اخبار اقتصادی هند - مومبای

گزیده اخبار و تحولات اقتصادی هند - مومبای در هفته سوم مهر ۱۴۰۵ مندرج در رسانه‌های این کشور به شرح زیر ارائه می‌گردد.

بازگشت ماهاراشترا به صدر تولید شکر هند؛ چالش اصلی، آب، بهره‌وری نیشکر و ظرفیت‌های بلااستفاده است

ماهاراشترا در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ بار دیگر به بزرگ‌ترین تولیدکننده شکر هند تبدیل شد، اما بررسی روند پنج سال گذشته نشان می‌دهد مسئله اساسی این ایالت دیگر توسعه ظرفیت‌های صنعتی نیست، بلکه تأمین پایدار نیشکر، افزایش بهره‌وری مصرف آب و استفاده بهینه از زیرساخت‌های تولید زیست‌انرژی است.ماهاراشترا در فصل زراعی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با برداشت و فرآوری ۱۰۴۴.۲۱ لک تن نیشکر و تولید ۹۹.۲۰ لک تن شکر، از اوتار پرادش با تولید حدود ۸۹ لک تن پیشی گرفت و بار دیگر جایگاه نخست تولید شکر هند را به دست آورد. این تحول در نگاه نخست، نشانه‌ای از احیای بخش کشاورزی پس از دوره خشکسالی به شمار می‌رود؛ با این حال، بررسی عملکرد پنج فصل اخیر از وجود آسیب‌پذیری‌های ساختاری در صنعت شکر ماهاراشترا حکایت دارد.تولید شکر این ایالت طی سال‌های اخیر نوسانات شدیدی داشته است؛ به‌گونه‌ای که از رکورد ۱۳۷.۲۸ لک تن در فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۲ به تنها ۸۰.۷۶ لک تن در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵، همزمان با تشدید خشکسالی، کاهش یافت و سپس در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ به ۹۹.۲۰ لک تن افزایش پیدا کرد.بر این اساس، چالش اصلی سیاست‌گذاران، اتحادیه‌های کارخانه‌های شکر و جامعه کشاورزی ماهاراشترا صرفاً میزان تولید شکر در سال‌هایی با بارندگی مناسب نیست؛ بلکه مسئله اساسی، توانایی تولید مستمر نیشکر در سال‌های مختلف بدون تشدید برداشت از منابع آب زیرزمینی، کاهش ذخایر سدهایآبیاری و فشار بر منابع محدود آب است.در سال‌های اخیر، ظرفیت کارخانه‌های شکر، واحدهای تولید اتانول و تأسیسات تولید همزمان برق و حرارت در ماهاراشترا به مراتب سریع‌تر از ظرفیت اکولوژیک و کشاورزی مناطق تولیدکننده نیشکر توسعه یافته است. این در حالی است که نوسانات تولید سالانه شکر همچنان به‌شدت تحت تأثیر الگوهای نامنظم بارش‌های موسمی و شرایط شکننده منابع آب منطقه‌ای قرار دارد.

نیشکر اکنون حدود ۵ تا ۶ درصد از سطح ناخالص زیرکشت ماهاراشترا را به خود اختصاص داده است؛ در حالی که این رقم حدود یک دهه قبل نزدیک به ۴ درصد بود. بر اساس ارزیابی‌های شورای کمیسیون هزینه‌ها و قیمت‌های کشاورزی (CACP) و شورای تحقیقات روابط اقتصادی بین‌المللی هند (ICRIER)، نیشکر حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد از آب مورد استفاده در بخش آبیاری را مصرف می‌کند.بخش قابل‌توجهی از مناطق نیشکرخیز نیز در نواحی مستعد خشکسالی و دارای تنش آبی قرار گرفته‌اند. منطقه مَرَته‌وادا به‌تنهایی نزدیک به یک‌چهارم سطح زیرکشت نیشکر ایالت را در اختیار دارد و مناطقی مانند لاتور و داراشیو بارها با کمبود آب مواجه شده‌اند. از سوی دیگر، با وجود سیاست‌ها و الزامات متعدد دولت ایالتی برای توسعه آبیاری نوین، تنها حدود ۳۵ درصد از اراضی نیشکر از سامانه‌های کم‌مصرف مانند آبیاری قطره‌ای بهره می‌برند. ترکیب این عوامل، آسیب‌پذیری ساختاری بخش نیشکر را تشدید کرده است.

آثار زنجیره‌ای نوسانات بارندگی

در سال‌هایی که بارش‌های موسمی‌بیش از حد معمول است، ماهاراشترا قادر به تولید حجم بالایی از نیشکر است و کارخانه‌ها نیز می‌توانند دوره‌های طولانی و سودآور فرآوری را تجربه کنند. اما با کاهش بارندگی، پیامدهای آن به‌سرعت در سراسر زنجیره ارزش کشاورزی و صنعتی گسترش می‌یابد.کاهش بارندگی موجب افت عملکرد مزارع، کاهش میزان استحصال ساکاروز، کاهش باگاس مورد نیاز برای تولید همزمان برق، محدود شدن دسترسی واحدهای تقطیر به ملاس نوع B و شربت و همچنین کوتاه شدن دوره فعالیت کارخانه‌های شکر می‌شود. کارخانه‌ها در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵ تنها حدود ۹۰ روز فعالیت کردند، در حالی که دوره معمول فعالیت آنها حدود ۱۳۰ تا ۱۵۰ روز است. این وضعیت همچنین جریان نقدینگی لازم برای پرداخت به‌موقع قیمت منصفانه و جبرانی نیشکر (FRP) به کشاورزان را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.

از این منظر، اقتصاد شکر ماهاراشترا عملاً از مرحله توسعه ظرفیت‌های صنعتی عبور کرده و اکنون بیش از هر چیز به یک ضرورت برای افزایش بهره‌وری آب تبدیل شده است.آمار عملکرد پنج سال اخیر نیز این واقعیت را تأیید می‌کند. در فصل رکوردشکن ۲۰۲۱-۲۰۲۲، متوسط بهره‌وری نیشکر بر اساس برآوردهای رسمی‌کشاورزی به حدود ۹۰ تن در هکتار رسید. در آن سال کارخانه‌های ایالت طی میانگین ۱۷۳ روز، ۱۳۲۰.۳۱ لک تن نیشکر را فرآوری کردند و تولید شکر به رکورد ۱۳۷.۲۸ لک تن رسید.در مقابل، در فصل خشکسالی شدید ۲۰۲۴-۲۰۲۵، متوسط عملکرد نیشکر به حدود ۷۸ تن در هکتار کاهش یافت و میزان نیشکر فرآوری‌شده به ۸۵۲.۳۴ لک تن و تولید شکر به ۸۰.۷۶ لک تن سقوط کرد.افزایش تولید در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ نیز بیش از آنکه حاصل جهش پایدار بهره‌وری باشد، تا حد زیادی ناشی از افزایش حدود ۲۰ درصدی سطح زیرکشت نیشکر، از ۱۳.۷ به ۱۶.۴ میلیون هکتار، در کنار بارندگی مناسب بوده است؛ رویکردی که ادامه آن با توجه به محدودیت‌های آبی ماهاراشترا امکان‌پذیر نیست.در عین حال، میزان واقعی نیشکر موجود همچنان با ظرفیت صنعتی ایالت فاصله قابل‌توجهی دارد. بیش از ۲۰۰ کارخانه شکر ماهاراشترا مجموعاً از ظرفیت فرآوری روزانه حدود ۹.۵ لک تن برخوردارند. بهره‌برداری بهینه از این ظرفیت در یک دوره ۱۶۰ روزه، مستلزم تأمین حدود ۱۵۲۰ لک تن نیشکر در سال است. حتی در فصل رکوردی ۲۰۲۱-۲۰۲۲ نیز میزان نیشکر موجود تنها حدود ۸۷ درصد این نیاز را پوشش داد؛ این نسبت در سال خشکسالی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ به حدود ۵۶ درصد کاهش یافت.

