گزارش بررسی اقتصادی شرق آسیا و اقیانوسیه

در شرق آسیا و اقیانوسیه، جهش جهانی در فعالیت‌های مرتبط با هوش مصنوعی، رشد اقتصادی را در کشورهایی که در زنجیره‌های تأمین هوش مصنوعی مشارکت دارند افزایش می‌دهد، در حالی که هزینه‌های بالای انرژی بر رشد اقتصادی در سایر نقاط، به‌ویژه در اقتصادهای جزیره‌ای اقیانوس آرام، فشار می‌آورد. رشد اقتصادی در این منطقه در حال کاهش است اما این کاهش بسیار کمتر از حد انتظار قبلی بوده و پیش‌بینی می‌شود که همچنان قوی و پایدار باقی بماند. تأثیر هوش مصنوعی در بخش صنعتی این منطقه غیرقابل‌انکار است، اما در سایر بخش‌های اقتصاد کم‌تر نمایان است. همانند بسیاری دیگر از بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال توسعه، استفاده از هوش مصنوعی در شرق آسیا و اقیانوسیه شیوع کمتری نسبت به اقتصادهای پیشرفته دارد. شرکت‌ها هزینه‌ها، عدم داشتن دانش مرتبط و نگرانی‌های مربوط به امنیت و حریم خصوصی را به عنوان موانع پذیرش هوش مصنوعی مطرح می‌کنند. با این حال، پذیرش هوش مصنوعی در حال بازشکل‌دهی به تقاضای مهارت‌ها است، چرا که نیازهای شرکت‌ها به مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی اغلب با مهارت‌های تحلیلی و نرمِ مکمل همراه می‌شود. وابستگی این منطقه به فعالیت‌های صنعتی مرتبط با هوش مصنوعی منبع قدرت بوده است، اما اگر فعالیت‌های جهانی هوش مصنوعی کند یا معکوس شود، این امر می‌تواند به یک نقطه ضعف تبدیل گردد. همچنین اگر کمبود انرژی یا خسارات ناشی از پدیده به‌طور غیرعادی شدید ال‌نینو باعث افزایش تورم و هزینه‌های استقراض شود، رشد اقتصادی می‌تواند ضعیف‌تر گردد. برای حفظ رشد و ایجاد مشاغل با بهره‌وری بالاتر، می‌توان از طریق سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و مهارت‌ها از هوش مصنوعی بهره‌برداری کرد؛ امری که علاوه بر حمایت از رشد اقتصادی، استفاده از هوش مصنوعی را نیز تشویق می‌کند. افزایش ظرفیت تولید انرژی، به‌ویژه از منابع تجدیدپذیر، می‌تواند به پاسخگویی به تقاضای شدید برق و کاهش خطرات وابستگی به سوخت‌های فسیلی وارداتی کمک کند.

گزارش حاضر با عنوان «به‌روزرسانی اقتصادی شرق آسیا و اقیانوس آرام: سوار بر موج هوش مصنوعی» توسط گروه بانک جهانی تهیه و در اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده است. در تدوین این سند، دفتر اقتصاددان ارشد منطقه آسیا و بخش رفاه برای شرق آسیا و اقیانوس آرام مشارکت داشته‌اند و انتشار رسمی آن تحت نظارت ارکان مدیریتی و پژوهشی بانک جهانی در واشنگتن صورت گرفته است. این گزارش جامع شامل دو فصل اصلی است که هر کدام به موضوعات مختلفی می‌پردازند: فصل اول با عنوان «محرک‌های هوش مصنوعی، عوامل منفی انرژی» وضعیت کلی اقتصاد منطقه، تحولات انرژی پس از تنش‌های خاورمیانه، چشم‌انداز رشد کشورها، خطرات ناشی از پدیده ال‌نینو و چالش‌های ایجاد مشاغل و توسعه انرژی را بررسی می‌کند. فصل دوم با عنوان «پذیرش، تطبیق و پیشرفت هوش مصنوعی در شرق آسیا و اقیانوس آرام» به طور تخصصی به روند نفوذ فناوری هوش مصنوعی در میان افراد و شرکت‌ها، تحولات بازار کار و تقاضا برای مهارت‌های مرتبط، وضعیت ثبت پتنت‌ها و نوآوری‌های هوش مصنوعی و همچنین ضرورت بهبود زیرساخت‌ها، داده‌ها و سرمایه‌گذاری برای بهره‌برداری از این فناوری اختصاص دارد که در ادامه به تشریح هر فصل پرداخته می‌شود:

فصل ۱. محرک‌های هوش مصنوعی، عوامل منفی انرژی

افزایش جهانی تولید کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی موجب تقویت رشد اقتصادی در آن دسته از کشورهای منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام شده است که در ساخت این کالاها مشارکت دارند؛ در حالی که هزینه‌های بالای انرژی بر رشد اقتصادی سایر نقاط، به ویژه اقتصادهای جزیره‌ای اقیانوس آرام، فشار می‌آورد. پیش‌بینی می‌شود که رشد اقتصادی این منطقه در سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ به طور متوسط به ۴.۴ درصد در سال برسد. تداوم طولانی‌مدت قیمت‌های بالای انرژی، اثرات جانبی ناشی از کند شدن سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی و تنش‌های مالی مرتبط با آن، یا خسارات ناشی از پدیده شدید ال‌نینو می‌توانند سرعت فعالیت‌های اقتصادی را کاهش دهند. توسعه ظرفیت تولید انرژی برای پاسخگویی به نیازهای اقتصادهای در حال رشد و استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند خطرات ناشی از وابستگی به سوخت‌های فسیلی وارداتی را نیز محدود کند. گسترش به‌کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند به افزایش بهره‌وری و ایجاد مشاغل مناسب در بخش‌های مختلف کمک کند. گردشگری و کسب‌وکار کشاورزی (اگری‌بیزنس) پتانسیل لازم برای ایجاد مشاغل در مقیاس وسیع را دارند. این بخش‌ها معمولاً دارای موانع ورود پایین، حداقل مقیاس عملیاتی کوچک و فرآیندهای تولید کاربر هستند.

منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام (EAP) با موفقیت در حال پشت سر گذاشتن یک محیط جهانی چالش‌برانگیز است. مشارکت این منطقه در زنجیره‌های ارزش جهانیِ به سرعت در حال رشد برای کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی، از فعالیت‌های اقتصادی پشتیبانی کرده است، حتی در شرایطی که سایر محرک‌های رشد کم‌رنگ شده‌اند. تأثیر منفی ناشی از قیمت‌های بالای انرژی به اندازه پیش‌بینی‌شده شدید نبوده است، و این امر با ترکیبی از نیروهای بازار، افزایش استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، کاهش ذخایر و یارانه‌های مصرف‌کنندگان تعدیل شده است. با این حال، فشارهای تورمی در سراسر جهان، به ویژه در منطقه EAP، افزایش یافته است.

انتظار می‌رود اقتصاد این منطقه در سال ۲۰۲۶ معادل ۴.۵ درصد رشد کند. افزایش ۰.۳ درصدی این پیش‌بینی نسبت به آوریل، تا حد زیادی ناشی از قدرت سرمایه‌گذاری‌ها و صادرات فناوری‌های پیشرفته در کشورهایی است که در زنجیره ارزش جهانی هوش مصنوعی مشارکت دارند.

در حالی که هوش مصنوعی پشتیبانی قابل‌توجهی از فعالیت‌های اقتصادی فراهم کرده است، خطراتی را نیز به همراه دارد. فعالیت‌های داخلی در بسیاری از کشورها ضعیف بوده است. همین وضعیت در مورد تجارت نیز صادق است: رشد کلی تجارت قوی بوده است، اما رشد بدون احتساب کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی ضعیف یا منفی بوده است. رشد سریع سرمایه‌گذاری جهانی در هوش مصنوعی با بهره‌های پایین و نقدینگی فراوان در سراسر جهان پشتیبانی شده است و ممکن است با آخرین دور انقباض شرایط مالی کند شود. این امر هم از طریق بازارهای مالی و هم با کاهش تقاضا برای صادرات و سرمایه‌گذاری اثرات خود را سرریز خواهد کرد. چنین بازگشتی، یک رکن کلیدی نگهدارنده رشد در تجارت، سرمایه‌گذاری و ارزش‌گذاری‌های بازار مالی را در بسیاری از کشورها حذف خواهد کرد.

