وضعیت تولید ناخالص داخلی و درآمد سرانه ی برزیل در سال 2020
موسسه آمار و جغرافیایی برزیل آمار رشد اقتصادی برزیل را در سال 2020 را منتشر کرد.
موسسه آمار و جغرافیایی برزیل آمار رشد اقتصادی برزیل را در سال 2020 را منتشر کرد. براساس این آمار به دلیل مشکلات ناشی از شیوع همه گیری ویروس کرونا، تولید ناخالص داخلی برزیل 4.1 درصد در مقایسه با سال 2019 کاهش یافت. این کاهش شدیدترین افت سالانه در تولید ناخالص داخلی این کشور از سال 1996 میباشد و روند رشد اقتصادی سه ساله را قطع کرده است. تولید ناخالص داخلی برزیل از 2017 تا 2019 به طور متوسط سالیانه 1.1 درصد رشد داشت و در مجموع 4.6 درصدی بزرگتر شد.
روبرتو پالیس، تحلیگر و از مدیران موسسهی آمار و جغرافیای برزیل معتقد است زمانی که تعدادی از فعالیتهای اقتصادی به عنوان بخشی از تلاشها برای جلوگیری از گسترش ویروس به طور جزئی یا کاملاً متوقف شد، روی تولید ناخالص داخلی تأثیر میگذارد و حتی زمانی اقدامات فاصله گذاری اجتماعی کاهش یافت، به دلیل اینکه بسیاری از مردم در مصرف، به ویژه در خدماتی که منجر به تجمع مردم میشود، مردد هستند، تأثیرات منفی اقتصادی ادامه مییابد.
علیرغم اینکه تولید ناخالص داخلی برزیل در سال 2020 رشد منفی را تجربه نمود، با این حال همانگونه که جدول زیر نشان میدهد، در سه ماهه آخر سال گذشته تولید ناخالص داخلی 3.2 درصد رشد کرده است:

براساس جدول فوق، تولید ناخالص داخلی در سه ماه چهارم 3.2 درصد (نسبت به سه ماهه سوم) رشد داشت. بخش صنعت و خدمات به ترتیب رشد 1.9 و 2.7 درصدی داشتند ولی بخش کشاورزی نیم درصد کوچکتر شد. این در حالیست که در مجموع آمار سالیانه کشاورزی تنها بخشی بود که در سال 2020 رشد را تجربه کرد. رشد اقتصادی این بخش به 2 درصد رسید ولی بخش صنعت کاهش 3.5 درصدی و خدمات نیز افت 4.5 درصدی را تجربه کرد.
تغییر در حجم ارزش افزوده ی کشاورزی در سال 2020 (رشد 2 درصدی) به دلیل رشد تولید و افزایش بهرهوری در فعالیتهای کشاورزی به ویژه سویا (7.1 درصد) و قهوه (24.5 درصد) بود که عملکرد ضعیف بخشهای دام و شیلات را پوشش دادند. در بخش صنعت که رشد منفی 3.5 درصدی را تجربه کرد، مهمترین نکته، عملکرد حوزهی ساخت و ساز بود که امسال نیز 7 درصد کوچکتر شد. فعالیت صنایع تولیدی نیز کاهش داشت (منفی4.3 درصد) که عمدتاً تحت تأثیر کاهش حجم ارزش افزودهی تولید وسایل نقلیهی موتوری و سایر تجهیزات حمل و نقل، تولید لباس و فلزی قرار گرفت.
بخشهای مدیریت برق و گاز، آب، فاضلاب و پسماند در مقایسه با سال 2019 حدود 0.4 درصد تغییر منفی داشت. اگرچه تعرفه ها در سال 2020 افزایش داشتند، اما فاصله گذاری اجتماعی و فعالیتهای اقتصادی محدود، نتایج منفی به بار آورد. صنایع استخراجی به نوبهی خود، به دلیل افزایش تولید نفت و گاز 1.3 درصد رشد کرد که این امر کاهش استخراج سنگ آهن را جبران نمود.