تلاش برای جبران این کمبود از طریق اختصاص اراضی بیشتر به کشت نیشکر، با توجه به کاهش شدید سطح آب‌های زیرزمینی و رقابت فزاینده میان مصارف کشاورزی و نیازهای آب شرب، راهکاری پایدار محسوب نمی‌شود. از این رو، مسیر قابل اتکا برای آینده، افزایش بهره‌وری در سطح هر هکتار از طریق استفاده از ارقام مقاوم به تغییرات اقلیمی، کشاورزی دقیق و مدیریت نوین حاصلخیزی خاک است.بر این اساس، ماهاراشترا بیش از آنکه به ظرفیت جدید برای فرآوری نیشکر یا صدور مجوزهای بیشتر برای واحدهای تقطیر نیاز داشته باشد، به افزایش پایدار بهره‌وری نیشکر به ازای هر واحد آب مصرفی نیازمند است.

تغییر رویکرد راهبردی؛ از توسعه سطح زیرکشت به بهره‌وری منابع

آینده پایدار صنعت شکر ماهاراشترا مستلزم تغییر جهت راهبردی از گسترش جغرافیایی سطح زیرکشت به سمت کشاورزی کارآمد و کم‌مصرف از نظر منابع است. برآوردهای رسمی، متوسط عملکرد نیشکر در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ را حدود ۹۴ تن در هکتار نشان می‌دهد.هدف راهبردی باید آن باشد که این میزان عملکرد، حتی در سال‌های خشکسالی و همچنین سال‌های پربازده، تا سال ۲۰۲۷-۲۰۲۸ در حدود ۹۵ تن در هکتار تثبیت شود. تحقق این هدف مستلزم توسعه سریع آبیاری قطره‌ای، نوسازی ارقام نیشکر و ایجاد شبکه‌های هوشمند و خودکار پایش و توصیه‌های مرتبط با رطوبت خاک است.حفظ متوسط عملکرد ۹۵ تن در هکتار می‌تواند امکان کاهش حدود ۸ درصدی مجموع سطح زیرکشت نیشکر را فراهم کند. در نتیجه، حدود ۱.۳ لک هکتار از اراضی حاصلخیز و دارای آبیاری می‌تواند برای کشت محصولات کم‌آب‌برتر، از جمله دانه‌های روغنی، حبوبات و غلات دانه‌درشت، آزاد شود و همزمان میلیون‌ها مترمکعب آب نیز صرفه‌جویی شود.در نهایت، تداوم و پایداری اقتصاد شکر و زیست‌انرژی ماهاراشترا نه در گسترش بی‌وقفه کشت نیشکر در اراضی خشک و کم‌آب، بلکه در افزایش تاب‌آوری کشاورزی و دستیابی به حداکثر ارزش اقتصادی از هر واحد آب مصرف‌شده در خاک رقم خواهد خورد.

https://www.thehindubusinessline.com/economy/agri-business/maharashtra-

regains-the-sugar-crown-but-water-yield-and-idle-capacity-raise-bigger-questions/article71532636.ece

دلیپ بیلدکان قراردادهای ۱۸۳۹ کروری در ماهاراشترا از NHAI و REC دریافت کرد

شرکت دلیپ بیلدکان با کسب عنوان برنده مناقصه یک پروژه انتقال برق ۴۰۰ کیلوولت به ارزش ۱۱۵۱.۴۷ کرور روپیه و قرار گرفتن در رتبه نخست مناقصه پروژه احداث کریدور مرتفع در شهر سولامپور به ارزش ۶۸۸.۲۳ کرور روپیه، مجموع پروژه‌هایی به ارزش حدود ۱۸۴۰ کرور روپیه در ایالت ماهاراشترا به دست آورده است.شرکت دلیپ بیلدکان اعلام کرد در مناقصه پروژه توسعه و بهره‌برداری از سامانه انتقال برق درون‌ایالتی ماهاراشترا، به ارزش ۱۱۵۱.۴۷ کرور روپیه، به‌عنوان برنده انتخاب شده است. این پروژه توسط شرکت REC Power Development and Consultancy (RECPDCL) و به نمایندگی از شرکت انتقال برق ایالت ماهاراشترا (Maharashtra State Transmission Utility) اجرا می‌شود.

این طرح با هدف ایجاد سامانه انتقال ۴۰۰ کیلوولت از نوع AIS در منطقه یاواتمال (بابولگائون) ماهاراشترا تعریف شده است. ارزش بخش مهندسی، تأمین و ساخت (EPC) پروژه برای دلیپ بیلدکان، بدون احتساب مالیات بر کالا و خدمات (GST)، ۱۱۵۱.۴۷ کرور روپیه اعلام شده است.بر اساس شرایط قرارداد، دلیپ بیلدکان مالکیت ۱۰۰ درصدی شرکت پروژه ویژه (SPV) را در اختیار خواهد گرفت و به‌عنوان ارائه‌دهنده خدمات انتقال برق فعالیت خواهد کرد. مسئولیت‌های این شرکت شامل توسعه، تأمین مالی، طراحی، مهندسی، خرید تجهیزات، ساخت، آزمایش و راه‌اندازی دارایی‌های انتقال برق و همچنین بهره‌برداری و نگهداری از آنها خواهد بود.عملیات ساخت و راه‌اندازی پروژه باید ظرف ۲۴ ماه از تاریخ لازم‌الاجرا شدن قرارداد تکمیل شود. پس از آغاز بهره‌برداری تجاری، دلیپ بیلدکان به مدت ۳۵ سال مسئولیت بهره‌برداری از پروژه را بر عهده خواهد داشت.