به همین ترتیب، تلاش‌ها برای محافظت از اقتصاد در برابر قیمت‌های بالای انرژی، با تداوم طولانی‌تر این قیمت‌ها خطر ناپایدار شدن را به همراه دارد، به ویژه در کشورهای دارای وضعیت مالی تحت‌فشار. شرق آسیا نسبت به سایر نقاط جهان واکنش شدیدتری نشان داده است و به طور متوسط حدود ۵۰ درصد اقدامات بیشتری به ازای هر اقتصاد انجام داده و تمرکز بیشتری بر یارانه‌های انرژی داشته است. افزایش مجدد قیمت‌های انرژی ممکن است نسبت به آنچه در ابتدا مشاهده شد، آسیب بیشتری به فعالیت‌های اقتصادی وارد کند، به‌ویژه با افزایش فشار ناشی از تورم بالاتر و شرایط مالی انقباضی‌تر. در نهایت، احتمال بروز یک پدیده ال‌نینوی بسیار قوی در سال جاری بسیار بالا است. در گذشته، شرایط قوی ال‌نینو منجر به موج‌های گرمای شدید، خشکسالی‌ها، سیل‌ها و خرابی محصولات کشاورزی شده است. خسارت ناشی از یک ال‌نینوی برجسته می‌تواند به طور نامتناسبی به اقشار فقیر و آسیب‌پذیر آسیب برساند، از جمله با افزایش خطر ناامن‌سازی غذایی.

تولید انرژی کافی برای اقتصادهای به سرعت در حال رشد و مجهز به هوش مصنوعی مستلزم مقیاس‌بندی تولید انرژی است. این امر همچنین می‌تواند خطرات وابستگی به سوخت‌های فسیلی وارداتی را محدود کند. افزایش ظرفیت تولید می‌تواند توسط فناوری‌های تجدیدپذیرِ روزافزون مقرون‌به‌صرفه مانند پنل‌های خورشیدی و توربین‌های بادی پشتیبانی شود. تسریع این فرآیند شامل حذف انحرافات قیمتی که سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر را دلسرد می‌کنند، بسیج سرمایه‌گذاری خصوصی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های شبکه است. انتقال تعداد زیادی از کارگران از اشتغال کم‌بهره‌ور در کشاورزی و فعالیت‌های غیررسمی‌به مشاغل بهتر، مستلزم ایجاد مشاغلی است که بتوانند تحصیلات یا مهارت‌های رسمی محدود را پوشش دهند. گردشگری و کسب‌وکار کشاورزی پتانسیل ویژه‌ای برای ایجاد چنین مشاغلی دارند، زیرا معمولاً دارای موانع ورود پایین، مقیاس‌های عملیاتی حداقل کوچک، ساختارهای وظیفه‌ای ماژولار و روتین، و فرآیندهای تولید کاربر هستند.

شرق آسیا حجم زیادی از کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی را تولید می‌کند، اما استفاده عمومی از ابزارهای هوش مصنوعی از اقتصادهای پیشرفته عقب‌تر است. از این ابزارها می‌توان برای ایجاد مشاغل بهتر در بخش‌های مختلف بهره‌برداری کرد. تلاش‌های سیاستی برای بهبود اصول بنیادین یک محیط کسب‌وکار مساعد، به‌ویژه در دسترس بودن و قابلیت اطمینان زیرساخت‌ها و نیروی کار ماهر، می‌تواند سود دوچندانی در بهره‌گیری از هوش مصنوعی برای توسعه و پشتیبانی از شتاب رشد گسترده‌تر به همراه داشته باشد.

فصل اول نشان می‌دهد که منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام توانسته است با تکیه بر مشارکت خود در زنجیره‌های ارزش جهانی کالاهای مرتبط با هوش مصنوعی و به لطف یارانه‌ها، انرژی‌های تجدیدپذیر و کاهش ذخایر، محیط جهانی چالش‌برانگیز کنونی را با موفقیت پشت سر بگذارد. با این حال، منطقه با چالش‌های ساختاری و ریسک‌های مهمی از جمله فشارهای ناشی از هزینه‌های بالای انرژی، تورم رو به رشد، انقباض شرایط مالی جهانی و آسیب‌های احتمالی پدیده شدید ال‌نینو بر بخش کشاورزی و امنیت غذایی روبه‌رو است. برای پایداری رشد اقتصادی و پاسخگویی به نیازهای اقتصادهای مجهز به هوش مصنوعی، توسعه ظرفیت تولید انرژی‌های تجدیدپذیر، رفع موانع سرمایه‌گذاری و تقویت بخش‌های کاربر مانند گردشگری و کسب‌وکار کشاورزی برای ایجاد اشتغال و ارتقای بهره‌وری نیروی کار امری ضروری ارزیابی می‌شود.

