت‌های هواپیمایی محسوب می‌شود و تغییرات قیمت آن تأثیر مستقیمی‌بر هزینه‌های عملیاتی و در نهایت قیمت خدمات حمل‌ونقل هوایی دارد.

تمدید نرخ ترجیحی مالیات می‌تواند به تداوم کاهش هزینه سوخت‌گیری شرکت‌های هواپیمایی در فرودگاه‌های مهم این ایالت، از جمله فرودگاه‌های بمبئی، پونا و ناگپور، کمک کند.به این ترتیب، دولت ماهاراشترا با حفظ نرخ مالیاتی ۷ درصدی تا آوریل ۲۰۲۷، درصدد فراهم کردن شرایط باثبات‌تر برای فعالیت شرکت‌های هواپیمایی و تقویت رقابت‌پذیری فرودگاه‌های این ایالت در بازار حمل‌ونقل هوایی هند است.

https://economictimes.indiatimes.com/news/india/maharashtra-extends-concessional-7-vat-on-aviation-turbine-fuel-till-april-14-next-year/articleshow/135859424.cms?utm_source=chatgpt.com

اجرای پروژه‌های عمرانی و زیرساختی به ارزش ۱۵.۶ هزار کرور روپیه در کارناتاکا با حضور نخست‌وزیر هند

نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در سفر به ایالت کارناتاکا، مجموعه‌ای از طرح‌های توسعه‌ای و زیرساختی به ارزش بیش از ۱۵ هزار و ۶۰۰ کرور روپیه را افتتاح و کلنگ‌زنی کرد. توسعه شبکه متروی بنگلورو، راه‌اندازی قطار سریع‌السیر ونده بهارات در مسیر بنگلورو–مانگالورو–مادگائون و اجرای طرح‌های گسترده انتقال انرژی‌های تجدیدپذیر از مهم‌ترین محورهای این برنامه است.نارندرا مودی روز ۱۳ نوامبر در سفر به ایالت کارناتاکا، چندین پروژه مهم در حوزه حمل‌ونقل شهری، راه‌آهن، انرژی، زیرساخت‌های نفتی و مدیریت پسماند را افتتاح کرد، به بهره‌برداری رساند یا عملیات اجرایی آن‌ها را آغاز کرد. این طرح‌ها با سرمایه‌گذاری بیش از ۱۵ هزار و ۶۰۰ کرور روپیه، با هدف تقویت زیرساخت‌های اقتصادی، بهبود ارتباطات منطقه‌ای و افزایش امنیت انرژی هند اجرا می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین برنامه‌های این سفر، افتتاح بخش مرتفع خط صورتی متروی بنگلورو موسوم به «ناما مترو» بود. این مسیر به طول ۷.۵ کیلومتر، ایستگاه‌های کالنا آگراهارا و تاوارکره را به یکدیگر متصل می‌کند و با سرمایه‌گذاری حدود ۳ هزار و ۴۷۰ کرور روپیه احداث شده است. این بخش شامل هفت ایستگاه است و بخشی از کریدور ۲۱ کیلومتری خط صورتی به شمار می‌رود که جنوب بنگلورو را به منطقه ناگوارا در شمال شهر متصل خواهد کرد.نخست‌وزیر هند پس از افتتاح این مسیر، با مترو از ایستگاه تاوارکره به سمت مؤسسه مدیریت هند در بنگلورو (IIM-B) سفر کرد. بهره‌برداری از این بخش با هدف کاهش زمان سفر، تسهیل تردد روزانه شهروندان و تقویت حمل‌ونقل عمومی در یکی از پرتراکم‌ترین شهرهای هند انجام شده است.