پروژه کریدور مرتفع سولاپور

دلیپ بیلدکان همچنین در مناقصه پروژه‌ای به ارزش ۶۸۸.۲۳ کرور روپیه که از سوی سازمان ملی بزرگراه‌های هند (NHAI) در ماهاراشترا واگذار شده، به‌عنوان پیشنهاددهنده با کمترین قیمت (L-1) انتخاب شده است.این پروژه شامل احداث یک کریدور مرتفع چهارخطه، به همراه مسیرهای دسترسی، در محور جاده ملی NH-65 و حدفاصل «اولد پونا ناکا» تا «بورامانی ناکا» در شهر سولامپور است. طول این کریدور ۹.۶۶ کیلومتر خواهد بود و پروژه در قالب مدل مستمری ترکیبی (HAM) اجرا می‌شود.

ارزش قرارداد ۶۸۸.۲۳ کرور روپیه، بدون احتساب مالیات بر کالا و خدمات، تعیین شده است. دلیپ بیلدکان ۲۴ ماه برای تکمیل عملیات ساخت فرصت خواهد داشت و دوره بهره‌برداری از پروژه نیز از زمان آغاز بهره‌برداری تجاری، ۱۵ سال خواهد بود.این قرارداد یک سفارش داخلی از سوی NHAI محسوب می‌شود و در مرحله انتخاب پیشنهاددهنده، به‌عنوان یک قرارداد عمومی طبقه‌بندی شده است.با احتساب این دو پروژه، ارزش قراردادهای جدید دلیپ بیلدکان در ماهاراشترا به حدود ۱۸۴۰ کرور روپیه رسیده است.بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره معاملات سهام شرکت، قیمت سهام دلیپ بیلدکان در جریان معاملات روزانه حدود ۲ درصد کاهش یافته و این سهم از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون ۱۴.۶۷ درصد افت کرده است.

https://www.financialexpress.com/business/industry-dilip-buildcon-gets-rs-1839-

cr-projects-in-maharashtra-from-nhai-rec-power-4348624/

سرمایه‌گذاری ۱.۸۶ تریلیون روپیه‌ای هند برای رفع گلوگاه‌های انتقال انرژی‌های تجدیدپذیر

دولت هند با اختصاص ۱۸۶ هزار و ۴۰۵ کرور روپیه برای توسعه زیرساخت‌های انتقال برق درون‌ایالتی و سامانه‌های ذخیره‌سازی باتری، طرح جدیدی را برای رفع محدودیت‌های شبکه و تسهیل ادغام ظرفیت رو به رشد انرژی‌های تجدیدپذیر در شبکه برق کشور به اجرا می‌گذارد؛ طرحی که احداث ۵۱ هزار و ۱۲۶ کیلومتر مدار خطوط انتقال، افزایش ۲۲۸ هزار و ۹۰۳ مگاولت‌آمپر ظرفیت پست‌های برق و ایجاد ۵۰ گیگاوات‌ساعت ظرفیت ذخیره‌سازی باتری را دربرمی‌گیرد.

هند در مسیر تحقق هدف خود برای دستیابی به ۵۰۰ گیگاوات ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر تا سال ۲۰۳۰ پیشرفت قابل توجهی داشته است، اما هم‌زمان محدودیت‌های شبکه انتقال، فشارهای ناشی از شرایط گرمایی و کمبود ظرفیت ذخیره‌سازی باتری به چالش‌های اصلی توسعه این بخش تبدیل شده‌اند.اشوینی وایشناو، وزیر اتحادیه هند، هنگام اعلام تصمیم کابینه گفت ظرفیت تولید برق کشور اکنون از ۵۰۰ گیگاوات فراتر رفته و منابع انرژی تجدیدپذیر حدود ۵۲ درصد از این ظرفیت را تشکیل می‌دهند. به گفته وی، نوسان ذاتی تولید برق از منابع تجدیدپذیر، طراحی و مدیریت شبکه را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

وایشناو اعلام کرد دستیابی به ۵۰۰ گیگاوات ظرفیت تولید برق از منابع غیر‌فسیلی تا سال ۲۰۳۰ اکنون «دست‌یافتنی» است و ظرفیت منابع غیر‌فسیلی هند تاکنون به حدود ۲۷۰ گیگاوات رسیده است. وی همچنین از هدف‌گذاری برای افزایش این ظرفیت به ۷۸۶ گیگاوات تا سال‌های ۲۰۳۵-۲۰۳۶ خبر داد و تأکید کرد تحقق این اهداف، مستلزم ایجاد ظرفیت کافی برای انتقال و تخلیه برق تولیدشده از منابع تجدیدپذیر است.

اختصاص ۱۸۶ هزار و ۴۰۵ کرور روپیه برای توسعه شبکه

دولت هند طی سال گذشته بر آمادگی و پایداری شبکه برق برای پذیرش سهم فزاینده انرژی‌های تجدیدپذیر تمرکز کرده و اجرای طرح کریدور انرژی سبز درون‌ایالتی را در ۱۰ ایالت دنبال کرده است.بر اساس اعلام دولت، در مرحله نخست این طرح، سامانه انتقال لازم برای انتقال ۲۴ گیگاوات برق تجدیدپذیر به بهره‌برداری رسیده و طرح مرحله دوم برای انتقال حدود ۲۰ گیگاوات برق نیز در دست اجراست.مرحله سوم کریدور انرژی سبز قرار است تا سال مالی ۲۰۳۲-۲۰۳۳ ایجاد شود و مجموع هزینه اجرای آن ۱۸۶ هزار و ۴۰۵ کرور روپیه برآورد شده است. از این میزان، ۱۳۶ هزار و ۳۷۸ کرور روپیه به توسعه سامانه‌های انتقال برق درون‌ایالتی اختصاص خواهد یافت و ۵۰ هزار کرور روپیه نیز برای ایجاد ۵۰ گیگاوات‌ساعت سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی باتری در نظر گرفته شده است. مجموع حمایت مالی دولت مرکزی از این طرح ۵۴ هزار و ۸۲ کرور روپیه خواهد بود.به گفته وایشناو، هدف اصلی طرح جدید، ایجاد دسترسی هماهنگ و سریع‌تر به انرژی‌های تجدیدپذیر و حرکت به سمت ایجاد یک شبکه برق «هوشمند» است. این امر مستلزم آن است که شبکه از ابتدا با در نظر گرفتن نوسانات ذاتی تولید انرژی‌های تجدیدپذیر طراحی شود و هم‌زمان زیرساخت‌های موجود نیز ارتقا یابد.

دولت هند معتقد است این طرح در تحقق هدف ایجاد ۹۰۰ گیگاوات ظرفیت نصب‌شده انرژی‌های غیر‌فسیلی تا سال ۲۰۳۵ نقش خواهد داشت و با تقویت امنیت بلندمدت انرژی، کاهش انتشار کربن و توسعه پایدار زیست‌محیطی، زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی مستقیم و غیرمستقیم در بخش‌های برق، تولید و ساخت‌وساز را فراهم خواهد کرد.