فصل ۲. پذیرش، تطبیق و پیشرفت هوش مصنوعی در شرق آسیا و اقیانوس آرام

پذیرش هوش مصنوعی (AI) در میان افراد و شرکت‌ها در سراسر منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام در حال افزایش است، هرچند که سطح آن همچنان پایین‌تر از اقتصادهای پیشرفته قرار دارد. تقاضای رو به رشد شرکت‌ها برای مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی اغلب با مهارت‌های تحلیلی (مانند ریاضیات و تفکر انتقادی) و مهارت‌های اجتماعی (مانند ارتباطات و همکاری) همراه است. نوآوری در زمینه هوش مصنوعی در شرق آسیا، که بازتاب‌دهنده تطبیق و پیشرفت است، در حال جابه‌جایی از ژاپن به سمت چین و جمهوری کره می‌باشد. برای بیشتر کشورهای این منطقه، پذیرش و تطبیق فناوری‌های موجود هوش مصنوعی -به‌ویژه ابزارهای کوچک‌تر هوش مصنوعی- اصلی‌ترین مسیر برای بهره‌مندی از مزایای هوش مصنوعی در کوتاه‌مدت را فراهم می‌کند. دولت‌ها نقشی کلیدی به عنوان تسهیل‌کنندگان، استفاده‌کنندگان و تنظیم‌گران هوش مصنوعی بر عهده دارند. تلاش برای بهبود عوامل بنیادین تسهیل‌کننده محیط کسب‌وکار مساعد، به‌ویژه در دسترس بودن و قابلیت اطمینان زیرساخت‌ها و نیروی کار ماهر، می‌تواند سود دوچندانی در بهره‌گیری از هوش مصنوعی برای توسعه و پشتیبانی از شتاب رشد گسترده‌تر در شرق آسیا و اقیانوس آرام به همراه داشته باشد. سیاست‌گذاران می‌توانند با تضمین بنیان‌های دیجیتال، استفاده از هوش مصنوعی برای بهبود ارائه خدمات عمومی، تقویت آمادگی نهادی و تنظیمی، و اعماق بخشیدن به همکاری‌های درون منطقه‌ای، مزایای هوش مصنوعی را به حداکثر برسانند.

هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری همه‌منظوره ظاهر شده است که نویدبخش احیای رشد بهره‌وری و دگرگونی تولید، مشاغل و تقاضا برای مهارت‌ها است. در نهایت، تأثیر توسعه‌ای هوش مصنوعی در بازارهای نوظهور و اقتصادهای در حال توسعه به چگونگی بهبود بهره‌وری و کیفیت مشاغل در بخش‌های تولید، کشاورزی، خدمات و همچنین مدیریت عمومی و ارائه خدمات اجتماعی بستگی خواهد داشت. تأثیر بالقوه هوش مصنوعی با انقلاب صنعتی مقایسه شده است، اما با سرعتی ده برابر در حال آشکار شدن است. حدود ۸۰ سال طول کشید تا موتور بخار به کشورهای کم‌درآمد برسد، ۴۰ سال برای برق و ۲۰ سال برای اینترنت. در مقابل، کشورهای با درآمد متوسط تنها ظرف مدت شش ماه پس از راه‌اندازی ChatGPT، نیمی از ترافیک جهانی آن را به خود اختصاص دادند. در منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام، استفاده افراد از هوش مصنوعی در حال حاضر سریع‌تر از سایر اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه در حال افزایش است، اما سرعت آن از اقتصادهای پیشرفته کمتر می‌باشد.

مزایای هوش مصنوعی برای اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه در گزارش توسعه جهانی ۲۰۲۶ در قالب یک چارچوب برای بررسی پیامدهای هوش مصنوعی ارائه شده است. این اقتصادها می‌توانند در سه مرحله از هوش مصنوعی بهره‌مند شوند: پذیرش ابزارهای موجود هوش مصنوعی، تطبیق هوش مصنوعی با شرایط و نیازهای محلی، و پیشبرد فناوری ضمن ساخت مدل‌های پیشرو هوش مصنوعی خود در کنار زیرساخت‌های لازم برای اجرای آن‌ها. از آنجا که هر مرحله مستلزم سرمایه‌گذاری، مهارت‌ها و زیرساخت‌های بیشتری نسبت به مرحله قبل است، کشورها می‌توانند به روش‌های مختلفی در زنجیره ارزش هوش مصنوعی مشارکت کنند. توسعه راهکارهای کوچک هوش مصنوعی، مقرون‌به‌صرفه‌ترین مسیر را برای تطبیق هوش مصنوعی ارائه می‌دهد.

