روایتهای قدیمی و جدید در مورد سیاست مشترک کشاورزی (CAP)
اتحادیه اروپا در حال ورود به مرحلهای تعیینکننده در اصلاح سیاست مشترک کشاورزی (CAP) خود برای سالهای 2034-2027 است. این امر در بحبوحه بیثباتی ژئوپلیتیکی، فشارهای اقلیمی و انتظارات و تقاضاهای فزاینده برای سیستمهای غذایی پایدارتر و درآمدهای پایدار کشاورزی رخ میدهد. کمیسیون اروپا اصلاحاتی را ارائه کرده که هم معماری بودجه و هم حمایت از کشاورزی اتحادیه اروپا را به طور قابل توجهی تغییر میدهد.
در این گزارش بحثها و مذاکرات جاری در مورد سیاست مشترک کشاورزی تجزیه و تحلیل میشود، مواضع ذینفعان و گروههای پارلمان اروپا در مورد چندین مداخله پیشنهادی برای سیاست مشترک کشاورزی مقایسه و بررسی میشود و نهایتاً پیامدهای احتمالی پیشنهادات و تغییرات احتمالی در آن به ویژه برای هلند مورد بررسی قرار میگیرد.
مضامین اصلی در بحث سیاست مشترک کشاورزی
تحلیلها نشان میدهد که سه مضمون کلی بر مباحث مربوط به سیاست مشترک کشاورزی درآینده غالب است:
- امنیت غذایی و استقلال استراتژیک که به طور فزایندهای از طریق گفتمان تولیدگرایانه و نئومرکانتیلیستی شکل میگیرد و با شوکهای ژئوپلیتیکی، نوسانات بازار و وابستگیهای ورودی مرتبط است.
- رقابتپذیری در مقابل پایداری Competitiveness versus sustainability با دیدگاههای متفاوت در مورد اینکه آیا رقابتپذیری پیشنیاز یا در تضاد با جاهطلبیهای زیستمحیطی است؛
- هدفگیری حمایت Targeting of support که در آن اجماع گستردهای در مورد نیاز به توزیع بهتر و عادلانهتر حمایت درآمدی وجود دارد اما اختلاف نظرهایی در مورد میزان فاصله گرفتن از با شرایط اجباری وجود دارد.
روایت کمیسیون نشاندهنده بازگشت به گفتمان تولیدیتر است (که در آن حمایت درآمدی از کشاورزان با سهم آنها در تولید و امنیت غذا توجیه میشود) در مقایسه با استراتژی مزرعه تا سفره است که منعکسکننده گفتمان چندکارکردگراتر است (که در آن حمایت درآمدی از کشاورزان تا حد زیادی با سهم آنها در کالاهای عمومیکه توسط بازار پاداش داده نمیشوند، توجیه یا مشروط میشود). چشمانداز و پیشنهادهای سیاستی کمیسیون در مورد اصلاح سیاست مشترک کشاورزی هنوز به اهداف اقلیمی و تنوع زیستی اشاره دارد اما امنیت غذایی، رقابتپذیری، سادهسازی و انعطافپذیری و تغییر از تعهدات زیستمحیطی به مشوقها را در اولویت قرار میدهد.
عنصر کلیدی پیشنهاد کمیسیون
پیشنهاد اصلاح سیاست مشترک کشاورزی چندین تغییر را معرفی میکند:
- بودجه بازسازیشده اتحادیه اروپا که اصلاح سیاست مشترک کشاورزی را در یک صندوق واحد مشارکت ملی و منطقهای (NRP) ادغام میکند (با ۲۹۳.۷ میلیارد یورو که برای حمایت از درآمد) محدود شده است اما بودجه کلی کشاورزی را کاهش داده و بر افزایش تأمین مالی مشترک ملی تکیه دارد؛
- توزیع مجدد پرداختهای منطقه یی که حمایت نزولی و محدود را معرفی میکند؛
- یک مدل شرطی جدید که الزامات موجود را با یک چارچوب انعطافپذیرتر جایگزین میکند و اختیار ملی را افزایش میدهد؛
- طرحهای ترکیبی زیستمحیطی و اقدامات کشاورزی-محیطی در یک چارچوب واحد کشاورزی-محیطی و اقدام اقلیمی، بدون بودجه زیستمحیطی محصور شده و وابستگی بیشتر به تأمین مالی مشترک،
- حمایت اجباری از درآمد همراه (CIS)، گسترش یارانههای مرتبط با تولید؛ و
- ابزارهای مدیریت ریسک بیشتر که بر مکانیسمهای بیمه و تابآوری پیشگیرانه برای پوشش در برابر آب و هوای شدید و خشکسالی تأکید دارند.