اتلاف قابل توجه برق پاک به دلیل محدودیت‌های انتقال

رشد سریع ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر هند، فشار قابل توجهی بر شبکه برق وارد کرده است. بر اساس مطالعه مرکز علوم و محیط‌زیست هند، ظرفیت نصب‌شده انرژی‌های تجدیدپذیر طی شش سال ۳.۵ برابر افزایش یافته و از ۱۴۰ گیگاوات فراتر رفته است. این مرکز هشدار داده است که رشد سریع تولید برق تجدیدپذیر، توازن عرضه و تقاضا در شبکه را به شکل بنیادین تغییر داده و نوسانات شدید در طول روز و فشار عملیاتی بر نیروگاه‌های متعارف، چالش مهمی‌برای پایداری شبکه ملی ایجاد کرده است.شریپاد نایک، وزیر اتحادیه هند، نیز اواخر ژوئیه در پارلمان اعلام کرد در فاصله آوریل تا ژوئن، به دلیل محدودیت‌های انتقال، دولت از انتقال و بهره‌برداری از ۸۱۳۳ گیگاوات‌ساعت برق خورشیدی جلوگیری کرده است. همچنین برآوردهای منتشرشده در اواخر ژوئیه نشان می‌داد محدودیت‌های زیرساختی مانع بهره‌برداری از حدود ۷ درصد ظرفیت خورشیدی هند در حداکثر توان تولید شده است.

بر اساس برآورد مؤسسه تحقیقاتی انرژی Ember، محدودیت‌های شبکه انتقال تنها در فاصله ژانویه تا مارس ۲۰۲۶ موجب از دست رفتن حدود ۳۰۰ گیگاوات‌ساعت برق پاک شده است. نایک همچنین اعلام کرده است که محدودیت‌های انتقال عمدتاً در ساعات اوج تولید انرژی خورشیدی اعمال می‌شود؛ زمانی که جریان برق می‌تواند از ظرفیت خطوط انتقال موجود فراتر رود.

شکاف میان توسعه تولید و ظرفیت انتقال

هم‌زمان با حرکت هند به سمت هدف ۵۰۰ گیگاوات ظرفیت انرژی غیر‌فسیلی، شکاف میان زمان راه‌اندازی پروژه‌های تولید برق پاک و آماده‌شدن زیرساخت‌های انتقال برای انتقال تولید آنها افزایش یافته است. محدودیت‌های انتقال، فشار حرارتی بر شبکه و ظرفیت محدود ذخیره‌سازی باتری، اکنون از مهم‌ترین نقاط فشار در مسیر توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر هند محسوب می‌شوند.

ماهیت متغیر و ناپیوسته منابعی مانند خورشید و باد نیز ادغام حجم بالایی از این نوع تولید را در شبکه موجود دشوار کرده است. از سوی دیگر، میان محل تولید انرژی و مراکز اصلی مصرف فاصله قابل توجهی وجود دارد و انتقال برق تولیدشده در مناطق دورافتاده به سایر نقاط کشور، مستلزم استفاده از هزاران کیلومتر خطوط انتقال است.اطلاعات منتشرشده از سوی وزارت آمار و اجرای برنامه هند در پایان مارس نیز بیانگر تمرکز جغرافیایی قابل توجه ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر کشور است. بر اساس این داده‌ها، بیش از ۷۰ درصد کل ظرفیت بالقوه انرژی‌های تجدیدپذیر هند در شش ایالت متمرکز شده است.

برآورد انجام‌شده تا پایان مارس ۲۰۲۵، مجموع ظرفیت بالقوه انرژی‌های تجدیدپذیر هند را ۴ میلیون و ۷۰۴ هزار و ۴۳ مگاوات اعلام کرده است. ایالت راجستان با سهم ۲۳.۷۰ درصدی در رتبه نخست قرار دارد و پس از آن ماهاراشترا با ۱۴.۲۶ درصد در جایگاه دوم قرار گرفته است. گجرات با ۹.۱۰ درصد، آندرا پرادش با ۹.۱۰ درصد، کارناتاکا با ۸.۵۹ درصد و مادیا پرادش با ۸.۰۹ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

نقش حیاتی ذخیره‌سازی باتری

تراکم خطوط انتقال و اتلاف برق در مسیر انتقال، در کنار کمبود ظرفیت ذخیره‌سازی باتری، چالش ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر در شبکه را تشدید کرده است. تولید برق خورشیدی و بادی به عواملی مانند ساعات تابش خورشید و شرایط جوی وابسته است و ازاین‌رو میزان تولید آنها در طول زمان نوسان دارد.در چنین شرایطی، سامانه‌های ذخیره‌سازی باتری می‌توانند با ذخیره برق در زمان مازاد تولید و عرضه آن در دوره‌های کاهش تولید، نوسانات شبکه را تعدیل کنند. از این منظر، توسعه ظرفیت ذخیره‌سازی در کنار گسترش خطوط انتقال، یکی از الزامات اصلی هند برای بهره‌گیری کامل از ظرفیت رو به رشد انرژی‌های تجدیدپذیر و دستیابی به اهداف بلندمدت این کشور در حوزه انرژی غیر‌فسیلی خواهد بود.

https://www.financialexpress.com/business/infrastructure-will-indias-new

-rs-1-86-lakh-crore-grid-fix-renewable-bottlenecks-4351128/

دلیپ آدانی: پروژه‌های ۲.۶ تریلیون روپیه‌ای گروه آدانی در ماهاراشترا تکمیل یا در حال اجراست

پراناو آدانی، مدیر شرکت آدانی اینترپرایزز، اعلام کرد پروژه‌های انرژی و زیرساختی گروه آدانی به ارزش بیش از ۲.۶ تریلیون روپیه در ایالت ماهاراشترا تکمیل شده یا در دست اجراست؛ پروژه‌هایی که در چارچوب برنامه سرمایه‌گذاری ۶ تریلیون روپیه‌ای این گروه در بخش‌های انرژی، هوانوردی، بازآفرینی شهری، مراکز داده و گازسازی زغال‌سنگ دنبال می‌شوند.پراناو آدانی روز پنجشنبه در مراسم آغاز به کار رویداد  «Invest Maharashtra» در بمبئی گفت گروه آدانی در مجمع جهانی اقتصاد در داووس و همچنین در چارچوب همکاری‌های خود با دولت‌های ایالتی، برنامه‌ای برای سرمایه‌گذاری بیش از ۶ تریلیون روپیه در ماهاراشترا تدوین کرده است.

به گفته وی، این سرمایه‌گذاری طیف گسترده‌ای از بخش‌های راهبردی و نوظهور، از جمله انرژی، هوانوردی و مناطق تخصصی پیرامون فرودگاه‌ها، بازآفرینی شهری، مراکز داده و گازسازی زغال‌سنگ را دربرمی‌گیرد و تاکنون پروژه‌هایی به ارزش بیش از ۲.۶ تریلیون روپیه از این مجموعه تکمیل شده یا در مرحله اجرا قرار دارند.