تقویت زیرساخت‌های انرژی و امنیت تأمین سوخت

بخش مهمی از طرح‌های معرفی‌شده در این سفر به توسعه شبکه انتقال برق و افزایش ظرفیت بهره‌برداری از انرژی‌های تجدیدپذیر اختصاص داشت.در این چارچوب، پروژه‌های انتقال برق مرتبط با مناطق انرژی تجدیدپذیر در کوپال و گاداگ با سرمایه‌گذاری حدود ۴ هزار و ۴۵۰ کرور روپیه و طرح انتقال برق منطقه خورشیدی بیدار با اعتباری بالغ بر هزار و ۳۷۰ کرور روپیه افتتاح شدند. این زیرساخت‌ها امکان انتقال حدود ۴.۵ گیگاوات برق تولیدشده از منابع تجدیدپذیر منطقه را فراهم می‌کنند.همچنین، عملیات اجرایی طرح‌های تقویت شبکه انتقال برق برای اتصال ظرفیت‌های جدید انرژی تجدیدپذیر در مناطق داواناگیره، چیترا‌دورگا و بالاری آغاز شد. سرمایه‌گذاری پیش‌بینی‌شده برای این طرح‌ها به‌ترتیب بیش از ۳ هزار و ۴۵۰ کرور و هزار و ۱۰۰ کرور روپیه اعلام شده است.در حوزه زیرساخت‌های نفتی نیز بزرگ‌ترین مخزن زیرزمینی ذخیره گاز مایع نفتی (LPG) هند در مانگالورو به بهره‌برداری رسید. این تأسیسات با سرمایه‌گذاری بیش از ۸۵۰ کرور روپیه و ظرفیت ذخیره‌سازی ۸۰ هزار تن احداث شده و نقش مهمی در تقویت شبکه ذخیره‌سازی و تأمین گاز مایع کشور خواهد داشت. این مجموعه همچنین از طریق یک خط لوله ۹.۴ کیلومتری به بندر نیو مانگالور متصل شده است.ترمینال بازاریابی شرکت پالایشگاه و پتروشیمی مانگالور (MRPL) در منطقه دوانگونتهی، از دیگر پروژه‌های افتتاح‌شده بود. این تأسیسات با سرمایه‌گذاری ۳۳۰ کرور روپیه، با هدف بهبود ظرفیت ذخیره‌سازی و توزیع فرآورده‌های نفتی در کارناتاکا احداث شده است.همچنین، عملیات احداث کارخانه تولید گاز زیستی فشرده شرکت گیل (GAIL) در منطقه‌هارالاکونته بنگلورو آغاز شد. این واحد با ظرفیت پردازش روزانه حدود ۳۰۰ تن پسماند جامد شهری، امکان تولید روزانه ۱۲.۶ تن گاز زیستی فشرده را خواهد داشت.

توسعه شبکه ریلی و اتصال کارناتاکا به گوا

در بخش حمل‌ونقل ریلی، چهار ایستگاه راه‌آهن چاماراجاناگار، چیکاماگالورو، ساکلشپور و سوبراهمانیا رود که در چارچوب طرح «ایستگاه‌های آمریت بهارات» بازسازی شده‌اند، افتتاح شدند.همچنین، دوخطه‌سازی مسیر ۴۵ کیلومتری باگالکوت–واندال و برقی‌سازی مسیر ۵۵ کیلومتری ساکلشپور–سوبراهمانیا رود در منطقه کوهستانی گات به بهره‌برداری رسید. تکمیل برقی‌سازی مسیر اخیر، گام مهمی در تکمیل زیرساخت‌های ریلی کریدور بنگلورو–مانگالورو محسوب می‌شود.یکی دیگر از برنامه‌های مهم این سفر، راه‌اندازی قطار سریع‌السیر ونده بهارات در مسیر بنگلورو–مانگالورو–مادگائون بود. این قطار با اتصال بنگلورو به مناطق ساحلی کارناتاکا و ایالت گوا، ضمن تسهیل سفرهای بین‌شهری، می‌تواند به توسعه گردشگری و افزایش ارتباطات اقتصادی میان این مناطق کمک کند.

برنامه‌های توسعه‌ای در میسورو

مودی در ادامه سفر خود به شهر میسورو رفت و در برنامه درختکاری مجموعه «بهارات وان» در چارچوب ابتکار ملی «یک درخت به نام مادر» شرکت کرد. این طرح جنگل‌کاری شهری در زمینی به وسعت ۱۷.۶۳ جریب احداث شده و بیش از ۲۰۰ هزار اصله درخت بومی را در خود جای داده است.