- این با سرمایهگذاری مداوم در نوآوری ترکیب میشود.
مواضع ذینفعان و گروههای سیاسی
مواضع ذینفعان و گروههای پارلمان اروپا در مورد این تغییرات پیشنهادی به شدت متفاوت است. سازمانهای کشاورزی و گروههای سیاسی راست میانه قویاً از پرداختهای منطقه یی به عنوان ستون فقرات حمایت از درآمد و امنیت غذایی دفاع میکنند، در حالی که اقدامات زیستمحیطی داوطلبانه را بر تعهدات ترجیح میدهند. گروههای زیستمحیطی و گروههای چپ میانه و لیبرال طرفدار تغییر جهت به سمت پرداختهای هدفمند برای کالاهای عمومی، مشروطیت قویتر و رویکردهای سیستمی (و پیشینی) به تابآوری هستند. نوآوری به طور گسترده توسط بازیگران مختلف حمایت میشود، اما به دلایل مختلف توجیه میشود: یا برای افزایش و تطبیق بهرهوری، پایداری و رقابت، یا برای فراهم کردن امکان گذارهای گستردهتر در سیستمهای کشاورزی.
پیامدهایی برای هلند
پیامدهایی برای هلند قابل توجه تلقی میشوند. این کشور با کاهش قابل توجه بودجه کشاورزی اتحادیه اروپا (از ۵.۶ میلیارد یورو به ۵.۱ میلیارد یورو) مواجه است. اولویتهای سیاست هلند - تقویت تولید بلندمدت، افزایش درآمد مزرعه، حمایت از نوآوری و مقیاسبندی اقدامات کشاورزی-زیستمحیطی - ممکن است به دلیل فشارهای بودجهای ناشی از الزامات اجباری هزینه در پیشنهادهای اصلاح سیاست مشترک کشاورزی برای حمایت درآمدی منطقه یی و همراه، بیشتر محدود شوند.
در حالی که پیشنهادهای اصلاح سیاست مشترک کشاورزی اختیار بیشتری در مورد نحوه اجرای این مداخلات ارائه میدهند،حذف کامل تعهدات برای اتخاذ طرحهای حمایت درآمدی همراه یا حداقل هزینه برای پرداختهای مبتنی بر منطقه، به عنوان امکانی برای بودجه بیشتر برای مداخلاتی که میتوانند به تحقق تعهدات زیستمحیطی کمک کنند، تلقی میشود.
در عین حال، مشخص شده است که این انعطافپذیری، خطر تضعیف بیشتر «مشترک بودن» اصلاح سیاست مشترک کشاورزی در بین کشورهای عضو را به همراه دارد. تحت یک سیاست کشاورزی یکپارچه اصلاح سیاست مشترک کشاورزی انعطافپذیرتر، انتخابهای ملی متفاوت میتواند سیاست را بیشتر دچار چندپارگی کند و منجر به تفاوتهای بزرگی در هزینههای مربوط به مداخلات مختلف شود، که اعتقاد بر این است که شرایط برابر را در اتحادیه اروپا تضعیف میکند.
در طول مذاکرات و اجرای سیاست کشاورزی یکپارچه جدید، ایجاد تعادل بین اهداف تولید بلندمدت، حمایت از مزرعه، نوآوری و پایداری، در عین تضمین سطحی از اشتراک در بین کشورهای عضو، به عنوان یکی از چالشهای اصلی هلند تلقی میشود.