اگرچه نفوذ هوش مصنوعی در بخش صنعتی منطقه کاملاً غیرقابل‌انکار است اما تحقق پتانسیل هوش مصنوعی و پیامدهای اقتصادی آن به نحوه پذیرش، تطبیق و پیشبرد این فناوری توسط شرکت‌ها و افراد در بخش‌های مختلف اقتصادی بستگی خواهد داشت. از آنجا که اقتصادهای منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام خدماتی‌تر می‌شوند و هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای در فرآیندهای تولید و شیوه‌های مدیریتی ادغام می‌گردد، این امر بازارهای محصول و نیروی کار را دگرگون خواهد کرد.

پذیرش هوش مصنوعی در بیشتر نقاط منطقه در مراحل نوزادی و اولیه قرار دارد. پذیرش هوش مصنوعی در میان اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه در شرق آسیا و اقیانوس آرام هم در سطح افراد و هم شرکت‌ها در حال افزایش است، اما از یک پایه پایین شروع شده است. استفاده از هوش مصنوعی مولد توسط افراد ساکن در اقتصادهای نوظهور منطقه، بسیار پایین‌تر از ۳۳ درصد در اقتصادهای پیشرفته است. اگرچه کار بزرگ‌ترین دسته کاربری را تشکیل می‌دهد، اما سهم مرتبط با کار آن کمتر از سایر اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه است. این امر با سهم کمتر از میانگینِ ۱۳ درصدی کارگران در شرق آسیا و اقیانوس آرام که در مشاغل دارای وظایف شناختیِ عمدتاً غیرروال (مکمل هوش مصنوعی) فعالیت می‌کنند، مطابقت دارد.

در برخی کشورها مانند تایلند، تنها ۱۲ درصد از شرکت‌ها گزارش می‌دهند که از هرگونه فناوری هوش مصنوعی استفاده می‌کنند و ۴ درصد هزینه اشتراک نرم‌افزار یا سیستم‌های هوش مصنوعی را پرداخت می‌کنند، در حالی که این آمار در ایالات متحده به ترتیب ۴۳ درصد و ۲۳ درصد است. پذیرش پایین توسط شرکت‌ها ممکن است بازتاب‌دهنده دوام اقتصادی محدود باشد: شرکت‌های تایلندی بهره‌وری مورد انتظار کمی از هوش مصنوعی را گزارش داده و هزینه‌های بالا و دانش ناکافی را به عنوان موانع استفاده از هوش مصنوعی ذکر می‌کنند. بر اساس سابقه تاریخی پذیرش هوش مصنوعی پیش‌بینانه، اندازه شرکت‌ها، قابلیت‌های فناورانه قبلی و نزدیکی به مراکز دانش هوش مصنوعی از عوامل کلیدی تسهیل‌کننده پذیرش هوش مصنوعی هستند.

دوم اینکه، برخلاف شواهدی که از اثرات منفی در اقتصادهای پیشرفته و سایر مناطق در حال ظهور به دست آمده، هنوز تأثیر مشهودی بر مشاغل قابل اتوماسیون توسط هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه شرق آسیا و اقیانوس آرام مشاهده نشده است. این موضوع با روند نوپای انتشار هوش مصنوعی سازگار است. تقاضا برای مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی در چندین اقتصاد نوظهور و در حال توسعه در شرق آسیا و اقیانوس آرام رشد کرده است، اما همچنان پایین‌تر از سطح برخی اقتصادهای پیشرفته در منطقه و سایر اقتصادهای نوظهور است. حدود ۱ درصد از آگهی‌های شغلی آنلاین در اقتصادهای نوظهور منطقه نیازمند مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی هستند، در مقایسه با ۶ درصد در سنگاپور و ۲ تا ۳ درصد در لهستان و هند. در چین، تقاضا برای مهارت‌های هوش مصنوعی مولد به سرعت افزایش یافته است، به‌ویژه پس از انتشار DeepSeek، اما همچنان در میان شرکت‌های بورسی، بزرگ‌تر و از نظر فناورانه پیشرفته‌تر متمرکز باقی مانده است. مهارت‌های تحلیلی مانند ریاضیات و تفکر انتقادی و مهارت‌های اجتماعی مانند ارتباطات و همکاری به عنوان مهارت‌های مجاور هوش مصنوعی ظاهر می‌شوند که معمولاً با تقاضا برای مهارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی همراه هستند.