آدانی با اشاره به فعالیت‌های گروه در حوزه هوانوردی اظهار داشت این مجموعه مدیریت فرودگاه بین‌المللی چاتراپاتی شیواجی مهاراج (CSMIA) را بر عهده دارد و همچنین در حال احداث فرودگاه بین‌المللی ناوی مومبای به‌عنوان یک پروژه جدید و مستقل است؛ زیرساختی که به گفته وی، می‌تواند نقش مهمی در رشد منطقه کلان‌شهری بمبئی ایفا کند و سالانه ظرفیت جابه‌جایی بیش از ۹۰ میلیون مسافر را داشته باشد.وی افزود گروه آدانی در اطراف این دو دروازه هوایی، در حال توسعه مجموعه‌های یکپارچه تجاری، خدماتی و اقامتی فرودگاهی است که با هدف تحول در جابه‌جایی شهری و فعالیت‌های تجاری منطقه طراحی شده‌اند.

تأمین برق بیش از سه میلیون خانوار و واحد در بمبئی

مدیر آدانی اینترپرایزز همچنین به فعالیت  Adani Electricity Mumbai Ltd (AEML) در بخش برق اشاره کرد و گفت این شرکت برق مورد نیاز بیش از ۳ میلیون خانوار و واحد تجاری و خدماتی در بمبئی را تأمین می‌کند.به گفته وی، بیش از ۶۰ درصد برق عرضه‌شده توسط AEML از منابع تجدیدپذیر تأمین می‌شود.آدانی همچنین از بهره‌برداری از یک خط انتقال جریان مستقیم ولتاژ بالا (HVDC) با ظرفیت هزار مگاوات خبر داد که با هدف تأمین برق پاک و پایدار برای مرکز اقتصادی بمبئی و کاهش آسیب‌پذیری آن در برابر قطعی برق ایجاد شده است.وی افزود طرح‌های نیروگاه‌های برق‌آبی تلمبه‌ای گروه آدانی در نقاط مختلف ماهاراشترا نیز در حال توسعه است و هدف از آنها فراهم کردن امکان تأمین پایدار برق سبز در تمام ساعات شبانه‌روز عنوان شده است.

بازآفرینی داراوی و نقش «Invest Maharashtra»

آدانی در بخش دیگری از سخنان خود به پروژه بازآفرینی داراوی اشاره کرد و آن را یکی از طرح‌های بلندپروازانه تحول شهری در ماهاراشترا دانست.وی تأکید کرد برگزاری رویداد «Invest Maharashtra» می‌تواند به ایجاد سازوکاری مؤثر برای تبدیل علاقه و تعهد سرمایه‌گذاران به پروژه‌های واقعی و اجرای میدانی آنها در ایالت کمک کند.

https://www.business-standard.com/companies/news/adani-group-maharashtra

-investment-rs-6-lakh-crore-pranav-adani-126100200447_1.html

سرمایه‌گذاری بیش از ۵ میلیارد دلاری شیام متالیکس برای احداث مجتمع فولاد در ماهاراشترا

شرکت هندی شیام متالیکس اند انرژی در چارچوب برنامه توسعه و گسترش فعالیت‌های خود در خارج از مناطق سنتی فعالیت این شرکت، توافقنامه‌ای با دولت ایالت ماهاراشترا برای سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیارد روپیه، معادل حدود ۵.۱۹ میلیارد دلار به‌منظور احداث یک مجتمع یکپارچه فولاد در منطقه چاندراپور، واقع در منطقه ویداربها، به امضا رساند.بر اساس اعلام این شرکت، مجتمع فولاد مذکور با ظرفیت تولید سالانه ۹ میلیون تن و در قالب یک پروژه جدید (Greenfield) احداث خواهد شد. اجرای این طرح، افزون بر تقویت ظرفیت تولید فولاد در ماهاراشترا، زمینه ایجاد حدود ۳۰ هزار فرصت شغلی را فراهم خواهد کرد که از این میان، ۱۰ هزار فرصت به‌صورت مستقیم و ۲۰ هزار فرصت به‌صورت غیرمستقیم ایجاد می‌شود.شیام متالیکس اعلام کرده است که این طرح در راستای راهبرد توسعه فعالیت‌های شرکت در فراتر از مناطق شرقی هند، که پایگاه اصلی فعالیت آن محسوب می‌شود، تعریف شده است. این شرکت پیش از این نیز برنامه‌هایی را برای سرمایه‌گذاری در ایالت‌های اودیشا، بنگال غربی و جارکند اعلام کرده بود.

بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، بهره‌برداری از مجتمع جدید در سال مالی جاری آغاز خواهد شد؛ با این حال، تحقق این برنامه منوط به اخذ مجوزها، دریافت تأییدیه‌های قانونی و بهره‌مندی از مشوق‌های پیش‌بینی‌شده از سوی دولت خواهد بود.این سرمایه‌گذاری را می‌توان از جمله طرح‌های بزرگ صنعتی شیام متالیکس برای توسعه ظرفیت تولید و حضور گسترده‌تر این شرکت در بازار فولاد هند دانست که در صورت اجرای کامل، ضمن تقویت زیرساخت‌های صنعتی منطقه ویداربها، نقش قابل‌توجهی در ایجاد اشتغال و توسعه فعالیت‌های اقتصادی در ماهاراشترا خواهد داشت.

https://www.business-standard.com/companies/news/shyam-metalics-signs-

deal-to-invest-over-5-billion-in-maharashtra-126100200490_1.htm

امبرائر و گروه ماهیندرا برای احداث خط مونتاژ هواپیمای C-390 در ناگپور ۶ هزار کرور سرمایه‌گذاری می‌کنند

شرکت هواپیماسازی امبرائر برزیل و گروه هندی ماهیندرا در صورت انتخاب هواپیمای C-390 Millennium برای تأمین نیاز نیروی هوایی هند، قصد دارند حدود ۶ هزار کرور روپیه در احداث خط مونتاژ نهایی این هواپیمای ترابری در شهر ناگپور ایالت ماهاراشترا سرمایه‌گذاری کنند؛ طرحی که بر اساس اعلام دولت ایالتی، زمینه ایجاد حدود هزار فرصت شغلی را فراهم خواهد کرد.دو طرف روز پنجشنبه با امضای تفاهم‌نامه‌ای با دولت ماهاراشترا، ناگپور را به‌عنوان محل پیشنهادی احداث خط مونتاژ نهایی C-390 Millennium تعیین کردند. این تفاهم‌نامه در حاشیه رویداد «Invest Maharashtra» و با هدف فراهم‌سازی زمینه ایجاد ظرفیت‌های تولید و صنایع هوافضایی پیشرفته در این ایالت به امضا رسید.دفتر دوِندرا فادناویس، وزیر ارشد ماهاراشترا، اعلام کرد که اجرای این طرح در مجموع حدود ۶ هزار کرور روپیه سرمایه‌گذاری و یک هزار فرصت شغلی ایجاد خواهد کرد.