در بخشهای خدماتی تغییرات عبارت بودند از: حمل و نقل، انبار و پست منفی 9.2 درصد، امور اداری، دفاعی، بهداشت عمومی و آموزش و امنیت اجتماعی منفی 4.7 درصد، تجارت منفی 3.1 درصد، اطلاعات و ارتباطات منفی دو دهم درصد، فعالیتهای مالی، بیمه و خدمات مرتبط 4 درصد، فعالیتهای املاک و مستغلات 2.5 درصد و سایر فعالیتهای خدماتی از جمله رستورانها، سالنهای ورزشی و هتلها منفی 12.1 درصد. همانطور که ملاحظه میشود فعالیتهای خدماتی که شامل خدمات ارائه شده به خانواده ها میشوند و حمل و نقل، بیشترین تأثیر را از فاصله گذاری اجتماعی ناشی از همه گیری کوید 19 پذیرفته اند.
هزینه های مصرف خانگی نسبت به سال 2019 حدود 5.5 درصد کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل بدتر شدن بازار کار و فاصله گذاری اجتماعی ناشی از همه گیری در سال 2020 است. هزینههای مصرف دولت نیز به نوبهی خود 7/4 درصد کاهش یافته است که از جمله دلایل آن میتوان به بسته شدن مدارس، دانشگاهها، موز ه ها و پارکها در طول سال اشاره کرد. در بخش تجارت خارجی، صادرات کالاها و خدمات 1.8 درصد و واردات کالاها و خدمات 10.0 درصد کاهش یافته است. سهم سرمایه گذاری از تولید ناخالص داخلی به 16.5 درصد رسید که از بالاتر از رقم 15.4 درصدی سال 2019 میباشد. در همین سال، نرخ پس انداز 15 درصد تولید ناخالص داخلی بود که نسبت به سال 2019 (12.5 درصد) رشد داشته است.
کاهش درآمد برزیلیها
بر اساس گزارش منتشر شده از سوی «موسسه ی برزیلی جغرافیا و آمار» سرانه ی تولید ناخالص داخلی در سال 2020 به 35172 رئال بالغ گشته که 4.8 درصد کاهش واقعی داشته است و کمترین میزان در بازهی زمانی 1996 تا کنون به حساب می آید. این مقدار به معنای کاهش درآمد نزدیک به 1770 رئالی در مقایسه با سال 2019 و 2040 رئال در مقایسه با 2010 است (در هر دو مورد تورم محاسبه شده است). به عبارت دیگر، این کشور جمعیت این کشور در دهه منتهی به سال 2020 5.5 درصد فقیر شده اند که بدترین عملکرد ثبت شده از سال 1900 میباشد. درآمد مردم این کشور طی دهه گذشته حتی از 1980 که به دهه از دست رفته معروف شده، کاهش بیشتری یافته است.

درآمد سرانه ی یک کشور زمانی کاهش مییابد که رشد تولید ناخالص داخلی کمتر از گسترش جمعیت در مدت مشابه باشد. در دهه دوم قرن بیستم افزایش واقعی تولید ناخالص داخلی کمتر از 2.7 درصد بود. در حالی که افزایش تعداد برزیلی ها، در برآوردهای IBGE نزدیک به 7.7 درصد ذکرشده است. بنابراین 211.8 میلیون نفر از ساکنان این کشور در سال گذشته به طور متوسط درآمد کمتری نسبت به 194.9 میلیون نفر در سال 2010 داشتند.
هرچند ممکن است که در نگاه اول آنچه اتفاق افتاده ناشی از جهانگیر شدن ویروس کرونا به نظر بیاید ولی بایستی که تأثیر همه گیری بر اقتصاد برزیل از بزرگترین پیامدهای آن در جهان نیست. به عبارت دیگر، کرونا به تنهایی مقصر کاهش تولید ناخالص داخلی و آمارهای منفی اقتصادی این کشور نمیباشد بلکه عملکرد ضعیف اقتصاد برزیل در مجموع سالهای پیشین این دهه، باعث فاصله افتادن بین درآمد سرانهی آن و استانداردهای ثبت شده در کشورهای توسعه یافته شده است. طبق اطلاعات صندوق بین-المللی پول، نسبت تولید ناخالص داخلی به ازای هر برزیلی به کشورهای ثروتمند، با توجه به قدرت خرید ارزها، از 32.6 درصد در 2010 به 28.2 درصد در 2019 کاهش یافت.