سوم اینکه، نوآوری هوش مصنوعی که منعکس‌کننده تطبیق و پیشرفت است، در سراسر جهان و با سرعتی حتی بیشتر در شرق آسیا و اقیانوس آرام در حال گسترش است. چین، ژاپن و جمهوری کره در میان پربارترین منابع پتنت‌های هوش مصنوعی در جهان قرار دارند، به‌طوری که نزدیک به نیمی از پتنت‌ها در پنج سال گذشته سرچشمه گرفته‌اند، در حالی که سایر اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه منطقه به سختی وارد این حوزه شده‌اند. اگرچه نوآوری هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه شرق آسیا و اقیانوس آرام رخ می‌دهد، اما مالکیت آن به طور فزاینده‌ای در اختیار شرکت‌های چندملیتی خارجی است، عمدتاً بر پایه دانش ایالات متحده و به طور فزاینده‌ای دانش چینی بنا شده و به طور نامتناسبی به نهادهای عمومی وابسته است.

چهارم اینکه، تلاش‌ها برای بهبود اصول بنیادین یک محیط کسب‌وکار مساعد، به‌ویژه در دسترس بودن و قابلیت اطمینان زیرساخت‌ها و نیروی کار دارای مجموعه مهارت‌های مناسب، می‌تواند سود دوچندانی در بهره‌گیری از هوش مصنوعی برای توسعه و پشتیبانی از شتاب رشد گسترده‌تر به همراه داشته باشد. برای بیشتر کشورهای منطقه، به‌ویژه جزایر اقیانوس آرام، پذیرش و تطبیق ابزارهای موجود هوش مصنوعی اصلی‌ترین مسیر برای بهره‌مندی از مزایای هوش مصنوعی است، اما این روند با ضعف‌های آمادگی نهادی، اکوسیستم‌های داده قابل‌اعتماد، بنیان‌های دیجیتال و ظرفیت اجرای سیاست‌ها مواجه است. فراتر از حمایت از پذیرش و تطبیق هوش مصنوعی، تقویت اکوسیستم‌های نوآوری و حاکمیت داده می‌توانند مشارکت اقتصادهای توسعه‌یافته‌تر در شرق آسیا و اقیانوس آرام را در پیشرفت هوش مصنوعی تقویت کنند. سیاست‌گذاران همچنین می‌توانند با استفاده از هوش مصنوعی برای بهبود ارائه خدمات عمومی، فراهم کردن چارچوب‌های تنظیمی‌که اعتماد عمومی را تقویت می‌کنند، و عمیق‌تر کردن همکاری‌های درون‌منطقه‌ای پیرامون زیرساخت‌های مشترک، دسترسی به داده‌های قابل‌اعتماد، راهکارهای بخش عمومی، تحرک استعدادها و همکاری‌های پژوهشی، مزایای هوش مصنوعی را به حداکثر برسانند.

فصل دوم بیان می‌کند که اگرچه پذیرش هوش مصنوعی در میان افراد و شرکت‌های منطقه شرق آسیا و اقیانوس آرام در حال افزایش است، اما همچنان از سطوح اقتصادهای پیشرفته فاصله داشته و در مراحل نوپای خود قرار دارد. با وجود تمرکز عمده کشورهای منطقه بر فعالیت‌های با ارزش افزوده پایین‌تر در زنجیره ارزش تراشه‌ها و کمبود مهارت‌های پیشرفته در مقایسه با پیشگامان جهانی، توسعه ابزارهای کوچک هوش مصنوعی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های دیجیتال مسیر اصلی بهره‌برداری از این فناوری در کوتاه‌مدت محسوب می‌شود. در همین راستا، سیاست‌گذاران می‌توانند با تقویت محیط کسب‌وکار، بهبود زیرساخت‌ها، ارائه چارچوب‌های تنظیمی اعتمادساز و تلفیق مهارت‌های هوش مصنوعی با توانایی‌های تحلیلی و اجتماعی، زمینه را برای بهره‌وری بیشتر، توسعه پایدار و افزایش اشتغال در منطقه فراهم کنند.