این طرح در شرایطی مطرح شده است که نیروی هوایی هند درصدد نوسازی ناوگان هواپیماهای ترابری متوسط خود و جایگزینی تدریجی هواپیماهای قدیمی AN-32 و IL-76 است. وزارت دفاع هند در ماه اوت، از مجموعه‌هایی از جمله تاتا، ماهیندرا، آدانی و شرکت دولتی هندوستان آئروناتیکس لیمیتد (HAL) درخواست کرده بود پیشنهادهای فنی و مالی خود را برای تأمین هواپیمای ترابری متوسط ارائه کنند.در چارچوب رقابت برای این برنامه، امبرائر با گروه ماهیندرا همکاری کرده است، در حالی که شرکت آمریکایی لاکهید مارتین با گروه تاتا برای ارائه هواپیمای C-130J وارد همکاری شده است.«وینود ساهای»، عضو هیئت اجرایی گروه ماهیندرا، با تأکید بر تعهد این گروه به توسعه یک زیست‌بوم رقابت‌پذیر جهانی در حوزه هوافضای هند، اظهار داشت که این همکاری درصدد ایجاد ظرفیت‌های پایدار تولیدی و فناورانه در داخل کشور و کمک به تحقق اهداف هند در چارچوب سیاست‌های خوداتکایی (Atmanirbhar Bharat) است.

همچنین «بوسکو دا کوستا جونیور»، رئیس و مدیرعامل بخش دفاع و امنیت امبرائر، تعیین ناگپور به‌عنوان محل احتمالی احداث تأسیسات مونتاژ را گامی مهم در مسیر ایجاد یک زیست‌بوم قدرتمند و بلندمدت هوافضایی در هند دانست.بر اساس اعلام دو شرکت، تأسیسات پیشنهادی ناگپور به‌عنوان یک مجموعه پیشرفته و مجهز، بخشی مهم از راهبرد گسترده‌تر صنعتی‌سازی صنعت هوافضای هند خواهد بود و دانش و توانمندی‌های تخصصی در زمینه مونتاژ هواپیما، یکپارچه‌سازی سامانه‌ها، مهندسی تولید و توسعه زنجیره تأمین داخلی را به این کشور منتقل خواهد کرد.

امبرائر و ماهیندرا همچنین اعلام کردند که همکاری میان دو طرف با هدف ادغام تدریجی شرکت‌های هوافضایی هندی در زنجیره و زیست‌بوم هواپیمای C-390 Millennium دنبال خواهد شد تا ظرفیت‌های داخلی هند در حوزه‌های تولید، خدمات پس از فروش، آموزش و پشتیبانی در طول چرخه عمر هواپیما توسعه یابد. این رویکرد در راستای اهداف دولت هند در قالب برنامه‌های «ساخت هند » (Make in India)  و «هند خوداتکا» (Atmanirbhar Bharat) تعریف شده است.امبرائر و گروه ماهیندرا در اکتبر ۲۰۲۵ توافقنامه همکاری راهبردی خود را با هدف پیشبرد مشترک هواپیمای C-390 Millennium برای برنامه هواپیمای ترابری متوسط نیروی هوایی هند به امضا رساندند؛ توافقی که بر تفاهم‌نامه پیشین دو طرف در فوریه ۲۰۲۴ استوار است.

https://www.thehindubusinessline.com/economy/logistics/embraer-mahindra

-group-plan-to-invest-6000-crore-in-nagpur-assembly-line/article71537075.ece

آدانی: ماهاراشترا سکوی پرتاب اقتصاد هند است؛ ۴۳ درصد از برنامه سرمایه‌گذاری ۶ تریلیون روپیه‌ای گروه آدانی در حال اجرا یا تکمیل استپراناو آدانی،

مدیر گروه آدانی اینترپرایزز، اعلام کرد بیش از ۲.۶ تریلیون روپیه از برنامه سرمایه‌گذاری بیش از ۶ تریلیون روپیه‌ای این گروه در ماهاراشترا، معادل بیش از ۴۳ درصد کل تعهدات سرمایه‌گذاری، تاکنون تکمیل شده یا در دست اجراست.به گزارش منابع خبری، پراناو آدانی در مراسم افتتاح برنامه «Invest Maharashtra» در بمبئی، ماهاراشترا را «سکوی پرتاب» رشد اقتصادی هند توصیف کرد و گفت گروه آدانی در چارچوب برنامه‌ای که در مجمع جهانی اقتصاد داووس و در تعامل با دولت‌های ایالتی تدوین شده، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای را در بخش‌های راهبردی این ایالت در نظر گرفته است.وی افزود این برنامه با ارزشی بیش از ۶ تریلیون روپیه، حوزه‌هایی همچون انرژی، هوانوردی و توسعه مناطق پیرامون فرودگاه‌ها، بازآفرینی شهری، مراکز داده و گازسازی زغال‌سنگ را دربرمی‌گیرد و تاکنون پروژه‌هایی به ارزش ۲.۶ تریلیون روپیه از این مجموعه تکمیل شده یا در مرحله اجرا قرار دارد.

آدانی با اشاره به هدف ماهاراشترا برای تبدیل شدن به اقتصادی یک تریلیون دلاری تا سال ۲۰۳۰، نقش منطقه کلان‌شهری بمبئی را در تحقق این هدف تعیین‌کننده دانست. وی اظهار داشت ماهاراشترا یکی از موتورهای اصلی رشد اقتصادی هند به شمار می‌رود و بمبئی نیز به‌عنوان مرکز مالی این ایالت، نقش مهمی در جابه‌جایی و تأمین منابع مالی برای توسعه اقتصادی ایفا می‌کند.مدیر گروه آدانی همچنین راه‌اندازی «Invest Maharashtra» را گامی در جهت تبدیل علاقه و تعهد سرمایه‌گذاران به پروژه‌های واقعی و عملیاتی دانست و گفت این سازوکار می‌تواند روند اجرای طرح‌های سرمایه‌گذاری در سطح ایالت را تقویت و تسریع کند.

گسترش زیرساخت‌های هوانوردی

به گفته آدانی، حضور گروه آدانی در ماهاراشترا طیف گسترده‌ای از حوزه‌های هوانوردی، انرژی و بازتوسعه شهری را شامل می‌شود. این گروه مدیریت و توسعه فرودگاه بین‌المللی چاتراپاتی شیواجی مهاراج بمبئی را بر عهده دارد و هم‌زمان در حال احداث فرودگاه بین‌المللی گرین‌فیلد ناوی بمبئی است که قرار است به دومین دروازه اصلی هوایی منطقه کلان‌شهری بمبئی تبدیل شود.وی اعلام کرد فرودگاه بین‌المللی ناوی بمبئی در نهایت برای جابه‌جایی بیش از ۹۰ میلیون مسافر در سال طراحی شده است. همچنین، گروه آدانی در اطراف هر دو فرودگاه، توسعه مناطق یکپارچه تجاری و اقامتی مرتبط با فعالیت‌های فرودگاهی را دنبال می‌کند.