همچنین، رصدخانه و افلاک‌نمای COSMOS در میسورو که از سوی مؤسسه اخترفیزیک هند توسعه یافته است، افتتاح شد. این مجموعه به‌عنوان نخستین افلاک‌نمای هند با گنبد LED معرفی شده و دارای گنبدی به قطر ۱۵ متر و بیش از ۴۲ میلیون چراغ LED است. هدف از راه‌اندازی آن، توسعه آموزش نجوم، فعالیت‌های پژوهشی و افزایش آگاهی عمومی درباره علوم فضایی عنوان شده است.

حمایت از آموزش و توسعه مراکز علمی

نخست‌وزیر هند در آغاز برنامه‌های خود در بنگلورو، در مراسم پنجاهمین سالگرد تأسیس مؤسسه سوامی ویوکاناندا یوگا آناندا سانستانا (S-VYASA) در پردیس پرشانتی کوتیرام شرکت کرد.وی در این مراسم، سنگ‌بنای ساختمان اداری پنجاهمین سالگرد این مؤسسه را گذاشت و مرکز خارج از پردیس آن در تیرووانانتاپورام ایالت کرالا را نیز افتتاح کرد. این برنامه همچنین به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد اچ. وی. ششادری، از چهره‌های مؤثر در شکل‌گیری این مؤسسه، برگزار شد.مودی در سخنرانی خود، توسعه زیرساخت‌ها و بهبود ارتباطات را از عوامل کلیدی پیشرفت اقتصادی، ایجاد اشتغال و گسترش فعالیت‌های صنعتی دانست و تأکید کرد که اجرای این پروژه‌ها می‌تواند به تقویت جایگاه بنگلورو به‌عنوان یکی از مراکز مهم فناوری هند و تسریع روند توسعه کارناتاکا کمک کند.

https://economictimes.indiatimes.com/news/politics-and-nation/pm-modi-in-bengaluru-on-nov-13-to-launch-rs-15600-cr-projects-flag-off-goa-vande-bharat/articleshow/135741898.cms?utm_source=chatgpt.com

ظرفیت برق خورشیدی پشت‌بامی هند به مرز ۲۰ گیگاوات رسید؛ اوتار پرادش، ماهاراشترا و گجرات پیشتاز شدند

ظرفیت نصب‌شده سامانه‌های خورشیدی پشت‌بامی خانگی هند در چارچوب طرح ملی «سوریا گار: برق رایگان» در اکتبر ۲۰۲۶ از ۱۹ گیگاوات فراتر رفت و به ۱۹ هزار و ۱۸۹ مگاوات رسید. در این میان، ایالت‌های اوتار پرادش، ماهاراشترا و گجرات بیشترین سهم را در توسعه این ظرفیت به خود اختصاص دادند.بر اساس داده‌های منتشرشده، مجموع ظرفیت سامانه‌های خورشیدی پشت‌بامی نصب‌شده در بخش خانگی هند تحت برنامه «PM Surya Ghar: Muft Bijli Yojana» تا پایان اکتبر ۲۰۲۶ به ۱۹ هزار و ۱۸۹ مگاوات رسیده است. این طرح تاکنون ۶۵ میلیون و ۲۶۰ هزار و ۴۶۱ خانوار را در سراسر کشور تحت پوشش قرار داده است.گزارش شرکت پژوهشی JMK Research & Analytics نشان می‌دهد ظرفیت جدید نصب‌شده در بخش خورشیدی پشت‌بامی خانگی هند در اکتبر ۲۰۲۶ با رشد ۱۸.۴ درصدی نسبت به ماه قبل، از هزار و ۳۷۵ مگاوات در سپتامبر به هزار و ۶۲۸ مگاوات افزایش یافته است.در میان ایالت‌های هند، اوتار پرادش با ثبت ۲۵۹.۴۱ مگاوات ظرفیت جدید در اکتبر در جایگاه نخست قرار گرفت. ماهاراشترا با ۲۳۶.۶۶ مگاوات و گجرات با ۲۱۵.۵۹ مگاوات نیز به‌ترتیب رتبه‌های دوم و سوم را کسب کردند.