توسعه ظرفیت انرژی و برق سبز

آدانی با اشاره به فعالیت‌های گروه در بخش برق بمبئی گفت شرکت «آدانی الکتریسیته بمبئی» برق مورد نیاز بیش از سه میلیون خانوار و واحد تجاری و خدماتی را تأمین می‌کند. به گفته وی، بیش از ۶۰ درصد برق تأمین‌شده توسط این شرکت از منابع تجدیدپذیر تأمین می‌شود.وی همچنین از احداث یک خط انتقال برق جریان مستقیم فشارقوی به ظرفیت یک هزار مگاوات برای انتقال برق به بمبئی خبر داد و افزود طرح‌های نیروگاه برق‌آبی تلمبه‌ای در ماهاراشترا نیز با هدف تأمین برق سبز پایدار و شبانه‌روزی در دست توسعه است.

بازآفرینی داراوی و طرح «Mumbai 3.0»

یکی دیگر از محورهای مهم برنامه گروه آدانی در ماهاراشترا، پروژه بازتوسعه منطقه داراوی در بمبئی است. آدانی گفت این طرح با هدف ایجاد واحدهای مسکونی مدرن پیش از جابه‌جایی ساکنان، ساماندهی و حمایت از کسب‌وکارهای خرد و ادغام فرآیند بازتوسعه داراوی با زیرساخت‌های گسترده‌تر شهری بمبئی دنبال می‌شود.وی این پروژه را بخشی از نقش گروه آدانی در تحقق طرح موسوم به «Mumbai 3.0» دانست؛ طرحی که هدف آن ایجاد منطقه‌ای کلان‌شهری، یکپارچه‌تر، متوازن‌تر و برخوردار از پیوندهای زیرساختی گسترده‌تر در بمبئی است.

https://www.thehindubusinessline.com/companies/maharashtra-is-indias-launchpad

-43-of-adani-groups-6-lakh-crore-blueprint-completed-or-underway-says-pranav-adani/article71536029.ece

گسترش شبکه ارتباطات هوایی گوا با هدف تقویت گردشگری و توسعه پیوند با بازارهای بین‌المللی

گوا در آستانه فصل اوج گردشگری زمستانی، شاهد افزایش قابل توجه ارتباطات هوایی داخلی و بین‌المللی خواهد بود و شرکت‌های هواپیمایی مجموعاً ۸۴ پرواز داخلی جدید در هفته به فرودگاه‌های موپا و دابولیم این ایالت اضافه خواهند کرد. هم‌زمان، مسیرهای بین‌المللی از امارات متحده عربی، انگلیس، قزاقستان، لهستان و روسیه نیز توسعه می‌یابد.

به گزارش اداره گردشگری گوا، در فصل گردشگری زمستانی پیش‌رو، ۸۴ پرواز داخلی اضافی در هفته به شبکه پروازی این ایالت افزوده خواهد شد. از این میزان، ۲۸ پرواز به فرودگاه بین‌المللی «مانوهار» در موپا و ۵۶ پرواز به فرودگاه دابولیم اختصاص خواهد یافت. این افزایش ظرفیت با هدف تقویت دسترسی هوایی گوا در آستانه فصل اوج گردشگری و از طریق توسعه برخی خدمات و ازسرگیری مسیرهای فصلی صورت می‌گیرد.

توسعه مسیرهای داخلی از موپا و دابولیم

در فرودگاه موپا، شرکت ایر ایندیا اکسپرس یک پرواز روزانه در مسیر بنگلور ـ موپا راه‌اندازی خواهد کرد. همچنین شرکت ایندی‌گو از ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ تا ۲۷ مارس ۲۰۲۷، پرواز روزانه در مسیر چندیگر ـ موپا برقرار می‌کند.شرکت استار ایر نیز پروازهای فصلی زمستانی میان ناندد و شیوا‌موگا با موپا را از سر خواهد گرفت و شرکت FLY91 نیز خدمات پروازی میان ناوی مومبای و موپا را مجدداً برقرار خواهد کرد.در فرودگاه دابولیم نیز ظرفیت پروازی در چند مسیر مهم افزایش می‌یابد. ایر ایندیا اکسپرس ظرفیت پروازهای خود به مومبای و بنگلور را افزایش خواهد داد و شرکت ایر ایندیا نیز ارتباطات هوایی دابولیم با مومبای و دهلی را تقویت می‌کند. ایندی‌گو نیز تعداد پروازهای خود میان دابولیم و شهرهای چنای، راجکوت، ناوی مومبای و چندیگر را افزایش خواهد داد.

گسترش شبکه پروازهای بین‌المللی

هم‌زمان با تقویت پروازهای داخلی، شبکه ارتباطات بین‌المللی گوا نیز در فصل زمستان توسعه خواهد یافت و شرکت‌های هواپیمایی خدمات خود را از بازارهای باسابقه و همچنین بازارهای جدید گردشگری افزایش خواهند داد.در فرودگاه موپا، ایر ایندیا اکسپرس پروازهای مسیر ابوظبی ـ گوا را سه بار در هفته برقرار خواهد کرد. شرکت TUI نیز از ماه نوامبر، پروازهای چارتر سه‌بار در هفته از فرودگاه‌های گتویک و منچستر در انگلیس به گوا راه‌اندازی خواهد کرد.شرکت FlyArystan نیز دو پرواز هفتگی از قزاقستان به گوا انجام خواهد داد، در حالی که Enter Air این ایالت را به ورشو و کاتوویتسه در لهستان متصل خواهد کرد. Air Arabia نیز خدمات پروازی زمستانی از شارجه به گوا ارائه خواهد داد.در فرودگاه دابولیم، ایر ایندیا اکسپرس پرواز روزانه در مسیر دبی ـ گوا برقرار خواهد کرد. همچنین شرکت Aeroflot شش پرواز در هفته از مسکو و یکاترینبورگ انجام خواهد داد و SCAT Airlines نیز دو پرواز هفتگی از قزاقستان به گوا برقرار می‌کند.

تأکید دولت گوا بر تقویت جایگاه گردشگری بین‌المللی

«روهان ای. خونته»، وزیر گردشگری گوا، افزایش پروازها و توسعه شبکه هوایی این ایالت را «رأی اعتماد قدرتمند» به جایگاه گوا به‌عنوان یک مقصد گردشگری جهانی توصیف کرد.وی گفت راهبرد دولت گوا بر تقویت بازارهای گردشگری تثبیت‌شده و در عین حال گشودن مسیرهای جدید به سوی بازارهای نوظهور و دارای ظرفیت بالا است. به گفته وی، افزایش ارتباطات هوایی با امارات متحده عربی، انگلیس، قزاقستان، لهستان و روسیه، گزینه‌های بیشتری را در اختیار گردشگران بین‌المللی قرار داده و دسترسی آنان به گوا را تسهیل خواهد کرد.«کدار نایک»، مدیر گردشگری گوا، نیز با اشاره به روند مثبت آماده‌سازی برای فصل زمستان، تأکید کرد که توسعه ارتباطات هوایی برای حمایت از یک اقتصاد گردشگری متنوع و برخوردار از فعالیت در تمام طول سال، اهمیت اساسی دارد.

افزایش ظرفیت پروازی ایر ایندیا اکسپرس

این توسعه هم‌زمان با اعلام برنامه پروازی زمستانی شرکت‌های هواپیمایی انجام می‌شود. ایر ایندیا اکسپرس اعلام کرده است که برنامه زمستانی ۲۰۲۶ این شرکت، بزرگ‌ترین برنامه پروازی زمستانی آن تاکنون خواهد بود و حدود ۵۸۵ پرواز روزانه را شامل می‌شود که حداکثر ۱۵۰ پرواز آن بین‌المللی خواهد بود.این شرکت در برنامه زمستانی خود ۶۵ ایستگاه و ۲۲۰ مسیر را پوشش می‌دهد. در ارتباط با گوا نیز این برنامه شامل پرواز سه‌بار در هفته ابوظبی ـ موپا، پرواز روزانه دبی ـ دابولیم و افزایش ظرفیت در مسیرهای داخلی خواهد بود.افزایش هم‌زمان ظرفیت پروازهای داخلی و بین‌المللی، در مجموع می‌تواند دسترسی هوایی گوا را در فصل اوج گردشگری زمستانی تقویت کرده و زمینه حضور گردشگران از بازارهای متنوع‌تر را در این ایالت فراهم سازد.

https://economictimes.indiatimes.com/industry/transportation/airlines-/-aviation/goa-

adds-84-weekly-domestic-flights-for-winter-season-check-new-routes-airlines/articleshow/134744879.cm

مایکروسکن ۳۵۰ کرور روپیه برای احداث ایستگاه فرود کابل‌های زیردریایی در علیباگ سرمایه‌گذاری می‌کند

شرکت مایکروسکن قصد دارد با سرمایه‌گذاری حدود ۳۵۰ کرور روپیه، یک ایستگاه فرود کابل‌های زیردریایی (CLS) در علیباگ، واقع در حدود ۹۵ کیلومتری بمبئی، احداث کند؛ طرحی که با هدف جذب اپراتورهای بزرگ مراکز داده، شرکت‌های مخابراتی و مالکان کابل‌های بین‌المللی و در راستای کاهش تمرکز زیرساخت‌های ارتباطی در بمبئی دنبال می‌شود.ساندیپ دونده، بنیانگذار و مدیرعامل مایکروسکن، اعلام کرد این شرکت در حال مذاکره با شرکت Henox IT and Data Centers، شرکت سنگاپوری Datawave و یک اپراتور جهانی ارتباطات زیردریایی مستقر در لندن برای اتصال کابل‌های آنها به ایستگاه جدید علیباگ است.وی با اشاره به ضرورت کاهش تراکم در ایستگاه‌های فرود کابل در منطقه بمبئی اظهار داشت که در حال حاضر ۱۵ کابل از مجموع ۱۷ کابل بین‌المللی در امتداد محدوده‌ای حدود ۶ کیلومتری در ورسووا فرود می‌آیند و با توجه به رشد شتابان تقاضا برای انتقال داده در هند، توسعه زیرساخت‌های جایگزین از اهمیت فزاینده‌ای برخوردار است.

ایستگاه فرود پیشنهادی در علیباگ مستقیماً به شبکه فیبر نوری زیرزمینی مایکروسکن متصل خواهد شد؛ شبکه‌ای که بیش از ۴۵ مرکز داده، بورس‌ها و مراکز مرتبط با بازارهای مالی در بمبئی و مناطق پیرامونی را به یکدیگر متصل می‌کند. این پروژه با هدف کاهش فشار بر نقاط فعلی فرود کابل در بمبئی و ایجاد مسیرهای ارتباطی جایگزین، به‌ویژه در شرایط افزایش تقاضا ناشی از توسعه هوش مصنوعی، رایانش ابری و خدمات مالی دیجیتال، طراحی شده است.

پیش‌تر، انجمن Broadband India Forum در نامه‌ای به وزارت ارتباطات هند، تمرکز بخش قابل توجهی از کابل‌های بین‌المللی در ورسووا را یک ریسک مهم در صورت بروز قطعی، آسیب یا اختلال در کابل‌ها دانسته بود.در همین راستا، چندین شرکت فعال در حوزه ارتباطات، از جمله Reliance Jio ،  Sify Technologies و مایکروسکن، در حال بررسی و توسعه نقاط فرود متنوع‌تر در شهرهای چنای، ویساخاپاتنام، کلکته، علیباگ و جام‌نگر هستند.ایستگاه فرود کابل‌های زیردریایی، تأسیسات ساحلی است که در آن کابل‌های زیردریایی حامل ترافیک بین‌المللی به شبکه‌های مخابراتی زمینی متصل می‌شوند. با افزایش مستمر مصرف و تبادل داده در هند، انتظار می‌رود تقاضا برای ظرفیت این تأسیسات نیز افزایش یابد. کابل‌های زیردریایی در حال حاضر حدود ۹۹ درصد از ترافیک اینترنت جهان را منتقل می‌کنند و به یکی از زیرساخت‌های حیاتی برای پاسخگویی به رشد تقاضای داده در هند تبدیل شده‌اند.

مایکروسکن، مستقر در بمبئی، یک شرکت خصوصی فعال در حوزه زیرساخت‌های فیبر نوری و دیجیتال است که بیش از یک‌هزار و ۸۰۰ کیلومتر شبکه فیبر نوری در بمبئی، پونا و سایر مناطق ایالت ماهاراشترا در اختیار دارد و در ایالت گوا نیز فعال است. خدمات این شرکت شامل شبکه‌های فوق‌کم‌تأخیر برای بخش مالی، ارتباطات سازمانی، پهن‌باند، خدمات ابری و امنیت سایبری است.این شرکت همچنین روز سه‌شنبه از راه‌اندازی خدمت «مرکز عملیات امنیتی به‌عنوان خدمت» (SOCaaS) خبر داد؛ خدمتی که با هدف مقابله با تهدیدهای نوظهور سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه شده است.

https://economictimes.indiatimes.com/industry/telecom/telecom-news/microscan

-plans-rs-350-crore-subsea-cable-landing-station-in-alibaug/articleshow/134757909.cms