عملکرد ایالت‌های پیشتاز در توسعه انرژی خورشیدی

بررسی آمار درخواست‌ها و نصب سامانه‌های خورشیدی در این سه ایالت نشان‌دهنده روند متفاوت اجرای طرح است.اوتار پرادش در اکتبر ۱۴ هزار و ۵۷۸ درخواست برای نصب سامانه‌های خورشیدی خانگی دریافت کرد که در مقابل، ۱۳ هزار و ۲۹۰ سامانه در این ایالت نصب شد.در ماهاراشترا، تعداد سامانه‌های نصب‌شده به ۲۰ هزار و ۵۴۰ واحد رسید، در حالی که ۱۷ هزار و ۴۳۹ درخواست ثبت شده بود. گجرات نیز با دریافت ۲۳ هزار و ۹۹۰ درخواست و نصب ۱۲ هزار و ۳۵۴ سامانه، بیشترین تعداد درخواست را در میان این سه ایالت به خود اختصاص داد.در مقیاس ملی، طی اکتبر بیش از ۱۲۰ هزار درخواست برای نصب سامانه‌های خورشیدی پشت‌بامی ثبت شد و ۸۴ هزار و ۱۴۰ سامانه نیز به مرحله نصب رسید.بر اساس آمار تجمیعی طرح، تاکنون ۸۹.۴۳ میلیون درخواست در سراسر هند ثبت شده و حدود ۵.۶۱۸ میلیون سامانه خورشیدی نصب شده است. ظرفیت حاصل از این سامانه‌ها به ۱۹ هزار و ۵۰۸ مگاوات رسیده و در مجموع ۶۶.۳۳ میلیون خانوار را پوشش می‌دهد. همچنین، مجموع یارانه‌های پرداخت‌شده به متقاضیان تاکنون ۳۶ هزار و ۹۵۷ کرور روپیه اعلام شده است.

کاهش دوره بازگشت سرمایه با حمایت‌های دولتی

گزارش اخیر انجمن تولیدکنندگان خورشیدی هند (ISMA) نشان می‌دهد توسعه انرژی خورشیدی پشت‌بامی‌به‌تدریج از ایالت‌هایی که به‌طور طبیعی از نظر اقتصادی شرایط مناسب‌تری برای این فناوری دارند، فراتر رفته است.بر اساس این گزارش، در ایالت‌هایی مانند ماهاراشترا و کرالا که تعرفه برق بالاتری دارند، خانوارها می‌توانند هزینه سرمایه‌گذاری در سامانه‌های خورشیدی را در مدت کوتاه‌تری جبران کنند. در مقابل، ایالت‌هایی مانند اوتار پرادش، گجرات و تامیل نادو به دلیل تعرفه‌های پایین‌تر برق، با دوره بازگشت سرمایه طولانی‌تری مواجه هستند.با این حال، اجرای طرح ملی سوریا گار و ارائه مشوق‌های مالی و یارانه‌های دولتی، بخشی از شکاف اقتصادی میان این مناطق را کاهش داده و زمینه گسترش استفاده از انرژی خورشیدی را در بازارهای بزرگ و کم‌تعرفه برق فراهم کرده است.طبق ارزیابی ISMA، حدود ۶۰ درصد ظرفیت نصب‌شده در چارچوب این برنامه در ایالت‌هایی قرار دارد که در شرایط عادی و بدون حمایت‌های دولتی، توجیه اقتصادی سرمایه‌گذاری در انرژی خورشیدی پشت‌بامی در آن‌ها با محدودیت بیشتری روبه‌رو است.روند کنونی نشان می‌دهد حمایت‌های مالی دولت و افزایش مشارکت خانوارها، نقش مهمی در توسعه تولید پراکنده برق، کاهش وابستگی به شبکه سراسری و گسترش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر در سبد انرژی هند ایفا می‌کند.

https://www.thehindubusinessline.com/news/uttar-pradesh-maharashtra-gujarat-shine-as-residential-rooftop-solar-nears-20-gw/article71681944.ec

نخست‌وزیر هند در نشست با مقام‌های ارشد گجرات، روند اجرای پروژه‌های کلیدی ایالت را بررسی کرد

نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در جریان سفر به ایالت گجرات و پیش از ترک این ایالت، در دیدار با بوپندرا پاتل، سروزیر و هرش سنگهاوی، معاون سروزیر گجرات، آخرین وضعیت طرح‌های مهم توسعه‌ای و زیرساختی، از جمله منطقه ویژه سرمایه‌گذاری دهلرا، بازسازی آشرام سابارماتی و آمادگی‌ها برای میزبانی بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع ۲۰۳۰ را بررسی کرد.نارندرا مودی روز شنبه ۱۴ نوامبر، پس از برگزاری نشستی با مقام‌های ارشد دولت ایالتی، گجرات را ترک کرد. در این دیدار، پیشرفت پروژه‌های مهم و در دست اجرای ایالت مورد بررسی قرار گرفت و گزارش‌هایی درباره آخرین وضعیت آن‌ها به نخست‌وزیر ارائه شد.بر اساس اعلام مقام‌های رسمی، منطقه ویژه سرمایه‌گذاری دهلرا، طرح بازسازی آشرام سابارماتی در احمدآباد و برنامه‌ریزی‌های مربوط به میزبانی بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع در سال ۲۰۳۰، از مهم‌ترین محورهای این نشست بودند.مودی شامگاه جمعه ۱۳ نوامبر وارد فرودگاه احمدآباد شد و پس از استقبال آچاریا دوورت، فرماندار گجرات، به اقامتگاه رسمی فرمانداری (لوک بهاوان) در گاندی‌نگر رفت و شب را در آنجا سپری کرد.

بررسی پروژه‌های راهبردی توسعه گجرات

منطقه ویژه سرمایه‌گذاری دهلرا، واقع در ناحیه احمدآباد، یکی از طرح‌های مهم توسعه صنعتی هند به شمار می‌رود که با هدف ایجاد یک شهر صنعتی برنامه‌ریزی‌شده و جذب سرمایه‌گذاری در حوزه‌های پیشرفته تولید، به‌ویژه صنعت نیمه‌رسانا، در حال توسعه است.شرکت تاتا الکترونیکس در این منطقه در حال احداث کارخانه تولید تراشه‌های نیمه‌رسانا است. همچنین، آزادراه احمدآباد–دهلرا به بهره‌برداری رسیده و برنامه‌هایی نیز برای توسعه زیرساخت‌های فرودگاهی و ریلی این منطقه در دست اجرا قرار دارد.پروژه بازسازی آشرام سابارماتی نیز از دیگر طرح‌های مهم مورد بررسی در این نشست بود. این طرح با مشارکت دولت مرکزی و دولت ایالتی و با اعتباری حدود یک‌هزار و ۲۰۰ کرور روپیه در حال اجراست. هدف از آن، احیا و حفاظت از مجموعه تاریخی مرتبط با زندگی و فعالیت‌های مهاتما گاندی و تبدیل آن به یک مجموعه فرهنگی و یادمانی است.برنامه بازسازی این مجموعه در زمینی به وسعت ۵۵ هکتار اجرا می‌شود و شامل مرمت ۲۸ بنای تاریخی، ایجاد موزه‌ها و توسعه امکانات بازدیدکنندگان است؛ در عین حال، بخش اصلی پنج‌هکتاری آشرام نیز حفظ خواهد شد.

آمادگی گجرات برای میزبانی بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع ۲۰۳۰

آمادگی‌های زیرساختی و اجرایی گجرات برای میزبانی بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع ۲۰۳۰، سومین محور مهم مذاکرات مودی با مقام‌های ایالتی بود.احمدآباد به‌عنوان مرکز اصلی برگزاری این رویداد بین‌المللی ورزشی در نظر گرفته شده است. دولت ایالتی تاکنون ۳۰۱ کرور روپیه برای برنامه‌ریزی و آماده‌سازی این رقابت‌ها اختصاص داده که ۲۰۰ کرور روپیه آن مربوط به هزینه میزبانی است.همچنین، سازمان مستقلی با عنوان «سازمان بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع احمدآباد ۲۰۳۰» برای نظارت بر برنامه‌ریزی، هماهنگی و مدیریت این رویداد تشکیل شده است.دولت گجرات نیز رایزنی‌هایی را با نهاد ورزش کشورهای مشترک‌المنافع، انجمن المپیک هند و فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی برای پیشبرد مقدمات میزبانی آغاز کرده است

https://economictimes.indiatimes.com/news/india/pm-leaves-from-gujarat-after-meeting-with-cm-dy-cm-takes-stock-of-major-ongoing-works/articleshow/135827027.cms?utm_source=chatgpt.com&from=md

متن دیدگاه
نظرات کاربران
تاکنون نظری ثبت نشده است

امتیاز شما